ช่วงนี้ตาเจ็บครับ ไม่อยากเขียนอะไรมาก เลยเอารูปสมัยก่อนมาโชวประสาคนวันกลางคน อันนี้เป็นรูปที่ผมกับเพื่อนนิสิตวิศวะจุฬาฯกรุ๊ปเจปีหนึ่ง ไปเที่ยวเชียงใหม่กันเมื่อประมาณปี 2538 ช่วงปิดกีฬามหาวิทยาลัย ไปกันสิบคนหญิงสี่ชายหก ผมเพิ่งหัดถ่ายรูปและเวลาจะถ่ายรูปให้ได้ทุกคนก็ต้องตั้งขากล้องแล้ววิ่งมา ตำแหน่งในการยืนในรูปจะแปลกนิดนึง (ตอนนั้นใช้ EOS 50E)

สมัยนั้นการไปเที่ยวต่างจังหวัดแบบกลุ่มทั้งผู้หญิงผู้ชายแบบนี้เป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่น่าตื่นเต้นมากๆสำหรับพวกเราซึ่งถือเป็นกลุ่มเด็กเรียบร้อย^^ เพราะการสื่อสารที่ไม่ค่อยดี ไม่มีทั้งเพจและมือถือ การนัดเวลาต้องตรงเป๊ะๆคลาดกันไม่ได้ การแต่งตัวก็ทำไม่ค่อยจะถูก ผู้ชายส่วนใหญ่ใส่เสื้อเชิร์ตแขนยาวการเกงสแล็คไปเที่ยว ผู้หญิงใส่เสื้อตัวใหญ่โคร่งกันหมด มีเพื่อนผู้หญิงสองคนในกลุ่มที่ผมให้คุณแม่ของผมโทรไปรับรองกับคุณพ่อคุณแม่ของเค้าเพื่อขออนุญาตให้เค้ายอมปล่อยลูกสาวมาเที่ยวกับพวกเราด้วย หนึ่งในนั้นปัจจุบันคือภรรยาผมครับ

GRP J cheingmai 1996 on PhotoPeach

สำหรับคนขี้เกียจดูสไลด์สามารถกดปุ่ม Source ที่ด้านบนในเว็บ photopeach ได้ครับ อ้อมีคนบอกว่าสมัยก่อนผมหน้าแก่กว่าสมัยนี้ด้วยนะ สงสัยเพราะอ้วนขึ้นเยอะครับ ส่วนเพื่อนที่ไปเที่ยวด้วยกันปัจจุบันมีทำงานวิศวกรตรงสายคนเดียวคือภรรยาผม ที่เหลือมีทั้งนักวิจัยที่ญี่ปุ่น,จบดร.และบวชเป็นพระที่วัดธรรมกายมา2พรรษาแล้ว,เปิดโรงเรียนกวดวิชา Kumon สาขาใหญ่สุด, เป็นผู้บริหาร Starbucks ประเทศไทย,นำเข้าอุปกรณ์โรงพิมพ์,เป็นผู้ประกาศข่าว,เป็นคอนเซ้าท์อยู่สิงคโปร์ และผมเป็นหุ้นส่วนบริษัททำเว็บแต่จบวิศวโลหการ

จุดที่น่าสังเกตคือผู้ชายทุกคนตอนนี้สภาพดูกันไม่จืดทั้งหัวล้านพุงพลุ้ยแต่ว่าผู้หญิงทุกคนสวยขึ้นมากครับ มีอยู่คนหนึ่งพอถอดฟันเหล็กแล้วมีคนจีบเพียบจนถึงปัจจุบันเลยทีเดียว