Adecco เป็นบริษัท recruitment ให้กับบริษัทหลายบริษัทโดยเฉพาะบริษัทญึ่ปุ่นครับ เลยไม่ต้องแปลกใจว่าในเอกสารมีเกี่ยวกับตำแหน่งที่ต้องการการสื่อสารภาษาญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ดูที่มาของเอกสารเต็มๆได้ที่ http://www.adecco.co.th/Uploads/Knowledge-Center-Thought-Leadership/Thailand-Salary-Guide

อย่างไรก็ตามมีการตั้งข้อสังเกตเรื่องฐานเงินเดือนจาก @macroart ถึงความน่าเชื่อถืออยู่บ้างครับ เช่นเงินเดือนของโปรแกรมเมอร์ในแต่ละภาษามีความแตกต่างกันมากเกินไป

ทำไมบางคนเงินเดือนสูงมาก?

คนที่ได้เงินเดือนสูงที่สุด มักเป็น “Keyman” ของบริษัทใหญ่นะครับ คือถ้าไม่มีคนนี้ บริษัทอาจลำบาก หรือถ้าเค้าถูกซื้อตัวโดยคู่แข่งบริษัทก็ลำบาก เช่น @trangs เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องการดูแลรักษาหลุมขุดเจาะน้ำมันซึ่งมีน้อยคนมากๆ เงินเดือนก็จะสูงมากและบริษัทก็จะให้สวัสดิการสูงมาก

ในส่วนของบางตำแหน่งนั้นมี Commission ด้วย หรือบางตำแหน่งต้องจ่ายเงินเลี้ยงลุกค้าหรือต้องเสียเงินในการเดินทางมากก็อาจจะมีเงินเดือนสูงเช่นกันครับ

เปรียบเทียบกับ ฐานเงินเดือนปี 2009-2010 โดยบริษัทเดียวกัน

กด fullscreen ที่ embed ด้านล่างเพื่อดูเต็มจอได้

ที่มาของเอกสาร เงินเดือนไทย 2009-2010 โดย Adecco สำหรับผู้อยากได้ pdf ครับ

Adecco Thailand Salary Guide 2009 2010

ความต้องการบุคลากรในสายงานต่างๆมีแนวโน้มลดลง ยกเว้น IT ยังไปได้ดี

ในเอกสารหน้านึง มีเอกสารแสดงความต้องการบุคลากรในสายงานต่างๆที่เป็น “สายงานมาตรฐาน” ส่วนใหญ่มีแนวโน้มลดลง ยกเว้นสาย IT ยังคงเพิ่มขึ้น (ส่วนด้านภาษาญี่ปุ่น อันนั้นทาง Adecco ซึ่งเป็นบริษัทจัดหางานเน้นลูกค้าญี่ปุ่นก็เลยนำมาแสดงครับ)

ความต้องการบุคลากรด้าน IT ยังคงเพิ่มขึ้น แต่ด้านอื่นๆตกลง

ส่วนอันนี้ข้อมูลของปี 2008

ลองโหลดดูที่เอกสารนี้ -มาตรฐานเงินเดือนไทย

ที่มาเอกสารจากบริษัท Kellyservices

ปล. ผมแอบสังเกตว่าคนขับรถผู้บริหาร เงินเดือนต่ำสุดคือ 10,000 บาท

บทความที่น่าสนใจเพิ่มเติม
จำนวน follower ต่อความสัมพันธ์ด้านสังคมของผู้ใช้ twitter

Geek Tragedy : จุดจบ ,โศกนาฏกรรม

ใน Hollywood นั้น เหล่าซุปเปอร์ฮีโร่หลายๆคนเป็น Nerd (เช่น Superman, spider man , ปาร์แมน ?!? ) เพราะต้องการเปรียบเทียบความ”ไม่ได้เรื่องของตัวจริงกับบทบาท super hero และพระเอกจำเป็นในหนังหลายเรื่องของ Hollywood ก็เป็น Geek ในด้านต่างๆ เช่นหนังที่มีศาสตราจารย์ทั้งหลาย หรือ อมาเกดอน ที่เป็น geek ในด้านการขุดเจาะ และ ผู้ช่วยพระเอกหลายๆเรื่องก็เป็น Geek เช่นกันอย่าง die hard 4.0 

อันที่จริงความเป็นGeekในแง่มุมHollywoodนั้นสร้างความประทับใจให้คนธรรมดาเป็นอย่างมาก เพราะ geek ที่เป็นพวกพระเอกก็มักนิสัยดี และที่สำคัญคือคุยรู้เรื่องอยู่แล้ว

Beauty and the Geek ลองดูซิว่าคุณหน้าตา Geek หรือเปล่า

แต่ในแง่ชีวิตประจำวันนั้นมีความเป็นไปได้สูงว่า Geek ดูจะมีความสามารถในการสื่อสารกับคนอื่นต่ำกว่าคนทั่วไป (ไม่ใช่ทั้งหมดนะครับ !) เนื่องจากเค้าได้แบ่งสมาธิไปกับการสนใจสิ่งที่ตัวเองชอบนั่นเอง และอาจเป็นไปได้ว่าจะไม่ค่อยสนใจสังคมด้วยซ้ำ ลองนึกถึงถ้าเราอยากซื้อรถซักคันเราก็อยากพบ geek รถยนต์เพื่อขอคำปรึกษา แต่ถ้าเราต้องมีชีวิตอยู่กับ geek รถยนต์คนนี้ทั้งวันจะเกิดอะไรขึ้น ! ………….

อืม ระบบกันสะเทือนแบบ double wishbone ถึงจะสู้ MacPherson strut ไม่ได้ด้านประสิทธิภาพการเกาะถนน แต่มีประเด็นเรื่องการประหยัดพื้นที่ติดตั้ง, core business ของ Lotus คือการขายความเบา, Nissan GTR คือรถที่ปฎิวัติวงการรถสปอร์ต FORD TDCi นั้นทั้งแรงและประหยัดด้วยหัวฉีดคอมมอนเรลที่มีแรงดันสูงที่สุด ยาง yokohama นั้นมีเนื้อยางนุ่มทำให้เกาะถนนดีแต่สึกเร็ว นิสสันทีน่าใหม่ช่วงล่างดีกว่าวอลโว่ ระบบเกียร์ CVT นั้นมีอัตราทดแปรผันแต่โซ่ขาดแล้วอันตราย ระบบ BA นั้นอาจทำให้ตกใจได้ Lexus LS นั้นสามารถถอยจอดเองได้ traction control มีความต่างจาก Dynamics Body control เบาะของ benz e-class รุ่นใหม่สามารถพองตัวมารับเราไม่ให้ไถลตอนเข้าโค้งได้ และสามารถดูดตดได้ด้วย frame surface เป็นการปะทะกันของรสนิยมครั้งสำคัญในประวัติศาสต์การออกแบบรถ, Audi นั้นออกแบบภายในได้ดีกว่าเบนซ์และบีเอ็ม เครื่องดีเซลปัจจุบันแรงกว่าเบนซิน เสียงเครื่องบอกเซอร์ของซูบารุนั้นเครื่องเก่ามีคาแร็กเตอร์ข้าวโพดคั่วดีกว่าเครื่องใหม่ aston martin เป็นรถที่เสียงเพราะที่สุดในโลก Porche เป็นรถสปอร์ตที่คุณภาพดีที่สุดในโลกและรุ่น Cayenne เป็นรถที่มี margin สูงที่สุดในโลก ระบบกระจายแรงบิดทำให้รถขับเคลื่อนล้อหน้าอย่าง FOCUS RS มีคุณภาพการขับดีกว่า Mitsu EVO ,รถที่ handing ดีไม่จำเป็นต้องเกาะถนนดี ระบบ V-TEC นั้นปรับองศา cam ได้ แต่ VVT-i จะปรับเวลาของการยก cam ส่วน Double vanos จะปรับความยาวท่อไอดีเพื่อเพิ่มแรงเฉื่อยในการดูดที่รอบต่ำ Turbo จะดีที่รอบสูงแต่ supercharge ดีที่รอบต่ำ Hyundai นั้นความคุ้มค่าแซงรถญี่ปุ่นไปแล้ว ฯลฯ

จ๊ากกกก โม้จิงๆ พอฟัง Geek เสร็จแล้วคุณเธอเดินไปศูนย์ก็ซื้อโตโยต้าอยู่ดี

geek-flowchart จาก geekologie.com

สมัยก่อนมนุษย์มีเรื่องให้ทำอยู่จำกัด ทำให้กลุ่มความสนใจมีน้อย ความเป็น geek นั้นจึงลุ่มลึกและได้รับการยกย่องเช่นเรื่องดนตรี คีตกวีที่เป็น geek ทั้งหลายล้วนผลิตผลงานออกมาอย่างน่าชื่นชม ในเรื่องวิชาการ เราก็ยกย่องศาสตราจารย์ในด้านต่างๆกันทั่วโลก แน่นอนว่า Geek นั้นต้องการได้รับการยอมรับเช่นกันนั่นก็คือต้องมีห่วงโซ่อุปถัมภ์กับ “สาวก”นั้นเอง

แต่ปัจจุบัน เรื่องที่เป็นกิจกรรมของมนุษย์นั้นขยายออกไปอย่างมาก ในขณะที่มนุษย์มีเวลาในโลกนี้อย่างจำกัดและไม่สามารถเรียนรู้เรื่องอะไรได้อย่างลึกซึ้ง concept การบริหารก็ขยายวงกว้างมากขึ้น (การบริหารคือการรู้ทุกเรื่องแต่ไม่ลึกเพื่อใช้บริหาร) ลองนึกว่าคุณจะไปขี่จักรยาน ถ้าคุณจะซื้ออุปกรณ์ มันก็จะมี geek ที่เชี่ยวชาญด้านอุปกรณ์ที่จะอธิบายว่าตัวถังแบบ แมกนีเซียมอัลลอยด์กับไทเทเนี่ยมอัลลอยด์และคาร์บอนไฟเบอร์นั้นมีฟิลลิ่งต่างกันอย่างไร หรือคุณจะซื้อ เครื่องเสียง หรือตกปลา หรือโยนโบลลิ่ง หรือซื้อเครื่องดนตรี หรือ ตีกอล์ฟ ตีเทนนิส (พ่อผมมีไม้เทนนิสราคาหลายหมื่นที่สั่งนำเข้าจากอเมริกา ) หรือเช่าพระ ทุกอย่างก็จะมี Geek ที่รองรับแต่แน่นอนว่า Geek เหล่านี้ยังไม่ได้รับการยอมรับทางสังคมมากเหมือนสมัยก่อน ผู้คนที่สนใจก็เป็นกลุ่มที่เล็กลงและไม่ยั่งยืน คนเริ่มจำ geek ในแต่ละ categories ที่มากมายได้น้อยลงเรื่อยๆ… และ geek เหล่านี้มีแรงจูงใจน้อยลงเพราะขาดแคลนสาวกจนบางคนเลิก geek ในเวลาไม่นาน

คุณเป็น Geek ประเภทไหน : whiteafrican.com

เทคโนโลยีและคอมพิวเตอร์นั้นเป็นทางออกและเป็น Categories ที่ดีที่สุดของ Geek หรือไม่ ? เพราะมันพัฒนาทุกวัน แน่นอนว่าใช่ครับ แต่ Geek ด้าน Com นั้นต้องปรับตัวกันทุกวัน เพราะเทคโนโลยีที่เริ่มใหม่ๆย่อมต้องหาจุดแข็งเพื่อจะขาย และเมื่อเกิดจุดแข็งก็จะเกิด Geek เพื่อเอาไว้เป็นเครื่องมือในการบอกต่อ,บลัพเทคโนโลยีเก่า และทำให้เทคโนโลยีนั้นๆพัฒนามากขึ้น จนกระทั่ง mass ในที่สุด และเมื่อสิ่งใดเป็น mass นั่นก็คือจุดจบของ Geek ในเรื่องนั้นครับ !

Geek 2.0 ใช้ Mac หรือ PC ไม่ใช่ประเด็น : dailycupoftech.com

Mac และ Geek Mac และ สาวก Mac

สิ่งที่อธิบายจุดจบของ Geek ได้ดีมากก็คือ Mac และ Geek Mac นั่นเอง เมื่อหลายปีก่อน Mac มีคนใช้น้อย มีคนที่มีความรู้เกี่ยวกับความก้าวหน้าของ OS และ Hardware อยู่น้อย แต่บริษัทได้วางแผนในการสร้าง Geek และสาวกไว้แล้วจากการเริ่มต้นที่ Community ของ Developers ทั้งหลาย Developer ได้สัมผัสเพียงปรัชญาในการออกแบบ OS เพียงบางอย่างก็ใช้เป็นจุดแข็งในการพัฒนา Application ได้และเนื่องจากตัวเองเป็นคนเขียนจึงช่วยไม่ได้ที่จะต้องอินและโฆษณาถึงจุดเด่นต่างๆเหล่านั้นให้มากที่สุด ความเท่ของเหล่า Geek ก็เกิดขึ้น ณ ตรงนั้นและขยายตัวอย่างรวดเร็ว ( ภายใต้การวางแผนสร้าง Evangelist (สาวก/ผู้รับใช้พระเจ้า) โดยคุณ Guy Kawasaki ) ในขณะที่ทางทีมงานทุ่มเทกับปรัชญา ทำน้อย ได้มาก ทำมาก ได้ความประทับใจ เพื่อสร้างสาวกซึ่งอาจเป็น Geek แบบที่ตื้นกว่าและเป็นเชิงอารมณ์แบบ fanclub ด้วยการออกแบบเล็กๆน้อยๆที่ทำให้คนใช้ประทับใจทำนองเดียวกับสินค้า Amway เช่น ระบบแม่เหล็กของบานพับ ระบบไฟ led จำลองคนนอนหลับ keyboard ปรับแสงอัตโนมัติตามสภาพแวดล้อม ฯลฯ และพัฒนา OS ที่ดีขึ้นมาก และแทบไม่มีไวรัสเนื่องจากปรัชญาของOS และโปรแกรมเฉพาะกิจที่จู่โจมจิตใจคนใช้อย่างผมซึ่งเป็นคนดนตรีก็ยังโดนกับ Garageband ไปเต็มๆ(มันคิดได้ไงเนี่ย) และโปรแกรม keynote ซึ่งเป็นโปรแกรมยุทธศาสตร์เพราะเป็นโอกาสที่คนใช้ Mac จะได้โชว์ออฟหน้าชั้นเรียนจนเพื่อนๆตาลุกวาว และ Terminal สำหรับเหล่า Geek และที่สำคัญ สาวกต้องมีศาสดา ซึ่ง Jobs เองทำหน้าที่ได้อย่างสมบูรณ์แบบในทุกด้าน

แต่แล้วโฆษณา I’m a Mac, and I’m a PC ก็เกิด ดูเผินๆก็เหมือนกับคนใช้ Mac นี่เท่ดี แต่ถ้าดูลึกๆนี่คือจุดเริ่มแห่งการเข้าสู่ Mass ครับ เพราะว่าตัวแทน PC นั้นดูแล้วเป็นคน Nerd นั่นเอง แต่ Mac เป็นคนที่เท่และแน่นอนเป็นคนธรรมดาไม่ใช่ Geek ! (ประหลาดดีที่ใน Die hard 4.0 คนเดียวกันนี้แสดงเป็น Geek แฮะ )

เมื่อปีก่อน ผมในนามของ iSchool ได้มีโอกาสพูดคุยกับ Apple Thailand อยู่บ่อยครั้งจนค่อนข้างสนิทสนมกัน ทาง Apple ได้เปรยให้ฟังถึงอัตราการเติบโตแบบ double ในไทยมาตลอดและได้บอกว่า Mac กำลังจะรุกเข้าสู่ตลาดสินค้า Life style โดย position ของการวางร้าน iStudio และ iBeat จะไปอยู่ที่ floor ของสินค้าประเภท Life style ในทุกๆห้าง แทนที่จะอยู่ในส่วนของพื้นที่เกี่ยวกับคอมพิวเตอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้า นั่นหมายถึง Mac จะกลายเป็นสินค้า Mass และ สินค้า fashion ! ต่อมาผมได้ทาบทามให้ทางตัวแทนของ apple ให้เข้าร่วมการจัด meeting ของเว็บบอร์ด freemac.net ซึ่งเป็น community ที่หนาแน่นและมี Geek Mac อยู่หลายคน แต่กลับได้รับการปฎิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า Apple Thailand เองได้รับบทเรียนจากการเข้าร่วม community ไปแล้วมากมาย และต้องถูกคาดคั้นให้ตอบคำถามหลายอย่างที่ไม่สามารถตอบได้จนทำให้ Community ไม่พึงพอใจและไม่เข้าใจการตลาดของ Apple Thailand ในจังหวะนั้นเองผมก็ถึงบางอ้อแล้วครับว่า Geek และสาวกของ Mac นั้นไม่มีความสัมพันธ์ที่แนบแน่นในแง่กลไกการตลาดกับ Apple มากเหมือนสมัยก่อนแล้ว และ Apple นั้นก็ไปหากลุ่มลูกค้าใหม่ๆเช่นคนที่ใช้ windows , คนนั่งร้านกาแฟ starbucks และกลุ่มเด็กเล็กที่ยังไม่ค่อยได้ใช้คอมพิวเตอร์ด้วยการจัด activity กับโรงเรียนต่างๆมากมายในช่วงปิดเทอม ในขณะที่ Geek Apple ลดลงจากโปรแกรมสำเร็จรูปที่เริ่ม mass มากขึ้นเรื่อยๆ และระบบ help ที่สมบูรณ์ และ Usability ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ (Geek นั้นไม่อินกับคำว่า”ใช้ง่าย”) รวมถึงการใช้ windows ได้ของ Mac และเรื่องก็ดำเนินต่อเนื่องมาเรื่อยๆ Geek ค่อยๆหายไป เหลือแต่สาวกที่อ่อนด้อยลง และในที่สุดก็มีบางที่ ที่ต่อต้านสาวกไปเรียบร้อยแล้ว

ยังมีตัวอย่างอีกมากของการทำลาย Geek ครับ ผมเองแต่ก่อนจัดว่าเป็น Geek ดนตรีก็พอจะได้แต่พอเจอ loop สำเร็จรูปที่เล่นโดยนักดนตรีระดับโลกใน garageband นั้นความ Geek ของผมก็ไม่ค่อยจำเป็นอีกต่อไป ผมสามารถทำเพลงของวง Jetset’er และ Lipta ได้โดยไม่ต้องใช้ฝีมือที่สั่งสมมานาน (แบบทักษะของ Geek) แต่ใช้ไอเดียแทน หรือสำหรับวงการถ่ายรูปในยุคแรกๆนั้นมีแม้กระทั่งเทคนิคการเผาฟิลม์บางส่วนเพื่อให้ภาพออกมา Over เฉพาะจุด เทคนิคการวัดแสงที่ซับซ้อนที่ทำให้คนถ่ายรูปออกมาดูเท่ แต่ปัจจุบันนี้เราแทบไม่รู้จักแล้วว่า ใครถ่ายสวยกว่าใคร หรือใครมีจุดเด่นในการถ่ายรูปเฉพาะตัว คุณสงสัยหรือไม่ว่า Geek ด้านการถ่ายรูปนั้นตายไปหมดแล้วหรือ? สำหรับ CMS นั้นก็ลองเล่น wordpress ดู แล้วจะรู้ว่าทำไมไม่ค่อยมี Geek หลงไหลกับมันเท่า Drupal นั่นเพราะ wordpress ง่าย และ mass มากกว่านั่นเอง สุดท้ายด้วยเรืองในวงการรถยนต์สมัยก่อนก็ต้องมี สาวกซูบารุที่แน่นแฟ้นเพราะ ซูบารุนั้นมีเครื่องที่ boxer ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มีทีมแข่งได้แช้มป์แรลลี่โลก มีจุดเล็กๆให้ Geek และสาวกได้อวดเช่นระบบขับเคลื่อนสี่ล้อ ช่วงล่างแน่น กระจกประตูไร้ขอบ ฯลฯ แต่แน่นอนว่ารถมีคนใช้น้อยมากเพราะเน้นสมรรถนะมากกว่าอรรถประโยชน์ แต่แล้วเมื่อถึงจุดที่ซูบารุดังและขายดีก็ปรับตัวเองเป็นรถ hatchback สำหรับแม่บ้าน (แน่นอน มัน mass และขายดีขึ้นมาก) ซึ่งทำให้ถึงจุดจบของ สาวกซูบารุเช่นกัน

คุณล่ะ พร้อมจะถึงจุดจบแบบผมไหมครับ ! วัฒนธรรมความ chill ได้เข้ามาครอบงำคนรุ่นใหม่แทนแล้ว…

ปล. มีกลไกอีกหลายอย่างที่อาจจะสร้างแรงจูงใจให้ Geek ในยุคปัจจุบันได้เช่นงาน Barcamp และเมื่องานได้รับความนิยม หัวข้อเรื่องก็จะ Mass ขึ้นเรื่อยๆ และก็อาจจะไม่ใช่งานของ Geek อีกต่อไปในอนาคตเช่นกัน

โฆษณา
วงดนตรี งานแต่งงาน

…ในสังคมของปุถุชน ความไม่เข้าใจผู้อื่นหรือไม่อยากเข้าใจผู้อื่นมันช่วยผลิตอาหารป้อนอัตตา เพราะมันเปิดโอกาสให้เราได้ด่าทอคนตามใจชอบ เพราะฉะนั้นเมื่อสังคมมีจริตในความคิดเชิงลบ มีจริตในเรื่องที่จะด่าทอ การด่าผู้อื่นเพื่อให้ตนเองรู้สึกสูงส่งจึงเป็นเรื่องธรรมดา มันเป็นอาหารป้อนอัตตา ซึ่งก็เหมือนอาหารทางกายคือต้องกินเป็นประจำ

ตราบใดที่คนเรายังไม่หลุดพ้น จากวงวัฏแบบนั้น มันก็จำเป็นต้องหาคนชั่วมาให้ตนเองประณาม เมื่อประณามเสร็จแล้วก็รู้สึกดี หนึ่ง รู้สึกว่าตนเองสูงส่ง สอง รู้สึกตนเองไม่ต้องแก้ไขตัวเองเพราะมีคนชั่วกว่าตนเองเยอะแยะ อันนี้เป็นจริตของมนุษย์จำนวนมาก

เสกสรรค์ ประเสริฐกุล จาก ฟังเสียงอาตมาและฆราวาส แนะนำโดย @warong

Social Acitivity ต่างคน ต่างทำ ขอให้ทำ

ผมเองอยู่ในธุรกิจ IT ก็คิดว่าโลกมาถึงยุค Open Source และเราเองก็สามารถที่จะ “Open Source ความดี” ออกไปเพื่อต่อยอดกันได้ง่ายๆ ( ถ้าสำเร็จก้าวต่อไปคือพิจารณาเรื่อง ติดดี )

แนวความคิดของผมซึ่งคิดว่าน่าจะใกล้เคียงกับคุณ MK ( แต่อาจจะไม่ได้ลงลึกขนาดบทความนี้ ) นั่นคือ เราควรจะจับกลุ่มกันตามแนวคิดหรือกิจกรรมที่คล้ายๆกันขึ้นมา จากนั้นรวมกลุ่มเป็นทางการ มีการคิดวิสัยทัศน์ แผนดำเนินงานขึ้นมา หรืออาจมีเหรัญญิกก็ได้ มีการทำให้กลุ่มสามารถ Survive ได้จนกว่าจะบรรลุวัตถุประสงค์

แน่นอนครับว่าแต่ละคนนั้นมี”ต้นทุนทางสังคม”ที่ต่างกัน บางคนช่วยมาก บางคนช่วยน้อย บางคนช่วยคอมเม้นท์อย่างสร้างสรรค์ บางคนสร้างภาพ(แต่ไม่ทำให้ใครเดือดร้อนนะ) บางคนปิดทองหลังพระ บางคนได้ผลประโยชน์ บางคนช่วยด้านจิตใจ บางคนได้ทางด้านรูปธรรม ซึ่งทุกคนทำงานของตนเองไปไม่เป็นไร เพียงจับกลุ่มกัน และเชื่อมโยงระหว่างกลุ่มกันได้ ผมเชื่อว่าประเทศน่าจะดีขึ้นทั้งในความเป็นจริงและอย่างน้อยถ้าไม่สำเร็จเราก็ยังเรียนรู้ภาคปฎิบัติทางสังคม อันเป็นโมเดลย่อยๆถึงการต่อยอดเรียนรู้โมเดลระดับประเทศได้ ( ผมได้สรุปแนวคิดไว้ใน youtube ที่พูดในงาน #twt4th )

และเมื่อนั้น คำถามโลกแตกเช่น “ทำไมรัฐฯทำงานช้า” “ทำไมตำรวจถึงเป็นอย่างงี้” “ทำไมถึงตัดต้นไม้เขาใหญ่” “ทำไมเอกชนถึงพยายามแย่งสัมปทาน” “ทำไมทำอะไรต้องมีผลประโยชน์ทับซ้อน” “ทำไมคอรับชั่นกันเยอะ” “ทำไมนักการเมืองถึงเป็นอย่างงี้” “ทำไมถึงปล่อยปละละเลย….” ฯลฯ จะได้ข้อสรุปและพบคำตอบในทุกข้อ ซึ่งคำตอบนั้นก็คือ เป็นเพราะตัวเราเป็นแบบนี้แต่เราดันไม่ต้องการการเปลี่ยนแปลงตัวเอง (แต่มัวเรียกร้องให้คนอื่นเปลี่ยน) นั่นเองครับ

Social Media มีแนวโน้มชื่นชอบในสิ่งที่กลุ่มของเราทำเพื่อสังคม

กลุ่มที่จะสร้างสรรค์นั้นสามารถทำได้หลากหลายมาก เช่นกลุ่มชอบขี่จักรยานก็สามารถที่จะมีกิจกรรมพัฒนาเพื่อกรุงเทพฯได้ กลุ่มชอบออกค่าย ตจว. ด้วยพลังของ Social Media นั้นจะช่วยค้นหาความเป็นอยู่ที่แท้จริงของสังคมชนบท แม้แต่ “กลุ่มคิดลบ” ผมเชื่อว่าถ้าได้รวมกลุ่มจริงๆ มีการจัดกิจกรรม มันจะออกมาสร้างสรรค์ได้อย่างแตกต่างเช่นเดียวกันครับ ไม่เช่นนั้นกลุ่มจะไม่สามารถทำงานไปได้ในระยะยาวเพราะไม่มีเหตผลสนับสนุนเพียงพอ

ยุคสมัยแห่งการลงมือปฎิบัติมาถึงแล้ว คุณล่ะมีกลุ่มหรือยัง ?

กลยุทธ์นั้นสำคัญน้อยกว่าการลงมือปฏิบัติที่ยอดเยี่ยม : Tom Peters

ตัวอย่างกลุ่มที่มีในปัจจุบัน

ใครมีกลุ่มไหนอีก แจ้งผมได้นะครับ
Ignite Thailand++ งานเพื่อจุดประกายความคิด
เครือข่ายพลเมืองเน็ต | Thai Netizen Network
อาสาสมัครฟื้นฟูประเทศไทย
#twt4TH ระดมสมองทวิตเตอร์แก้วิกฤติชาติ
ร่วม”ดับไฟในใจคน” รณรงค์ไม่โพสกระตุ้นความโกรธความเกลียดชัง
พรรคพลังบวก
Thai Young Philanthropist Network
ประเทศไทยกลับมาสดใส ดีกว่าเดิม
รวมพลังทุกเครือข่าย ช่วยกันทำความสะอาดและฟื้นฟูกรุงเทพฯ

น่าสนใจ
http://mashable.com/2010/06/11/social-media-contests-non-profit/

เชิญชมงาน ignite Bangkok

วันที่ 3 -4 มีค 2553
เวลา 18:00 น เป็นต้นไป
สถานที่ : TCDC ห้อง Auditorium

เกี่ยวกับ Ignite

Ignite เป็นงานระดับโลกที่จัดขึ้นให้คนมาพูดจุดประกายไอเดียใหม่ๆ หรือเล่าเรื่องราวที่จะทำให้เกิดแรงบันดาลใจแก่ผู้ฟัง ผ่านการเล่าเรื่องในรูปแบบต่างๆ ที่แต่ละคนถนัดและมีการถ่ายทอดพร้อมๆกันทั่วโลก โดย Igniters (วิทยากร) จะมีเวลาพูดคนละเพียง 5 นาที ผ่านสไลด์ 20 แผ่น โดยแต่ละแผ่นจะเปลี่ยนภายในเวลา 15 วินาที งาน Ignite นี้จัดครั้งแรก เมื่อปี 2006 ที่ Seattle จากนั้นงานนี้ก็กลายเป็นงานระดับโลกที่หลายๆ ประเทศนิยมจัดกัน ไม่ว่าจะเป็น Finland, France หรือ New York และอื่นๆ อีกมากมาย เรื่องที่พูดนั้นสัพเพเหระมาก มีแม้แต่การทำบะหมี่สำเร็จรูปแบบต่างๆ

สำหรับปี 2010 นี้ จะมีการจัดงาน Global Ignite Week พร้อมกันทั่วโลกในวันที่ 1-5 มีนาคม กว่า 60 เมือง ผ่านการเล่าเรื่องจาก Igniters กว่า 10,000 คน และแน่นอนที่ประเทศไทยก็จะเป็นหนึ่งในงานระดับโลกงานนี้ด้วย โดยงาน Ignite Bangkok นี้ จะจัดขึ้นในวันที่ 3-4 มีนาคม 2553 ณ ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ (TCDC) ห้อง Auditorium ตั้งแต่เวลา 18.00 น. เป็นต้นไป ที่ต้องจัดตอนเย็นเพราะทั่วโลกจะมีโอกาสได้ชมพร้อมกันครับ

ตัวอย่างการบรรยาย Ignite

วิธีการบรรยายใน 5 นาที ดูที่นี่ครับ

ดูข้อมูลเพิ่มเติมและลงทะเบียนได้ที่ http://ignite.kapook.com/

ปรากฏการณ์ ihear ที่วาวี

ในส่วนของด้านเทคนิคเสียง สามารถอ่านได้ที่บล็อกของ @simplywit เขียนไว้ดีมากครับ
Live broadcasting with Presonus StudioLive

#iHear ได้ทำให้ #wawee เป็นที่รวมของเหล่า tweeple และ facebook หลายคน และยังเป็นลักษณะการรวมกลุ่มแบบทุกอาทิตย์โดย Defaults อีกด้วย ( ผมเป็นผู้ใช้ tag #wawee คนแรกๆ ) ตามเจตนารมณ์ที่เคยบอกไว้ในงาน ccSalon เกี่ยวกับการสร้างชุมชนดนตรี OpenSource ขึ้นมาก็ถือว่า ประสบความสำเร็จบ้างครับ สำหรับพี่ @hongsyok นั้นก็มีความคิดที่จะทำ Live เพื่อทดสอบ function ของหน่วยงานพี่เค้าเช่นกัน การระดมพลังจึงเกิดขึ้น

รูปที่วาวีจาก @iannnnn คลิกที่รูปเข้า flickr @iannnnn

บันทึกของ @hongsyok

ในช่วงกลางเดือนตุลาคม ผมก็ได้รับ Tweet จากพัชร ชวนมาบันทึกรายการ โดยมีวิทย์(@Simplywit) น้องคนที่ช่วยเหลือผมหลายๆครั้งในการบันทึกเสียง ได้รับ tweet นี้ด้วย ทั้งนี้ส่วนหนึ่งเป็นเพราะพัชรและวิทย์รู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาตรี และวิทย์เป็นคนช่วยบันทึกวิดีโอแทนผมในงาน CC Salon ที่พัชรก็ไปด้วยนั่นเอง ก็ดีเหมือนกัน จะได้ไปแบบมีอะไรทำด้วย เพราะถ้าไปฟังเพลงเฉยๆ ผมก็นึกไม่ออกว่า ผมจะนั่งได้นานขนาดไหน เพราะผมไม่รู้จักใคร และทำท่าว่า ทุกคนจะรู้จักกันอยู่แล้ว

งานถ่ายทอดมีส่วนประกอบทั้งหมด ๕ ส่วน คือ

งานเสียง (เนื่องจากเป็นการถ่ายทอดคอนเสิร์ต งานเสียงจึงประณีตและแยกออกมาเป็น production ต่างหาก)
งานวิดีโอ
สัญญาณอินเตอร์เน็ท
การทำ Streaming
การทำหน้าเว็บถ่ายทอด

นอกจากทีม Live ของ @hongsyok แล้ว นอกจากนั้นก็ได้รับการสนับสนุนอีกมากมายครับ ในการ Live ครั้งแรกได้ทีมงานของ @davedawcomm มาช่วยถ่ายวีดีโอด้วย OB (อุปกรณ์ตัดต่อ)ชุดใหญ่พร้อมตากล้อง 2 คน คนตัดอีก 1 คนซึ่งน่าปลื้มใจมาก รวมทั้งการสนับสนุนอุปกรณ์ด้านเสียงจากร้านดังสองร้าน ,น้องวิทย์ที่มาช่วยอย่างเต็มที่จริงๆ ,คุณตุลล์ซึ่งเป็น ซาวส์เอ็นจ์จาก Love iS , ร้านกาแฟวาวีที่เอื้อเฟื้อสถานที่และยังเป็นตัวแทนโดน Complain จากบ้านข้างๆว่าเสียงดังอีกด้วย สุดท้ายคือสมาชิก #iHear และ tweeple ทุกคนที่ช่วยกันจนงานเกิดขึ้นได้แม้ว่าจะขลุกขลักเพราะแต่ละคนยังไม่ถึงกับชำนาญกันมาก และยังมี @fordantitrust มาช่วยหลายอย่างรวมทั้งถ่ายรูปด้วย นี่นับเป็นงานที่เกิดจากการรวมพลังกันทาง Social Network และ Opensource Events อย่างแท้จริงครับ ไม่มีใครได้ตังค์ แต่จะได้ชื่อหรือเปล่าขึ้นกับสิ่งที่ทำร่วมกันนั่นเอง

ในครั้งที่สอง ทีมถ่ายทอด เปลี่ยนเป็นทาง DuoCore ด้วยครับ ต้องขอบคุณทีมงานด้วย

ทีมผู้สนับสนุน iHear Live

http://www.uih.co.th
http://www.music2home.com
http://www.beenets.com
http://www.polypink.com
http://www.wawee.co.th
http://www.ihearband.com
http://www.dawcomm.blogspot.com
http://www.thaithinkpad.com
http://www.proplugin.com
http://www.duocore.tv

อ่านเจอบันทึกเก่ามากๆจาก http://fire2rescue.com/krit/ เป็นเว็บที่พี่บัง @joomlacorner ทำไว้ช่วงแรกๆ ลองอ่านเหตุการณ์ต่างๆดูจะรู้สึกถึงสำนวนในวัยหนุ่มได้ดีครับ ( รวมบล็อก ) แต่หลังจากได้มาจับ mambo ทำ open source ก็เลยไม่ได้อับเดดเว็บ fire2rescue.com อีกเลย แต่เว็บนี้ก็ได้เป็นต้นแบบให้กับ www.fire2rescue.net ในเวลาต่อมา

พี่บังในชุดกันไฟ

พี่บังกับงานด้านอาสาสมัคร

พี่บังแต่ก่อนชื่อ กฤษดา ตำราเรียง และได้เปลี่ยนชื่อเป็น อัครวุฒิ เป็นคนที่ทำงานด้านอาสาสมัครอย่างจริงจัง ก่อนที่จะเริ่มควบคู่มากับงาน IT ตลอด โดยงานอาสาสมัครในช่วงแรกๆนั้นทำเป็นงานด้านอาสาสมัครบรรเทาสาธารณภัย ซึ่งมีภารกิจที่พวกเราชาว IT นึกไม่ถึงอย่างเช่นไปดับไฟ หรือช่วยงานในเหตุด่วนเหตุร้าย จนถึงปัจจุบันตำแหน่งตอนนี้ ในสมาคมอาสาสมัครบรรเทาสาธารณภัยแห่งประเทศไทย พี่บัง เป็นผู้อำนวยการฝ่ายเทคโนโลยีสารสนเทศ

พี่บังหมดแรงหลังซ้อมดับเพลงขั้นสูง

พี่บังเล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อนขับรถกระบะติดไซเรน ศุกร์ เสาร์ ถ้าตรงกับเวรร่วมกตัญญูก็จะเข้าเวร กลับเข้าบ้านก็เช้าอีกวัน เหตุที่ทำอาสาสมัคร เพราะเมื่อก่อนไม่มีร่วมด้วยช่วยกัน ไม่มี taxi อาสามากขนาดนี้ เวลามีคนเจ็บมีอุบัติเหตุก็มีแต่ไทยมุงแต่ไม่มีใครกล้าช่วย หรือรับคนเจ็บไปส่งโรงพยาบาล (มีเงินก็เรียกแท็กซี่ไม่ได้) เนื่องจากอยากช่วยเหลือก็เลยได้เข้าไปเป็นอาสาสมัคร ก็เข้าอบรมหลักสูตร กู้ชีพ , ดับเพลิง การทำอาสาสมัครนั้นต้องลงทั้งแรงและทรัพย์่ส่วนตัว พีบังเล่าให้ฟังว่าเมื่อก่อนพวกเราอาจจะมองว่าพวกอาสาสมัครนี่แหละที่รุมทึ้งหรือชิงทรัพย์คนเจ็บแต่พอไปคลุกคลีจริงๆแล้ว จึงเข้าใจว่าคนเป็นสาสมัครเขาทำด้วยใจที่จะช่วยเหลือจริงๆ ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนใดๆของคนเจ็บส่วนใหญ่ที่หาย ก็มักจะหายจากไทยมุง ที่ฉกไป ก่อนที่ อาสาสมัครจะเดินทางไปถึงนั่นเอง สมาคมให้เพียงอาร์มติดเสื้อ ปีละ 2อัน แต่รถ ,ค่าน้ำมันรถรวมถึงอุปกรณ์ช่วยชีวิตต่างๆนั้นต้องซื้อกันเอง

ด้านการผจญเพลิงไม่ใช่ทำเล่นๆ อันนี้เป็น certificate หนึ่งในหลายๆอันครับ

หนึ่งในการทำกิจกรรมอาสาสมัครก็คือการตั้ง Tsunami’s Temporary Morgue & Data Center ปี 2004

@Joomlacorner , @iamnadia และทีมงานได้ไปช่วยตั้งศูนย์ข้อมูลผู้ประสบภัยซึนามิและร่วมเก็บข้อมูลด้วยครับ คุณนุ่นเล่าให้ฟังว่ามีหน้าที่เปิดปากศพที่นอนเรียงกันในลานเพื่อพิสูจน์ตัวตนจากฟัน หนอนเต็มยั้วเยี้ยไปหมด สำหรับกิจกรรมลองดูรูปจากเอกสารของคุณ Joy Aswalap สำหรับความต้องการของเว็บคือการทำให้เหมือนหน้าค้นข้อมูลสำหรับคนที่ต้องการเซิร์ทหาผู้ประสบภัยที่มาจากต่างประเทศนั่นเองครับ

งานพิสูจน์ศพซึนามิภาคสนามที่ @iamnadia ไปช่วยทำด้วย

การ set up และตั้งศูนย์ข้อมูลผู้ประสบภัยชั่วคราว

ตัวอย่างเว็บไซต์ค้นหาผู้ประสบภัย Registration for missing persons from Tsunami Thailand

ผลการ search Missing person list - Finland nationality - หนึ่งในผู้สูญหาย

งานด้าน IT และ Open source

ด้านไอทีก็เข้าร่วมเป็นวิทยากรโครงการ Young Webmaster Camp #รุ่น1 ณ มหาวิทยาลัย บูรพา ตั้งแต่ปี 2003 ลองอ่านได้ที่ http://fire2rescue.com/9krit/archives/00000060.html

พี่บังครั้งได้รับเลือกให้เป็นทีมพัฒนาหลัก MSC

สัมภาษณ์ไทยรัฐและ นิตยสารอีคอมเมอร์ซ สมัยเกี่ยวกับ Mambo มีแนวคิดที่น่าสนใจหลายอย่าง อ่านที่
ถอดหัวใจนักพัฒนา CMS คนไทย หนึ่งในทีมงานพัฒนาระดับโลก

แม้ว่า CMS จะเป็นโปรแกรมประเภทโอเพนซอร์ส ที่ใครๆก็สามารถนำไปพัฒนาต่อได้โดยไม่มีค่าใช้จ่าย แต่ CMS ที่จะพัฒนาตัวเองเพื่อรับใช้นักพัฒนาเว็บไซต์ทางอินเทอร์เน็ตได้ดีนั้น จำเป็นต้องมีการพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา

การที่โปรแกรมโอเพนซอร์สใด จะสามารถพัฒนาตัวเองต่อได้ ก็จำเป็นที่จะต้องได้รับการยอมรับและเคารพในสิทธิทางปัญญาของผู้พัฒนาที่อาจ ไม่ต้องการผลตอบแทนเป็นตัวเงินจนร่ำรวยเป็นมหาเศรษฐี

แต่อย่างน้อยที่สุด การยอมรับในความเป็นผู้พัฒนา หรือเงินบริจาคเพื่อให้เกิดการต่อยอดโปรแกรมนั้น ให้ก้าวหน้าไปได้

นอกจากนี้พี่บังยังเคยเขียนเป็นนักเขียนประจำของ TelecomJournal ด้วยในปี 2002

TelecomJournal

มุมมองต่อ บิสซิเนสโมเดล เพื่อความอยู่รอดของโอเพ่นซอร์ส

จาก มุมมองของการก่อตั้ง แมมโบฮับ

“ปัจจัยสำคัญของความอยู่รอดนั้นอยู่ที่วิธีการสร้างรายได้ให้กับตัวเว็บไซต์และชุมชนอาสาสมัครที่เข้ามาพัฒนาซอฟต์แวร์”

“ไม่ใช่ว่าทุกอย่างจะเป็นของฟรี โอเพ่นซอร์สคือการเปิดเผยรหัสในการพัฒนาต่อยอด คนที่มีความรู้จะมีความเหมาะสมมาก ความจำเป็นของโอเพ่นซอร์สคือเรื่องของการบริการ บิสซิเนสโมเดลก็คือการบริการ ซึ่งแมมโบฮับเองเป็นต้นแบบที่ดีของนักพัฒนาโอเพ่นซอร์ส และเหมาะกับคนชอบเรียนรู้ คนจะสามารถซื้อเซอร์วิสได้ นั่นหมายความว่านักพัฒนาซอฟต์แวร์ประเภทโอเพ่นซอร์ส จะมีรายได้และสร้างสรรค์ผลงานดีๆ ได้”

“สิ่งที่ภูมิใจสุด ก็คือทีมได้เป็นต้นแบบ ของทำธุรกิจ ใน CMS ให้กับประเทศอื่นๆ เช่น จัดอบรม ฝรั่งไม่เคยคิด แต่เราทำให้เขาเห็น และทำตาม”

สำหรับในเมืองไทยพี่บังเคยเขียนสรุปใน community.joomla.org เกี่ยวกับ Future expectations ดังนี้

In Thailand there are lots of capable software designers and developers. But still only a handful of them have understanding and participating with Project open source. Typically ones will get tie up with income generating activities, and forgot to share or help each other for benefits of people in general. Had one followed sufficiency economy’s principle, one would find happiness and still enjoy working and living. We could have sharing and kind society, it is not necessary based on the affluent of any society but rather based on one’s kind heart and sharing spirit. And that’s the principle of LaiThai team. It always keeps us happy at work and enjoy life.

ตั้งบริษัท Marvelic Engine

Marvelic เกิดจากการรวมตัวกันของผู้ก่อตั้งเว็บไซต์ MamboHub.com เว็บไซต์ชุมชนของผู้ใช้ Mambo เว็บไซต์แรกของไทย โดยพี่บัง และกลุ่มนักพัฒนาซอฟต์แวร์ Open Source ซึ่งทางทีมงานเป็นหนึ่งในทีมพัฒนาหลัก (Core Team) ของทั้ง Mambo, Joomla และ VirtueMart รวมถึงเป็นผู้พัฒนาโปรแกรมดังกล่าวเป็นภาษาไทย ภายใต้ชื่อ Mambo LaiThai, Joomla Laithai และ Joomla LaiThai Shop ตามลำดับ นอกจากนี้ทีมงานยังเป็นผู้พัฒนา Component/Extension ต่างๆ ที่ใช้กับทั้ง Mambo และ Joomla อีกด้วย โดยระบบที่พัฒนาขึ้นได้ทำการ Contributed ให้กับผู้ใช้ทั้งในและต่างประเทศเสมอมา โมเดลการ Contribute แบบที่บริษัทมาร์เวลิคทำ เป็นของใหม่มาก (เมื่อ 5-6 ปีที่แล้ว) ทำ Community ด้วย แล้วก็เลี้ยงตัวเองด้วย ไม่ได้พึ่งการสนับสนุนจากภาครัฐ ตัวอย่างงานที่ทีมทำตอบแทนคืน open source ในขณะนี้โดยทำร่วมกับฝรั่งเศสและอเมริกา เป็นการช่วยกันพัฒนา http://flexicontent.org/ เป็น CCK (Content Construction Kits) สำหรับแจกใน Joomla!

ได้รับเชิญร่วมงาน JoomlaDay ที่ German ปี 2009

Open Source Events

Event ที่ทีมงานพี่บังได้เคยจัดกันมาเพื่อ Contribute สู่ CMS Community นั้นมีมากมายดังนี้ครับ

Events

2004 First Mambo Meeting #1 Keynote Brian Teeman

2005 Mambo on the Beach Keynote Peter Lamon

2006 LaiThai Talk the mixed event Mambo / Joomla! (Rey Gigataras / Samuel Moffatt)

• LRU Joomla Camp #1

2007 Thailand Open Source Software Festival 2 Days seminar and Show case (Alex Kempkens / Samuel Moffatt)

• Mambo Training for Police region 7 (240 persons from 150 police stations)
• JoomlaDay 2007
• Asia Open Source Software Festival#9 (Samuel Moffatt)
• LRU Joomla Camp#2v
• Joomla! Workshop for Ministry of Agriculture and Forestry (www.maf.gov.la) this’s workshop we prepare Joomla 1.0.x Lao localize package full translation frontend and backend
• Joomla & VirtueMart Workshop at Chiangmai
• The Northern Open Source Software Festival #2

2008 Seminar on Driving Open Source Using in Software Industry 2008 at Suranaree University of Technology

• Joomla!Day 2008

2009 ส่วนงานล่าสุด Joomla! Day 2009 ลองดูที่โพส JoomlaDay : Open Source ไม่ได้โตมาเพราะโชคช่วย

รูปถ่ายสำหรับกิจกรรมต่างๆของทีม Marvelic ดูได้ที่ Flickr

สำหรับความเห็นผมคือ ทีม Marvelic เป็นทีมที่มีจุดแข็งเรื่อง Opensource และมีความโดดเด่นในประเทศไทยอย่างมาก ( นึกถึงหน้า @lungkao ลอยเด่นขึ้นมาเลยเชียว ) แต่ก็ทำให้ Branding ไปในทางการกุศลมีมากเช่นกันดังนั้นชาว OpenSource จึงควรช่วยกัน marketing concept ของการบริการให้ขึ้นมาให้ได้ครับ และธุรกิจการ training นั้นในระยะยาวจะมี Conflict กับธุรกิจการให้บริการอยู่ด้วย จึงควรพิจารณาเรื่องการแยก Business Model ของทั้งสองธุรกิจให้ดี ตัวพี่บังเองเป็นคนที่เข้าถึงได้ง่าย สบายๆ และมีบุคลิก OpenSource Business ในตัวอยู่มากทีเดียวและได้ทำให้ผมรับทราบเรื่องทางสังคม (การเมือง) ของผู้ทำงานเพื่อสังคมอยู่หลายเรื่อง

สู้ต่อไป ชาว Open Source !

ในวีดีโอช่วงหลังจะมีความเห็น @imenn กับ @ripmilla ด้วยนะ

โพสที่เกี่ยวข้อง JoomlaDay : Open Source ไม่ได้โตมาเพราะโชคช่วย

ผมคิดว่าการจัดงานเป็นการเริ่มต้นที่ดี ในคราวหน้าเราจะได้พัฒนางานได้เพราะในคราวนี้เราได้บทเรียนจากมิติการรับรู้ของผู้ฟังที่มีความหลากหลายมากจริงๆครับ ในงานเราแทบไม่ได้มีโอกาสพูดถึงการพัฒนา CC ในแง่ดนตรีอย่างแท้จริงเท่าไหร่ แต่พูดถึงความหมายและอำนาจบังคับใช้ของ CC กันซะมากกว่า ( จริงๆแล้วผมเตรียมตัวอย่างเพลงมาเล่นแล้วเสวนาไว้ส่วนหนึ่งแต่ไม่ได้พูด ) ดังนั้นหากมีสัมนาคราวหน้าผมเสนอแยกกลุ่มย่อยก่อนแล้วจึงมา Discuss รวมครับ จะได้ทำความเข้าใจแนวคิดของแต่ละคนก่อนว่าอยู่เลเวลใด

ขอบคุณทีมงานทุกท่าน @phichai @Fringer @hongsyok @mene078 @simplywit @iMenn @warong @moui @bact @kijjaz @Noterious @theniw

ภาพโดย คุณจ๋ง @warong

@fringer ส่วนใหญ่จะตอบคำถามด้าน CC ทั้งหมด

คุณ อธิป กำลังพูด ส่วนด้านซ้ายคือคุณ คเณศ และ พรภัฏ (@Noterious) จากวงกาเนชา

เม่นกำลังบรรยาย

@kijjaz จากโมโนโทนพูดถึงโมเดล Business ตอนนี้กิจก็เป็นสมาชิก #ihear เช่นกัน

คุณ @moui ให้ของที่ระลึก @fringer

ผมก็ได้เหมือนกันนนน

CC กับสิ่งที่เรานำเสนอ

สิ่งที่ผมกับเม่นพูดก็คือสิ่งที่เราเคยทำมาทั้งอัลบั้ม HappyDDogs และ Nat Vuthisake ก่อนหน้าที่จะใช้สัญญาอนุญาต CC และเผยแพร่อัลบั้มนี้บนอินเทอร์เน็ท เราก็เคยพยายามผลักดันผลงานชุดนี้ตามแนวทางการทำดนตรีแบบที่พวกเราคุ้นเคยกัน คือการผลิตตามอุตสาหกรมดนตรีที่อาศัยช่องทางประชาสัมพันธ์ในสื่อสารมวลชนกระแสหลัก เช่นโทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ และช่องทางการเข้าถึงผู้ฟังตามบริษัทจัดจำหน่ายและหน้าร้านขายปลีก

ในความคิดของผม CC นั้นคือ การเสียสละมูลค่าด้านลิขสิทธิ์บางส่วนเพื่อทดแทนต้นทุนช่องทางการเผยแพร่ผลงานที่หายไปจากเทคโนโลยี และเสริมสร้าง asset ให้กับตัวบุคคลในลักษณะปัจเจก

ความยากของ CC นั้นมีหลายมิติเหมือนกัน แต่สิ่งที่ยากที่สุดนั่นคือ คนไทยยังไม่ได้มีวิธีคิดเรื่องลิขสิทธิ์ทางปัญญาอย่างที่คุณเม่นเคยคอมเม้นท์ไว้ในโพสเรื่อง opensource

ผมคิดว่า กระบวนการที่ทำให้เกิดสังคม Opensource ได้นั้น คือ

1. ผู้คนเห็นคุณค่าของงานที่ทำขึ้น ไม่ใช่ขโมยของกันจนเป็นปกติ
2.จากข้อ 1. ทำให้เกิดระบบลิขสิทธิ์ และค่าใช้จ่ายเกี่ยวกับลิขสิทธิ์
3.ผู้คนพยายามลดค่าใช้จ่ายด้านลิขสิทธ์ โดยใช้ซอฟแวร์ทดแทน (Freeware/Opensource) ซึ่งต้องยอมรับในข้อจำกัด และยอมรับในการพึ่งตัวเอง
4.สามารถลดค่าใช้จ่ายได้ มีอิสระในการแก้ไขสิ่งต่างๆ เกิดการแลกเปลี่ยนและพัฒนา และตอบแทนสังคม Opensource ด้วยปัจจัยต่างๆ

ความยากของ CC ในแง่เพลง/ดนตรี

ความยากของการใช้ CC ในแง่เพลงนั้นผมว่ายากกว่าสื่ออื่นๆครับ ประการแรกๆคือ เวลาเราฟังเพลง ไม่มีตรงไหนของเพลงที่บอกว่าเป็นเพลงเรายกเว้นเปิดในวิทยุแล้วมีดีเจมาบอก ในขณะที่ บทความ ภาพถ่าย หรือ วีดีโอ เราสามารถแนบ Credit ได้โดยไม่น่าเกลียด สำหรับประเด็นการเปิดในคอมพิวเตอร์สามารถแก้ปัญหาตรงนี้ได้เพราะมี Coding,Meta ซึ่งสามารถแนบรายละเอียดเพลงลงไปได้ ลองดูใน itunes จะเข้าใจครับ อย่างไรก็ตามการเปิดเพลงตามห้างนั้นก็ไม่สามารถบอกรายละเอียดได้ ขึ้นอยู่กับเราต้องตรวจสอบเอง

ความหมายของการใช้ CC ในเพลงนั้นเห็นได้ชัดเจนว่ามีความหมายเพื่อที่จะสามารถเอาไป Remix ต่อได้โดยอ้างถึงเจ้าของเพลงเก่าได้ ในทางปฎิบัติการรีมิกซ์ยังเป็นส่วนน้อยของเพลงทั้งหมด ผมยังมองภาพที่เป็นรูปธรรมในเพลงทั่วไปที่เล่นดนตรีสดแต่นำ”แนวคิดในการทำเพลงคนอื่นมาใช้”ได้ยากนิดหน่อย

จริงสิ่งที่ @fringer พูดเรื่อง Sampling นั้นหมายความว่าเป็นชิ้นส่วนดนตรีที่นำมาสร้างเป็นเพลงจะชัดเจนกว่าครับ เช่น loop กลองชุดนี้เล่นโดย @sexdrum หรือกีต้าร์นี้เล่นโดย @kijjaz เมื่อนำมาใช้ต้องอ้างถึง อย่างไรก็ตามผู้สร้าง loop ไทยยังไม่ค่อยประกาศ CC ตรงนี้ชัดเจน บางคนกลับแจกฟรี สำหรับเว็บที่ @fringer แนะนำคือ http://ccmixter.org/ อย่างไรก็ตามคุณเม่นตั้งคำถามว่า ขโมย loop มาแล้วฟ้องกันได้จริงหรือ ? ถ้าฟ้องไม่ได้ จะ cc หรือไม่ ก็ไม่มีประโยชน์ สำหรับเรื่องนี้เท่าที่ผมได้ยินในเคสเมืองนอกคือ เอา track ดนตรีเสียงกลองที่ทำให้ศิลปินรายหนึ่งไปใช้กับศิลปินรายหนึ่งแล้วโปรดิวเซอร์เลยจะฟ้องกันเองครับ

สำหรับผู้ที่ไม่เข้าใจว่า “ชิ้นส่วนของเครื่องดนตรี”ที่นำมาใช้ในเพลงหรือที่เรียกว่า loop นั้นคืออะไร ลองดูพรีเซ้นท์การ์ราจแบนด์ iStudioช่วงท้ายๆดูได้ครับ

สืบเนื่องจากความคิดของคุณเม่นในข้างต้น ยังมีความยากในแง่่ “การพัฒนาองค์ความรู้ต่อยอด” ที่ทาง CC หวังจะให้เป็นอีกด้วย เพราะเราไม่ได้มีความภูมิใจที่จะบอกว่า เราได้แนวคิดการทำเพลงนี้มาจากเพลงเก่าของใคร ดังนั้นการต่อยอดก็ไม่สามารถเกิดขึ้นได้ครับ อีกอย่างนิสัยของศิลปินนั้นก็ไม่สม่ำเสมอยากแก่การคาดเดา

ความยากของการตีความในตัวเพลง เพลงหนึ่งเพลงมีมิติการฟังที่หลากหลายอยู่มาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง เมโลดี้ (ซึ่งเป็นเรื่องเดียวที่มีกฎหมายรองรับ ได้แก่เพลงจะเหมือนกันได้ขึ้นกับว่ามีเมโลดี้ซ้ำกันเกิน 7 ตัวหรือไม่) ฮาร์โมนี่หรือเรื่องคอร์ดต่างๆ การเรียบเรียงเพลงหรือเครื่องดนตรีชนิดต่าง คุณภาพของเสียงและคาร์แร็คเตอร์ ดังนั้นการตีความว่าเพลงนี้ลอกมาจากเพลงอื่นหรือไม่ยังยากสำหรับคนทั่วไปแน่นอน ผิดกับภาพถ่ายและวีดีโอที่เราเห็นปั๊ปเรารู้เลยว่ามันน่าจะดัดแปลงหรือลอกมาจากอะไรตามสามัญสำนึก นอกจากนี้ยังมีความบังเอิญเหมือนเกิดขึ้นได้อีกเพราะเรามีโน้ตดนตรีเพียง 12 ตัวแต่มีเพลงเป็นล้านเพลงแล้วนะครับ เพลงที่จะเพราะได้ก็มีสูตรและทฤษฎีของมันอยู่

แนวทางที่จะสนับสนุน CC ดนตรีให้เป็นรูปธรรมเท่าที่ผมคิดได้ในตอนนี้

อยากให้ร่วมกันออกความคิดเห็นเล็กน้อยถึงแนวทางครับ ผมเองอาจจะไม่ได้แม่นด้านปรัชญามาก แต่ในฐานะนักดนตรี CC มีประโยชน์ชัดเจนกับผมในช่วงที่ผ่านมา เพราะเพลงที่ดีเมื่อเกิดขึ้นมา นักดนตรีมักจะถูกเป็นที่รู้จักในวงการเบื้องหลังโดยธรรมชาติ ( สมัยก่อนมีปกเทปซึ่งจะบอกรายชื่อนักดนตรี อันนี้ถือเป็นการใส่ Credit ซึ่งผมถือว่าให้ผลเช่นเดียวกับ CC ตั้งแต่โบราณแล้ว ) ดังนั้นผมจะลองทำสิ่งเหล่านี้ดูก่อน work ไม่ work ค่อยมารีวิวกันอีกที

1. จะเล่นเพลงใครทุกครั้ง ถ้ารู้แล้วก็ต้องประกาศชื่อเพลงให้ละเอียดที่สุด ยิ่งเพลงไหนใช้ CC เอามาเล่นใหม่ก็จะต้องบอกที่มาให้ชัดเจน เพลงไหนใช้ Loop ใครก็จะบอกด้วยครับ ให้เป็นธรรมเนียม

2. เข้าใจแนวคิดของลิขสิทธิ์

3.นำเพลงที่มี CC มารีมิกซ์ต่อ หรือเล่นในแบบที่ผมชอบ แล้วปัฎิบัติตามข้อกำหนด

4. แนะแนวทางให้วง #ihear band สามารถผลิต “ชิ้นส่วนดนตรี” หรือ loop ในแบบ CC และผลิตงานเพลงที่ดัดแปลงจากงาน CC ของคนอื่น และ ผลิตต้นฉบับงานเพลง CC ทั้งแบบสมบูรณ์ หรือไม่สมบูรณ์ ( minus-1 หรือ Backing track ) คุณ @kijjaz เสนอแนวคิด Music Opensource ด้วยครับ

5. วง #iHear จะเริ่มเป็นที่สำหรับเผยแพร่ผลงานและสร้างชื่อเสียงให้กับนักดนตรีแบบปัจเจกและนักดนตรีเหล่านั้นจะสามารถ Survive ได้ครับ (อันนี้คล้ายคลึงกับกาเนชาตรงที่เค้าต้องการสร้าง Musician Union)

CC แท้จริงแล้วเกิดจากแรงกดดันทางเทคโนโลยี?

อย่างไรก็ตาม คุณจ๋งนั้นก็มีแนวคิดทาง CC ที่น่าสนใจว่ามันเป็นวิวัฒนาการที่ผูกกับเทคโนโลยีดังนี้

ประการณ์เหล่านี้ หากเราได้ย้อนรำลึกถึง ตั้งคำถาม และครุ่นคิดกับข้อมูลอื่นๆ ประกอบตาม เราน่าจะเห็นพัฒนาการและเข้าใจความเป็นมาของแนวคิดและวิธีการเรื่องลิขสิทธิ์ รวมทั้งเหตุผลที่จำเป็นต้องมีสัญญาอนุญาต CC ก็เป็นได้ครับ สำหรับตัวคุณจ๋งเองเห็นว่าการเข้าใจเหตุผลและความจำเป็นของ CC อาจจะไม่สามารถเข้าใจได้เต็มที่ หากไม่เข้าใจพัฒนาการของการทำดนตรีและเทคโนโลยีในการผลิตซ้ำและการเข้าถึงระหว่างผู้ทำดนตรีและผู้ฟัง เช่นวิธีการทำอัลบั้มและค่าใช้จ่ายในดนตรีเหล่านี้ ขั้นตอน/ค่าใช้จ่ายในการประชาสัมพันธ์ ขั้นตอน/ค่าใช้จ่ายในหน้าร้านและสายส่ง

พอมาถึงจุดนี้ จะเห็นว่าทั้งกระบวนการและค่าใช้จ่ายในการทำดนตรีนั้น เกี่ยวข้องกับการทำดนตรีจริงๆ อยู่ที่ไม่กี่เปอร์เซ็นเท่านั้น หลายๆ คนฟังเมื่อเห็นข้อมูลเหล่านี้ อาจจะรู้สึกในแง่ลบต่อขั้นตอนบางขั้นตอน อย่างไรก็ดี หากเราจินตนาการถึงโลกนี้ที่ไม่มีอินเทอร์เน็ต หรือไม่ก็เอาแค่อินเทอร์เน็ตที่ดาวน์โหลดเพลง mp3 เพลงหนึ่งใช้เวลาครึ่งชั่วโมง (หมายถึงอินเทอร์เน็ตในเมืองไทยเมื่อสัก 10 ปีที่แล้ว) คงจะเห็นว่าที่จริงแล้ว การประชาสัมพันธ์และการจัดจำหน่ายในรูปแบบดั้งเดิมก็มีความจำเป็นอยู่มิใช่น้อย ดนตรีที่เป็นสินค้าและต้องการเข้าถึงกลุ่มผู้ฟังจำนวนมาก มีปัญหาในช่องทางการเข้าถึง ผู้ต้องการเผยแพร่มีมาก แต่ช่องทางติดต่อกับผู้ฟังมีน้อย นั่นเป็นเหตุผลที่ตัวกลางในการสร้างช่องทางเหล่านี้ก็มีความจำเป็น

แต่ต้นทุนในการเป็นตัวกลางนั้นมิใช่น้อยๆ เงื่อนไขทางเทคโนโลยีในขณะนั้นก่อรูปให้เกิดรูปแบบทางอุตสาหกรรมดนตรีที่เรารู้จักกันดี รูปแบบนี้ต้องมีกระบวนการคัดเลือกและปรับตัวระหว่างผู้ผลิตและตัวกลาง เพื่อหาสมดุล อันจำเป็นต้องพึ่งวัฒนธรรมและจริยธรรมทั้งทางศิลปะและการทำงานของผู้ผลิตและตัวกลาง รวมทั้งวัฒนธรรมทางดนตรีของผู้ฟังอยู่ไม่น้อย ซึ่งแต่ละสังคมก็มีความต่างกันไป อันเป็นที่มาของปัญหาหลายๆ ปัญหาที่เราได้ฟังกันจนบางคนก็อาจจะเบื่อเสียแล้ว

ในแง่หนึ่ง ตามความเข้าใจของ รูปแบบที่พูดกันอยู่นี้แหละ มันคือเงื่อนไขของกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับลิขสิทธิ์ด้วย

เพราะการเผยแพร่เป็นไปได้ลำบาก ต้องผ่านตัวกลาง ซึ่งมีต้นทุนมิใช่น้อยและอาจจะไม่น้อยกว่าการผลิตดนตรี มีความจำเป็นต้องมีเงื่อนไขบางอย่างที่ทำให้ผู้ผลิต ตัวกลางในการเผยแพร่อยู่ร่วมกันได้ เข้าใจว่าความสลับซับซ้อนและความเปลี่ยนแปลงคงมีอยู่เรื่อยๆ แต่นั่นน่าจะคือที่มาของรูปแบบการเผยแพร่ดนตรีในอดีตเช่นกัน อันที่จริง ปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ต่างๆ ที่ผ่านมา ถ้าเราลองดูกันให้ดี ก็จะเห็นได้ว่าเป็นปัญหาระหว่างตัวกลางผู้เผยแพร่นั่นเอง (เช่นค่ายเพลงกับคนปั๊มซีดีเถื่อนขาย ค่ายเพลงกับเว็บที่ให้ดาวน์โหลด)

แต่ในทุกวันนี้ เมื่อคนฟังเพลงคุณภาพสูงทาง’เน็ตได้ โดยไม่ต้องพึ่งกระทั่งคนปั๊มซีดีเถื่อน คนอ่านข่าวสารทางดนตรีได้ โดยไม่ต้องพึ่งคอลัมนิสต์ทางสื่อสารมวลชนกระแสหลัก นั่นคงเป็นเงื่อนไขพร้อม ที่จะให้สิ่งที่พวกเราสนใจกันในวันนี้เกิดขึ้นได้ วันที่เงื่อนไขพร้อมแล้วที่ผมผู้สร้างงานดนตรี กับผู้ฟัง สื่อสารถึงกันได้โดยไม่ต้องพึ่งตัวกลางต้นทุนสูง

อัลบั้ม Happy D. Dogs ถือกำเนิดขึ้นในเวลาคาบเกี่ยวกันระหว่างเทคโนโลยีการเผยแพร่แบบเดิม กับรูปแบบใหม่ๆ ที่มาจากเทคโนโลยีที่พร้อมขึ้น ในวันหนึ่ง เมื่อเรามีบล็อก และเราสามารถใช้บล็อกของผมเป็นช่องทางติดต่อผู้ฟังได้โดยตรง อย่างน้อยที่สุด เราก็สามารถเผยแพร่งานของเราทาง ‘เน็ทได้ และเมื่อต้นทุนทางดนตรีจริงๆ แล้วไม่สูงดังที่เคยเป็น เพราะเทคโนโลยีการสร้างช่วยให้ง่าย เทคโนโลยีการเผยแพร่/ผลิตซ้ำ/สื่อสารทำให้เราไม่ต้องผ่านตัวกลางต้นทุนสูง เราก็สามารถสื่อสารกับผู้ฟังที่สนใจได้โดยตรง

สิ่งที่ต้องปรับตัวของเราก็คือ เราคงไม่สามารถประกอบอาชีพเป็นนักแต่งเพลง/นักดนตรีที่ออกอัลบั้มแล้วเก็บโภชน์ผลจากเพลงที่แต่งได้ หรือพูดอีกนัยหนึ่ง เราไม่สามารถประกอบอาชีพ “นักแต่งเพลง” แต่เพียงอย่างเดียวแล้วหวังว่าจะเลี้ยงชีพแบบเดิมได้อีกแล้ว แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นปัญหาของเรา เพราะการทำเพลงเดี๋ยวนี้ง่ายขึ้นมาก จนเราเองก็ไม่ต้องเสียเวลาหรืออุทิศเวลาในลักษณะการเป็นอาชีพกับการทำดนตรีเช่นเดียวกันครับ ปัญหาที่มีคงเป็นดนตรีบางประเภท เช่นการประพันธ์ดนตรีตามขนบดนตรีคลาสสิคตะวันตก หรือดนตรีที่ซับซ้อน เรียกร้องการอุทิศเวลาในการประพันธ์

ภาพ JoomlaDay จาก Flickr พี่บังนะครับ ลองคลิกที่รูปเข้าสู่ Flickr พี่บ้งได้

ภาพคุณเม่นไปร่วมงาน Joomla Day (คนตัวใหญ่นั่งหลังป้ายด้านซ้าย)

คุณเม่นและน้องเกียวปิกำลังเตรียมการแปลเหมาเกลี้ยง

บรรยากาศในงาน Joomladay ใหญ่ทีเดียว

เม่นหน้าป้ายงาน พร้อมด้วย @lungkao @supachai_chai

ลงทะเบียน

@imenn บอกว่าการแปลนี้ยากและยิ่งยากมากสำหรับการแปลไทยเป็นอังกฤษเพื่อสื่อให้คนต่างชาติเข้าใจ และอารมณ์ของการแปลก็จะสอดคล้องกับวิทยากรอย่างน่าประหลาด ถ้าคนพูดสนุก แปลแล้วก็สนุก ถ้าคนพูดเครียด เรื่องก็จะเครียดครับ สอดคล้องดังบล็อกของน้องเกียวปิที่บอกว่า

เอาเข้าจริงๆ งานแปลนี่ก้อเหนื่อยใช่ย่อยเหมือนกันนะครับ เพราะว่าต้องแปลอยู่หลายหัวข้อทีเดียว แถมบางช่วงก้อยากเสียด้วย โชคดีส่วนใหญ่แปลอังกฤษเป็นไทย ยังไม่ยากเท่าไหร่ครับ แค่ว่า ภาษาอาจจะไม่สละสลวยนัก ไม่ไหลลื่นเท่าที่ควร แต่แปลไทยเป็นัองกฤษนี่สิ… นากสุดๆ ไปเลยครับ โดยเฉพาะหัวข้อ Joomla Template โอ้ว… ศัพท์ที่มีอยู่ในหัวนี่ กระเจิดกระเจิงไปหมด แต่ผมรับรู้ความรู้สึกที่ดี และเป็นกำลังใจที่ดีมากคือ เห็นฝรั่งที่นั่งแถวหน้า กำลังตั้งใจจด สิ่งที่ผมกำลังแปลอยู่ครับ เอาวะ! ยังมีคนฟังอยู่ เลยลุยต่อไปได้ครับ

นอกจากนี้ยังได้เรียนรู้อีกว่า บรรยากาศการแปลนั้น ขึ้นกับวิทยากร เป็นอย่างมาก ถ้าผู้บรรยาย มีบุคลิกเช่นไร การแปลออกมาก้อจะได้อารมณ์เช่นนั้นครับ บางท่านมาแบบว่า เป็นทางการและขรึมมาก ผมหละแปลไม่ถูก พูดตะกุกตะกักไปหมด แต่ถ้าผู้บรรยาย มีท่าทางสบายๆ หน่อยๆ คุยเล่นกับคนดูเยอะ ก้อจะทำให้บรรยากาศการแปล สนุกสนานขึ้นมาได้ครับ

บรรยากาศการแปลในห้อง

ทีนี้ผมในฐานะคนที่อยู่ด้านนอกไม่ได้ไปร่วม จากการฟังเรื่องต่างๆจากคุณเม่นและคุณจ๋งได้ความว่า Range ของความรู้ของคนที่มาร่วมงานกว้างมาก ทำให้งาน JoomlaDay ตอบสนองทุกๆคนได้ค่อนข้างยาก บางคนบอกว่าอยากลงลึกมากๆและวิเคราะห์ FrameWork แต่หลายคนกลับอยากให้มีการสอน Joomla แบบ step by step ( มีคำถามระดับที่ว่า Joomla ลงยังไง? ) พอไม่สามารถตอบสนองได้ทุกคนก็มีบางคนต่อว่าอีก อย่างไรก็ตามนี่น่าจะเป็นส่วนน้อยของปัญหาที่เกิดครับ โดยรวมงานประสบความสำเร็จดี ต้องให้เครดิตทีมงานเต็มๆอย่างเช่น @joomlacorner @iamnadia และ @lungkao

ในด้านการดำเนินงาน ผมถือว่าเจ้าภาพงาน JoomlaDay นั้นเก็บค่าเข้างานน้อยมากเพียง 490 บาทต่อสองวัน พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกและของรองท้องเรียบร้อย แต่ก็ยังมีบางคนบ่นว่าแพงและบางคนดันมีความคิดว่างานนี้น่าจะมีผู้สนับสนุนและทีมงานก็ได้ประโยชน์ทำไมต้องเก็บเงิน ? ความจริงแล้วการสนับสนุนนั้นมีตามสมควรสไตล์การร่วมแรงกันแบบคนไทยเท่านั้นเองครับ สำหรับบูทที่เห็นมาตั้งนั้นก็มียอดบริจาคน่าจะประมาณบูทละ 5000 บาทซึ่งถือเป็นระดับที่ไม่ได้แพงมาก

ในเรื่องนี้คุณจ๋ง @warong ให้ความเห็นว่าเราต้องอย่าเอา JoomlaDay ไปเทียบกับงานอีเว้นท์ของบริษัท microsoft, Sun, Apple หรืองานบริษัทที่เป็นลักษณะธุรกิจ Commercial ซึ่งจัดได้หรูหราหรือราคาถูกสำหรับคนเข้า เพราะที่เค้าลงทุนทำงานดีมันมีผลประโยชน์กับโปรดักซ์ต่างๆของเค้านั่นเองและยังได้ประโยชน์ด้านการกระจายข่าวสารด้วย ส่วนงาน Open Source นั้นจัดแบบพี่ๆน้องๆกันมากกว่า เพราะต่างคนต่างช่วยกันและ contribute นอกจากนี้กลุ่มที่ได้รับความรู้จากงานก็จะไปเผยแพร่ต่อด้วย

ในเรื่องการพัฒนา สำหรับตัว Open Source เองนั้นจะเกิดได้นอกจากต้องมีผู้ผลักดันที่และมีวิสัยทัศน์ดีแล้วต้องมีเงื่อนไขการเกิดเช่นกัน ไม่ใช่มันเกิดมาเพราะโชคช่วยหรือไม่ต้องลงทุนอะไรเลย เงื่อนไขต่างๆที่คนไทยเราไม่มีเช่นคนอเมริกันมีเช่นการใช้คอมพิวเตอร์ได้คล่องและมีทักษะการหาคำตอบในเรื่องพื้นฐานก่อนในGoogle หรือการหาแหล่งข้อมูลได้ครบด้วยตัวเอง แล้วทีนี้การรวมกันจัดงานก็เพื่อ Synergies ต่างคนก็มีความสามารถและสิ่งที่พร้อมจะร่วมมือกันเพื่อให้เกิดการต่อยอดที่ดีกว่าเดิม

จุดสำคัญคือต้องปรับ Mind Set ของคนไทยใหม่ทั้งหมดว่า Open Source นั้นไม่ใช่ของฟรี แต่คือรูปแบบการร่วมมือทางธุรกิจในโลกสมัยใหม่ที่ไม่ผูกขาดนั่นเอง

ขยายความข้างต้น Opensource ไม่ใช่การกุศลแต่คือการช่วยเหลือตัวเอง และร่วมกัน Contribute ซึ่งเป็นรูปแบบทางธุรกิจรูปแบบหนึ่งที่เกิดขึ้นมาเมื่อเงื่อนไขทางสังคมเปลี่ยนไป ปัญหาคือในไทยนับว่าเงื่อนไขนั้นยังถือว่าคนละเงื่อนไขกับเมืองนอกอยู่ทำให้ความรับรู้ของคนไทยต่อ Open Source ต่างกันอยู่บ้าง หลายคนมาเพื่อ”รับ”อย่างเดียว หลายคนรู้สึกว่ามันน่าจะเป็นของฟรี หลายคนมาแบบไม่รู้อะไรเลยทั้งที่พื้นฐานของผู้ร่วมงานในต่างประเทศทุกๆคนควรเข้าถึงความรู้และพึ่งตัวเองได้แล้ว สำหรับตัวอย่างการสร้างวัฒนธรรมนี้เช่น BarCamp ทำให้ทุกคนพยายาม Contribute เหมือนกันหมดด้วยการให้ผู้เข้าร่วมต้องมีการนำเสนอทุกคนนั่นเองครับ

น้องเกียวปิบอกว่าปีก่อนทางทีมพี่บังก็ช่วยงานเต็มที่จนเหนื่อยเช่นกัน จากรูปจะสังเกตว่ามีคำว่า maybe อยู่ครับเพราะถ้าทีมผู้จัดหมดแรงขึ้นมาก็คงยากที่จะมีใครจัดงานต่อได้ดีเท่านี้อีกนะครับ

สืบเนื่องจากเมื่อช่วงสองสามเดือนก่อนทางไทเกอร์ไอเดีย (คุณเม่น) ได้ไปช่วยออกแบบเว็บไซต์ factreport.go.th ให้กับทีมเทพ Drupal นำโดยคุณเก่ง ปัจจุบัน factreport นั้น pagerank 6

เว็บไซต์ factreport

ปรากฎว่าทางรัฐบาลได้รับแจ้งให้ตรวจสอบลิขสิทธิ์ของ font ที่ใช้ในการออกแบบด้วยว่ามีการซื้อลิขสิทธิ์มาถูกต้องหรือไม่และทางรัฐบาลจึงสอบถามมาทางบริษัทผู้จัดทำเว็บและคุณเก่งก็สอบถามมายังคุณเม่นซึ่งเป็นผู้ออกแบบอีกทีครับ

ทางไทเกอร์ไอเดียจึงส่งจดหมายไปยังผู้แจ้งต้นเรื่อง ว่าฟ้อนท์ชื่อ ” ชัดเจน” ซื้อลิขสิทธิ์มาจากบริษัทคัดสรรดีมากตั้งแต่ปี 2006 เพื่อให้บริษัท แจ้งรัฐบาลว่าทางเราออกแบบโดยมีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามจดหมายด้านล่างครับ

เรียนทีมงาน DB

พอดีทาง DB ได้ส่งหนังสือไปทางหน่วยงานรัฐในเว็บ factreport.go.th ว่าใช้ฟอนท์ DB อยู่ ทางรัฐบาลเลยอยากให้ผมทำหนังสือไปให้เค้าเพื่อยืนยันว่า เราซื้อฟอนท์ DB มาถูกกฎหมายครับ

ดังนั้นผมเลยอยากถามว่าพอมีแบบฟอร์มให้ผมดูบ้างหรือไม่ เนื่องจากผมต้องทำหนังสือยืนยันว่าเรามีลิขสิทธ์ิ

ผมชื่อพัชรจากบริษัท ไทเกอร์ ไอเดีย ซึ่งซื้อฟอนท์มาจาก DB เมื่อปี 2006 โดยมีลิขสิทธิ์ดังนี้ครับ ( ตอนนั้นคุณ @imenn เป็นคนติดต่อซื้อ )

1. DBSodaX-v3.0
2. Unicode DBX Vol1
3. Unicode DBX Vol2

ทางทีมงาน DB ก็ตอบกลับมาอย่างรวดเร็วและดำเนินการให้อย่างเรียบร้อย ขอบคุณครับ

จากการตรวจสอบที่เกิดขึ้น ทาง DB เข้าใจว่าอาจทำให้เกิดความไม่สะดวกกับไทเกอร์ ไอเดีย
ทาง DB จึงเร่งออกจดหมายรับรอง และใบแสดงสิทธิ์การใช้งานมายังท่าน โดยแนบมากับเมลล์นี้

ในโอกาสต่อไป หาก DB มีการตรวจสอบไปยังลูกค้าอื่นของท่านอีก
ก็สามารถนำใบแสดงสิทธิ์ (Font License.pdf) ยืนยันกับลูกค้าได้
พร้อมทั้งการแจ้งข้อมูลลูกค้านั้นให้ DB ทราบด้วย

ทาง DB ต้องขออภัยมาอีกครั้ง เนื่องจากปัจจุบันยังคงมีผู้ละเมิดฟอนต์ DB กันอย่างต่อเนื่อง
จึงจำเป็นต้องมีการตรวจสอบการใช้ฟอนต์เช่นกัน

รายละเอียดเอกสารชุดที่ 1

ใบสำคัญแสดงสิทธิ์การใช้ฟอนต์ลิขสิทธิ์ของ DB ใบสำคัญนี้ บริษัท ดีบี ดีไซน์ จำกัด มอบไว้เพื่อเป็นหลักฐานแสดงว่า บริษัท ไทเกอร์ ไอเดีย จำกัด ได้ซื้อสิทธิ์ในการใช้ฟอนต์ลิขสิทธิ์ของ DB ชุดDB Soda(PS & Unicode Fonts)จำนวน 1 ชุดตามรายละเอียดในใบเสร็จรับเงินเลขที่ 49-048 ลงวันที่ 15 มี.ค.49 ได้ซื้อสิทธิ์ในการใช้ฟอนต์ลิขสิทธิ์ของ DB ชุดที่ 1 (PS & Unicode Fonts) จำนวน 1 ชุดตามรายละเอียดในใบเสร็จรับเงินเลขที่49-128 ลงวันที่ 4 ส.ค.49 ได้ซื้อสิทธิ์ในการใช้ฟอนต์ลิขสิทธิ์ของ DB ชุดที่2.(PS & Unicode Fonts)จำนวน 1 ชุดตามรายละเอียดในใบเสร็จรับเงินเลขที่ 49-170 ลงวันที่ 10 ต.ค.49 สำหรับคอมพิวเตอร์จำนวนไม่เกิน 4 เครื่องโปรดเก็บใบสำคัญนี้ไว้ เพื่อแสดงสิทธิ์การใช้งานอย่างถูกต้อง

รายละเอียดเอกสารชุดที่ 2

สัญญาอนุญาตให้ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ฟอนต์ดีบี (DB) ระหว่างบริษัท ดีบี ดีไซน์ จำกัด และ บริษัท ไทเกอร์ ไอเดีย จำกัด ชื่อฟอนต์ที่อนุญาตชุดพิเศษ DB Soda Xชุดที่ 1 ประกอบด้วยฟอนต์ DB Erawan X, DB FongNam X, DB Narai X, DB PatPong X, DB Pradit X, DB Private X, DB SiamSquare X, DB SiamSquareText X, DB Silom X,DB Sathorn X, DB Surawong X, DB Template X, DB ThaiText Xชุดที่ 2 ประกอบด้วยฟอนต์ DB Diet X, DB JariyaTham X, DB KhaoSan X, DB Lim X, DB NamSmai X, DB Sharp X, DB SiKrok X, DB Steel X, DB Stick X, DB ThongLor X, DB ToonHua X, DB Wittayu X

โปรแกรมคอมพิวเตอร์ฟอนต์นี้ เป็นลิขสิทธิ์ของบริษัท ดีบี ดีไซน์ จำกัดข้อกำหนดและเงื่อนไขของสัญญาอนุญาตให้ใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ฟอนต์นี้

(1) อนุญาตให้ใช้งานเฉพาะองค์กร สำหรับคอมพิวเตอร์พีซีและแมคอินทอช รวมกันไม่เกิน 4 เครื่อง ประกอบด้วยฟอนต์ 2 แบบ- Unicode Fonts ใช้งานได้ในโปรแกรม Adobe CS2-CS3 ที่รันบนเครื่อง MacOSX และ WinXP- PostScript Fonts ใช้งานได้ในโปรแกรม Adobe Illustrator9-10, PageMaker ที่รันบนเครื่อง Mac เท่านั้น

(2) อนุญาตให้ใช้สำหรับออกแบบงานสื่อประชาสัมพันธ์ทุกประเภทที่จัดทำโดยหน่วยงานภายในเท่านั้น(ยกเว้นการนำไปใช้จัดทำนิตยสาร, วารสารที่มีรอบการจำหน่ายต่อเนื่องเป็นประจำ หรือใช้เป็นส่วนหนึ่งของการจัดทำ Identity กล่าวคือ ชื่อ, ตราสัญลักษณ์, โลโก้, คำขวัญ, ข้อความ, สโลแกนต่าง ๆ เพื่อเป็นมาตรฐานสม่ำเสมอ ซึ่งรวมไปถึงการเจาะจงเลือกโปรแกรมฟอนต์ภาษาไทย DB รุ่นใดรุ่นหนึ่ง ไปใช้เพื่อเป็น มาตรฐานสม่ำเสมอในหลายสื่อหลายโอกาส ต้องชำระค่าลิขสิทธิ์เพิ่ม)

(3) ห้ามเผยแพร่ต่อให้บุคคล / Agency / Supplier ภายนอกโดยเด็ดขาด หากมีการระบุให้ supplier ใช้ฟอนต์ DB, Supplier มีหน้าที่ซื้อลิขสิทธิ์ฟอนต์นั้นเอง

(4) ได้รับสิทธิ์การใช้ฟอนต์โดยไม่จำกัดเวลา ขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงเทคโนโลยี

และ DB ได้ออกเอกสารให้รัฐบาลตามนี้ ทั้งหมดทาง DB ดำเนินการให้เร็วมากใช้เวลาไม่ถึงสองวันครับ

13 กรกฎาคม 2552

เรื่อง รับรองสิทธิ์การใช้Œฟอนต์ลิขสิทธิ์ DB ในเว็บไซต์ factreport.go.th

เรียน คณะกรรมการรวบรวม และประมวลเหตุการณ์ ความไม‹สงบจากการชุมนุมทางการเมือง เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2552 และเหตุการณ์ที่เกี่ยวเนื่อง (คบช.)

อ้Œางถึง หนังสือแจŒ้งการใชŒ้ฟอนต์ลิขสิทธิ์ DB ลงวันที่ 1 กรกฎาคม 2552

ตามที่บริษัท ดีบี ดีไซน์ จํากัด ผู้Œเป็šนเจ้Œาของลิขสิทธิ์ฟอนต์ DB ได้Œส่‹งหนังสือลงวันที่ 1 กรกฎาคม 2552 เรื่อง แจŒ้งการใช้Œฟอนต์ลิขสิทธิ์ DB Wittayu ในเว็บไซต์ factreport.go.th ไปยังท่‹านนั้น บริษัทฯ ขอเรียนใหŒ้ทราบว‹่าขณะนี้บริษัทฯ ไดŒ้รับการประสานงานจากบริษัท ไทเกอร์ ไอเดีย จํากัด ว‹่าเปšนผูŒจัดทําและเลือกใช้Œฟอนต์ DB Wittayu ในเว็บดังกล่‹าวทางบริษัท ดีบี ดีไซน์ จํากัด จึงออกหนังสือฉบับนี้มาเพื่อรับรองว‹่า บริษัท ไทเกอร์ ไอเดีย จํากัด เป็šนผู็Œที่ซื้อลิขสิทธิ์ฟอนต์ DB ที่ไดŒ้ใช้Œในเว็บไซต์ไปแลŒ้วอย‹างถูกต้Œองตามกฎหมาย ทั้งนี้ บริษัทฯ ตŒ้องขออภัยผูŒ้เกี่ยวขŒ้องทุกท่‹านสําหรับความไม่‹สะดวกในการตรวจสอบสิทธิ์การใชŒงานที่เกิดขึ้น และขอขอบคุณเปš็นอย่‹างสูงที่ท‹่านใหŒความร‹่วมมือในการแจŒ้งขŒอมูลใหŒ้บริษัทฯ ทราบมา ณ โอกาสนี้

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

ทำเว็บใหญ่ๆ ต้องใส่ใจลิขสิทธิ์ฟอนต์

เพื่อนๆบางคนอาจมีความรู้สึกว่า ฟอนต์ต้องซื้อด้วยหรือ ? แน่นอนครับว่าสิ่งที่ต้องคิดมาและลงทุนในการพัฒนาก็ต้องได้รับผลตอบแทนเช่นกัน การใช้ฟ้อนต์เป็นตัวอย่างที่ดีที่แสดงถึงการละเมิดลิขสิทธิ์อย่างรุนแรงโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังละเมิดอยู่ซึ่งหนักกว่าวงการเพลงหลายเท่ามากครับ ทีนี้ลองมาดูกันว่าฟ้อนต์มีอะไรยากนักหรอ ?

จากบทความต่างๆใน http://f0nt.com/readme/ ของ @iannnnn
จะพบความยากในการทำฟ้อนต์หลายอย่างเช่น ลองดู Hinting / Kerning ซึ่งเป็นเรื่องยากมากๆ ของ Font ครับ

โดยคุณ Mk ได้เคยเขียนไว้ว่า Hinting นั้นเป็นทักษะของเทพ ทีเดียว

ส่วนเรื่องทักษะของเทพ ส่วนหนึ่งคนทำเรื่องนี้ในไทยที่ชื่อคุณเทพนี่เป็นคนผลักดันเรื่องการแปลภาษาไทยใน opensource ทั้งหลาย เป็นคนยิ่งใหญ่ในวงการทีเดียว ปัจจุบันรู้สึกว่าสุขภาพไม่ได้ เลยอยู่ต่างจังหวัด รับงาน freelance ผ่านคนรู้จักแทนครับ

บทความที่น่าสนใจเรื่อง font ของคุณเทพ ( คุณเม่นส่งมาให้ครับ )

http://thep.blogspot.com/2005/01/kinnari-fine-tuning.html
http://thep.blogspot.com/2007/04/font-tuning.html
http://thep.blogspot.com/2007/04/garuda-refinement.html
http://thep.blogspot.com/2007/05/font-tips-notes.html
http://thep.blogspot.com/2007/05/postscript-hinting.html
http://thep.blogspot.com/2007/05/stem-hinting.html
http://thep.blogspot.com/2007/11/synthetic-font-and-hinting.html
http://thep.blogspot.com/2007/12/cubic-vs-quadratic-splines.html

ในเรื่อง font บน flash ก็มีประเด็นให้ต้องช่วยกันแก้ไขเช่นกัน ดังโพสของ @sugree ใน Blognone
ที่ว่า เดินหน้าแก้ปัญหาภาษาไทยใน Flash Player ซึ่งสุดท้าย คุณสุกรีมาโน้ตข้อความที่แสดงตัวอักษรทั้งหมด

บางครั้งต้องมีการกำหนดและเช็คด้วยประโยค Standard
เช่นประโยคสำหรับเช็ควรรณยุกต์ลอย (ไม่ใช่สระลอยนะ) คือ “นี่ป้าอย่าฟันสนู้ปปี้”

สำหรับข่าวครึกโครมเรื่องการไล่ฟ้องด้านฟอนต์ก็จะมี PSL ครับ เพราะฟอนต์ PSL มีการวิจัยในการทำงานมาพอสมควร และฟ้อน กิติธาดาก็เป็นฟอนต์ภาษาไทยที่โดดเด่นทันสมัยทำให้คนชอบเอาไปใช้ใน banner ป้ายชื่อ หรือโครงการคอนโดต่างๆ สำหรับเคสที่ฟ้องแล้วชนะก็มีนะครับ ลองอ่านที่ board f0nt นี้มีคนถูกฟ้องเรื่องใช้ font PSL เป็นเงินระดับแสนบาท แต่ที่สำคัญคือ มีคนน้อยมากที่จะรู้สึกเรื่องลิขสิทธิ์และพูดกันไปต่างๆนาๆว่าแพงอย่างนู้นอย่างนี้ไม่เป็นธรรม ฯลฯ ที่จริงแล้วมันก็แค่ถ้าไม่อยากจ่ายเงินก็อย่าใช้ font ลิขสิทธิ์เท่านั้นเอง ( แต่ในประสบการณ์ของผม font สวยจะช่วยในเรื่องดีไซน์และลดเวลาได้อย่างมากครับ )

สำหรับเรื่องลิขสิทธิ์ต่างๆในการทำเว็บทั้งฟ้อนต์รูปและอื่นๆเป็นที่มาที่บริษัท TiGERiDEA มักจะใส่ลิงก์ไว้ที่ด้านล่างของเว็บลูกค้าที่เราทำครับ เพราะเมื่อมีปัญหาในการเช็คลิขสิทธิ์งาน ทางผู้เช็คสามารถมาดู index ได้ทันทีว่าบริษัทเราเป็นผู้สร้างสรรค์งานโดยใช้ลิขสิทธิ์ของเค้า ผมจึงสนับสนุนให้ใส่ลิงก์ผู้ทำเว็บไว้ที่ footer นะครับ