demand ไม่ได้สัมพันธ์กับ supply : กรณีลำไยเชียงใหม่

ลองนึกถึงเหตการณ์ต่อไปนี้

ถ้าสินค้าชนิดหนึ่งมีมากความต้องการก็ควรจะถูกตอบสนอง มันควรจะราคาถูกเพราะหาซื้อได้ทั่วไป
แต่พอสินค้าชนิดเดิมมีน้อยความต้องการก็ควรจะเพิ่มขึ้น มันควรจะแพงเพราะหาซื้อได้ยาก

แต่ลองดูลำไยเชียงใหม่สิครับ ล้นตลาด ราคาถูกติดดิน แต่หาซื้อไม่ได้ ?!?

เด็กกำลังเก็บลำไยในที่ดินผม

เด็กกำลังเก็บลำไยในที่ดินผม

ผมมีที่ดินของครอบครัวที่เชียงใหม่ เมื่อเกือบยี่สิบปีก่อนคุณแม่คิดว่าปลูกต้นลำไยไว้ที่ที่ดินนี้น่าจะทำให้อนาคตเรามีรายได้ดี แต่ในเวลาต่อมา(ช่วงห้าปีที่ผ่านมา)ปรากฎว่าลำไยล้นตลาด ราคาตกต่ำอย่างมาก เกษตรกรต้องขายในราคาที่ถูกมากๆและผู้บริโภคก็ซื้อลำไยกันอย่างสนุกสนาน มีโครงการของรัฐบาลช่วยในการแปรรูปลำไย และเกิดน้ำลำไยกระป๋องขึ้นหลายยี่ห้อ ผ่านมาห้าปี ราคาลำไยยังคงตกอย่างต่อเนื่องเพราะต้นลำไยที่เชียงใหม่ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นออกลูกอย่างบ้าคลั่ง(น่าจะมาจากสภาพอากาศ) ราคาลำไยตกลงมาจนเหลือกิโลละไม่กี่บาท ยิ่งเป็นราคาซื้อจากสวนจะมีราคากิโลกรัมละ 3 บาทเท่านั้น(น้ำหนักผลลำไยล้วนๆโดยเกษตรกรต้องแกะผลเรียบร้อยก่อนชั่ง)

ลำไยมีเยอะเก็บง่ายแต่กระนั้นค่าตัวคนเก็บลำไยก็ไม่คุ้มกับราคาขายลำไยซะแล้ว

ลำไยมีเยอะเก็บง่ายแต่กระนั้นค่าตัวคนเก็บลำไยก็ไม่คุ้มกับราคาขายลำไยซะแล้ว

เมื่อวันที่ผมไปเชียงใหม่ตอนนั่งทานไอติมห้วยแก้ว(ขาประจำตั้งแต่เด็ก) ก็มีชายวัยกลางคนสองคนเข้ามาบ่นว่าหาซื้อลำไยไม่ได้เลย เข้าไปตลาดกับห้างเดี๋ยวนี้มีแต่ผลไม้แพงๆ standard ทั้งนั้น ซึ่งไม่น่าเชื่อเพราะเราเห็นต้นลำไยกันเต็มเมืองไปหมด เมื่อเราลองดูราคารับซื้อลำไยกิโลกรัมละสามบาทปรากฏว่าราคาดังกล่าวเมื่อพิจารณาในมุมเจ้าของสวนก็พบว่ามันไม่คุ้มค่าจ้างคนเก็บลำไยซะแล้ว ทำให้เจ้าของตัดสินใจถอดใจไปทำอย่างอื่นแทนดีกว่าครับ พอคนที่ทำธุรกิจลำไยเมื่อถอดใจแล้วก็เลยพลอยไม่สนับสนุนแรงผลักดัน demand ในการกินลำไยด้วย เราจะเห็นว่าลำไยนั้นในปัจจุุบันเหมือนมันได้กลายเป็นผลไม้ที่ไร้ประโยชน์ไปซะแล้ว ทุกคนพูดแต่ข้อเสียคือกินแล้วตาแฉะ สูู้ไปกินส้มหรือแอปเปิ้ลยังได้ประโยชน์กว่า ทั้งที่แต่ก่อนลำไยมีประโยชน์เป็นสมุนไพรจีนเลย ซึ่งดูๆแล้วเหมือนตลาดลำไยได้ทำลายตัวเองไป ส่วนตอนนี้กลายเป็นผลไม้แพงๆก็ได้รับการ Marketing ตัวเองตลอดว่ามีประโยชน์ต่อร่างกายเช่นแก้วมังกรหรือมังคุดหรือพรุนฯลฯ

การชั่งน้ำหนักรับซื้อลำไยนั้นรับซื้อเป็นลูก ดังนั้นเกษตรกรต้องมานั่งแกะลำไยทีละลูกครับ

การชั่งน้ำหนักรับซื้อลำไยนั้นรับซื้อเป็นลูก ดังนั้นเกษตรกรต้องมานั่งแกะลำไยทีละลูกครับ

ข้อสรุปก็คือ อะไรที่ถูกมากๆก็อย่านิ่งนอนใจว่าผู้บริโภคอย่างเราจะได้ประโยชน์ตลอดนะครับ มันอาจจะทำลายตัวเองหายไปก็ได้ เพราะคนไทยมีนิสัยขี้เกียจหันหน้าเข้าหากัน สมาคมสมาพันธ์ทุกอย่างก็มักจะทะเลาะกัน สินค้าที่ีมีคู่แข่งก็เน้นตัดราคาดีกว่าตกลงกันนั่นเอง

Comments

  1. เศร้า แต่เราชอบกินลำไย

  2. อ่านแล้วทำให้นึกเล่นๆ ถึงความสามารถในการแข่งขันของคนไทย

    1. ลอก
    2. ตัดราคา
    3. ผูกขาด
    4. ใต้โต๊ะ

    ชาติอื่นสู้ไม่ได้ง่ายๆ นะเนี่ย 😛

  3. โอบามา says:

    เท่าที่อ่านดู
    ไม่ใช่ว่า ลำไย ราคาถูก นะครับ
    แต่ ลำไย กลายเป็น ของไร้ค่า ไปซะแร้ว
    (เพราะฉะนั้น จะไปอิงกับกฎ demand-supply คงทำไม่ได้ถนัดนัก)

  4. จะว่าไร้ค่าก็คงไม่ใช่ครับ เพียงแค่เรายังหาวิธีการเพิ่มมูลค่ายังไม่ได้เท่านั้นเองครับ ดูอย่างใบบัวสิคับ อยู่ดี ๆ ก็มาเป็นต้นแบบการทำเสื้อ Nano

    คงต้องรออีกสักระยะ นักวิทยาศาสตร์ไทยหากได้รับการหนับหนุน (หรือทุก ๆ คน) จากภาครัฐเต็มที่ รับรอง ไม่แพ้ชาติใดในโลกหรอกครับ

    (นอกเรื่องป่าวเนี่ยะ)