ยุคของของการนำของสำเร็จรูปมา Customize หรือถ้าคุณจะสร้างเองก็ต้องขายเยอะเพื่อให้เกิด Economic of scale

การทำเว็บทุกวันนี้เป็นยุคของ template คือการเลือกสิ่งที่คล้ายกับความตั้งใจของเรา แล้วปรับตัวของเราเข้าหากับสิ่งนั้น เพื่อที่เราจะได้รับผลประโยชน์จากราคาที่ถูกกว่า หรือประสาบริษัทที่ไปรับงานก็คือ ถ้าเรามี Templates + Knowhow จะได้ Solutions ซึ่งเป็นผลิตภัณฑ์ของบริษัทนั่นเอง

นึกถึงยุคที่ยังไม่มี Template เปรียบเสมือนการซื้อเสื้อที่สมัยก่อนเราต้องสั่งตัดกัน ต้องไปเลือกผ้า ไปวัดตัว และให้ช่างทำการตัดทีละตัว ซึ่งเราก็จะได้เสื้อที่ดู Fit กับเรามากที่สุด ดูดีเหมาะกับสรีระ ผมเองเคยลองตัดเสื้อเนื่องในโอกาสพิเศษมาครั้งหนึ่งที่ร้าน DULY ซึ่งมีเพื่อนผมคนนึงแนะนำ (เค้าเป็นคนที่มี “เส้นรอบวงคอ” ใหญ่มากและไม่สามารถหาเสื้อในท้องตลาดพอดีคอได้เวลาต้องผู้เน็คไทร์) ปรากฎว่าเสื้อตัวดังกล่าวราคาถึง 5000 บาทครับ

แล้วปัจจุบันใครสั่งตัดเสื้อบ้างครับ? คนส่วนใหญ่ไม่มีใครยอมจ่ายแพงเพื่อเสื้อ Custom made สำหรับตนเอง หลายๆคนอาจไปเลือกซื้อเสื้อที่ Lotus ที่ผลิตเป็นจำนวนมากและแน่นอนว่ามันมีขนาดเพียงหยาบๆ คือไซท์ S M L XL XXL และเราก็ยอมรับข้อจำกัดของมันคือมันอาจจะไม่ได้ใส่ได้พอดีมาก บางคนอาจจะแขนยาวไป หรือไหล่ไม่พอดี ฯลฯ บางคนก็อาจโชคดีแต่ก็แน่นอนว่ามันก็ไม่แตกต่างกับคนอื่นเท่าไหร่

ต้นทุนของ ความอยากได้อะไรนอก template เพื่อจะได้ไม่เหมือนใคร

ทีนี้ถ้าเราอยากแตกต่างจากคนอื่นก็จะเป็นเรื่องใหญ่แน่นอนครับ เช่นเราซื้อเสื้อมาตัวนึงราคา 250 บาท แต่เราบอกโลตัสว่า “ช่วยติดกระเป๋าเสื้อโดยใช้ผ้าชนิดเดียวกันจากโรงงานให้หน่อย” เสื้อตัวนี้อาจมีราคากลายเป็น 25,000 บาทในทันที เพราะโลตัสต้องติดต่อผู้ผลิต หรือคุณต้องไปติดต่อผู้ผลิตที่เป็นเป็นโรงงานให้ยอมทำ Special Process หรือยอมหยุดสายการผลิตให้พนักงานผู้เชี่ยวชาญคนนึงมาติดประเป๋าให้คุณ ซึ่งคุณก็จะได้กระเป๋าเสื้อมาตรฐานโรงงานเข้ากันเป๊ะ ราคา 24,750 บาท ในขณะที่เสื้อราคา 250 เท่านั้น

แน่นอนถ้าคุณเป็นคนขายเว็บก็อาจถูกโวยวายคล้ายๆกันเช่น ” ทำไมทำโครงสร้างให้ทั้งเว็บราคาแค่ 50,000 แต่ช่วยแค่เพิ่มฟังก์ชั่น Search ภาษาไทยใน Catalog ราคากลายเป็น 500,000 หว่า” เพราะมันดูไม่สมเหตสมผลกับสิ่งที่ได้เพิ่มมา

การมองหา Plugin, framework สำเร็จรูป และยอมรับกับข้อจำกัดของมัน จึงเป็นทางออกสำหรับเจ้าของไอเดียครับ แต่ถ้าคุณต้องการจะแตกต่าง ต้นทุนของความแตกต่างรวมถึงการ research ระบบสำหรับเร็จรูปและดัดแปลงมันออกมาให้ได้ตามต้องการนั้นแพงแน่นอน

แต่ Template บางอันก็ใช่ว่าจะถูกนะ เพราะ develope มากนานและมีขนาดใหญ่มาก การเลือกใช้เป็นการเลือกเฉพาะส่วนที่จำเป็นมา Customize เช่นบางทีคุณเป็น Business ที่ไม่ต้องถึงกับต้องการความ Realtime ในการตัดสินใจแต่ไปมองหา SAP หรือเหมือนไปเลือก Template Solution การบริหารโรงแรมซึ่งทำครอบคลุมโรงแรมขนาดหลายร้อยห้องมาใช้กับโรงแรมบูติกขนาดยี่สิบห้อง ซึ่งแน่นอนว่าฟังก์ชั่นต่างๆต้องการเหมือนกันเป๊ะแต่ไม่คุ้มค่าทางธุรกิจ

นอกจากนี้การมองว่าใช้ Template แล้วราคาจะถูกมันขึ้นอยู่กับเป้าหมายของคุณด้วยครับ เช่นถ้าคุณต้องการสร้างตลาดให้เกิดให้ได้ ต้นทุนส่วนใหญ่มันไม่ได้อยู่ที่ Systems แล้ว แต่อยู่ที่การสร้าง Demand มากกว่า

ยุคของ template จึงสอนให้คุณหาความสมดุลระหว่างการ “เล็งผลเลิศ” และ การ”ปรับตัว” ทั้งนี้ขึ้นกับความคุ้มค่าใน Model Business ของคุณที่ต้องตีให้ออกครับ

แถม : review ระบบ e commerce สำเร็จรูป

หมายเหต ภาพประกอบไม่เกี่ยวกับบทความนี้แต่อย่างใด ที่มา www.thaimarch.com/index.php?topic=13479.15

การทำโปรเจ็คเว็บไซต์ขนาดใหญ่ จ้างคนอื่นทำอย่างเดียวเจ๊ง ต้องมี in house ด้วย

ที่ผ่านมาทางทีมงานได้ order หลากหลายจากลูกค้า โดยมีลูกค้าบางกลุ่มมีโมเดล business ทาง internet ในใจเช่นบางคนอยากเป็นศูนย์กลางการ​ซื้อขายของเฉพาะด้าน (Classified) หรือบางคนต้องการทำ
ร้านค้าออนไลน์ครบวงจร (e-commerce) บางคนต้องการเป็นตลาด และมี social network ในตัวด้วย

จากนั้นลูกค้าก็จะเรียกบริษัททำระบบและทำเว็บเข้าไปคุย บางบริษัทก็เสนอราคาเป็นโปรเจ็ค บางบริษัทก็อาจเสนอราคาเป็น manday ซึ่งการเสนอราคาอย่างหลัง มักไม่ค่อยได้รับการจ้างเพราะลูกค้าเองไม่แน่ใจว่าตนเองจะต้องจ่ายรวมแล้วเท่าไหร่ แต่ท้ายที่สุด ลูกค้าที่เลือกจ่ายเป็นโปรเจ็คกลับมัปัญหาระหว่างผู้รับจ้างและผู้จ้างมากกว่าเพราะ requirement งอกออกมา ( การทำเว็บใหญ่แล้ว requirement เพิ่มขึ้นไม่แปลก มันเป็นกฎซะด้วยซ้ำ )

ในขณะที่การจ้างทำโปรเจ็คใหญ่โดยที่ตัวลูกค้าเองนั้นมีเพียงไอเดีย และไม่มี business ที่เป็นจุดแข็งอยู่แล้วและต้องการนำ internet มาต่อยอด โครงการจะเจ๊งทุกรายครับ

เว็บไซต์เหมือนองค์กร ต้องพัฒนาต่อเนื่อง ต้องรื้อและทำใหม่ ไม่สามารถทำครั้งเดียวเสร็จ

Business Model ที่ให้คนอื่นสร้างให้ยากที่จะประสบความสำเร็จได้ครับ เพราะ IDEA นั้นไม่สำคัญ แต่สำคัญที่ Implementation ต่างหาก ( วาทะ Guy Kawasaki ข้อ 8 ) หลายอย่างเกิดขึ้นโดยความบังเอิญ เช่นใครจะรู้ว่า Flickr ไม่ได้ต้องการเป็นเว็บ community ด้านรูปภาพ แต่กำเนิดจากการตั้งใจจะทำเกมส์ต่างหาก แต่ฟังก์ชั่นเก็บรูปได้รับความนิยมมากจึงถูกพัฒนาขึ้นมา (อ้างอิง @Jakrapong)

การทำเว็บไซต์ขนาดใหญ่จึงไม่เหมาะแก่การจ้างเป็นโปรเจ็คสำเร็จรูป

การ implementation สำคัญเพราะเราจะไม่มีทางรู้ภาพรวมเลยว่า เว็บเราจะได้รับความนิยมหรือไม่? user friendly ที่ดีมาจากการ research และรับ feedback จากลูกค้าไปเรื่อยๆ ปรับปรุงไปเรื่อยๆ แม้แต่ facebook ก็ยังปรับเปลี่ยนรูปแบบมาเรื่อยๆ ดังนั้นลักษณะการทำเว็บไซต์ขนาดใหญ่จึงไม่เหมาะแก่การจ้างเป็นโปรเจ็คสำเร็จรูป คุณอาจเถียงว่าเว็บราชการก็จ้างเป็นโปรเจ็คสำเร็จรูปนี่นา แต่ผมก็ถามกลับได้ว่ามีเว็บราชการไหนที่ Work และมีคนใช้จำนวนมากตั้งแต่การสร้างครั้งแรกเสร็จเรียบร้อยบ้าง?

แล้วจะแก้ไขหรือพัฒนาเว็บอย่างไรดี?

1. ธุรกิจของคุณ หรือตัวคุณต้องมีจุดแข็งสักอย่างก่อน

ค้นหาจุดแข็ง แล้วพัฒนาให้จุดแข็งของคุณนั้นสามารถที่จะต่อเชื่อมกับ Model Business ของคุณได้ อย่าเล็งผลเลิศจากการสร้างระบบออนไลน์เพียงอย่างเดียว กรีณีนี้ผมเคยเขียนไว้ในบล็อก One2Car ระบบต้องมาควบคู่กับการสร้างมาตรฐานการบริการ จะเห็นว่า one2car มีจุดแข็งที่”ช่างกล้องและการบริการจัดระเบียบถ่ายรูปรถ” และ การสร้างตลาด เริ่มด้วยการสร้าง Demand อาจง่ายกว่าเริ่มด้วยระบบ

2. ควรลงทุนกับพนักงานประจำเมื่อต้องทำโครงการใหญ่

ลองพิจารณาการทำโครงการให้ประสบความสำเร็จเพียง phase ที่ 1 อาจใช้ manday มากมายตั้งแต่ Art Director, System Analyst, Designer, Programmer ราคาก็แน่นอนว่าถ้าให้ถูกต้องตาม Business Model ของคนทำเว็บราคาน่าจะ 300,000 บาทขึ้นไปแน่นอนครับ และในจำนวน manday ที่แพงเหล่านี้ มีบางตำแหน่งที่เราใช้เค้าเพียงครั้งเดียวเช่น Art Diector ส่วนที่เราจะใช้ไปตลอดเพื่อปรับปรุงแก้ไขก็คือ Programmer

ดังนั้นตำแหน่งอย่างโปรแกรมเมอร์ควรเป็นตำแหน่งที่เจ้าของไอเดียควรจ้างไว้เป็นพนักงานประจำ เบื้องต้นอาจจะจ้างเพียงคนเดียวหรือให้เพื่อนร่วมหุ้นของคุณทำก็ได้ โดยเป็นตัวแทนของฝ่ายเจ้าของไอเดียในการช่วยคุยกับผูรับจ้างทำ และเป็นผู้ช่วยเก็บองค์ความรู้ในกรณีต้องเปลี่ยนผู้รับจ้างทำในอนาคตได้ นอกจากนี้ยังช่วยประเมินความเสี่ยงให้คุณได้อีกด้วยครับ ลองพิจารณาเงินเดือนรวมของเค้าหนึ่งปีอาจน้อยกว่าราคาโปรเจ็คอยู่มากก็ได้

3. การจ้างงานเป็น phase

เพื่อแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่าย และเกิดการดีลกับ Supplier ได้ง่ายขึ้น phase แรกควรเป็น phase แห่งการเรียนรู้ของคุณเอง ตัวอย่างที่ทำได้ง่ายมากเช่นการติดตั้ง blog เพื่อเพิ่มมูลค่าให้กับ domain name ของคุณเอง เป็นการตัดการเสียโอกาสในการรอเว็บไหญ่ที่ไม่รู้จะเกิดขึ้นหรือเปล่าด้วยการทำให้ website มีตัวตน ส่งผลด้าน SEO ที่ดี ณ วันที่ระบบใหญ่ถูกติดตั้ง

และเมื่อคุณได้ค้นคว้า Content ลึกลงไปใน keyword field ที่คุณเองต้องการทำธุรกิจ Community เล็กๆจะเกิดขึ้น และความเป็นตัวจริงของเราก็จะตามมาทั้งในมุมมองของคนภายนอก และตัวเราเองจริงๆครับ

ส่วน phase ต่อมาอาจเป็นการลง plugin สำเร็จรูปเพื่อทดลอง และหากลุ่มตัวอย่างหรือหน้าม้ามาอัด Content , การซื้อขายจำลองในเว็บไซต์เข้าไปเพื่อเรียก traffic ฯลฯ ก่อนจะรื้อและทำระบบที่ใกล้เคียงความต้องการมากขึ้นเรื่อยๆต่อไป ตามหลักการทำงานทางธุรกิจ เราควรจะลงทุนต่อยอดจากรายได้ที่เริ่มเข้ามา มากกว่าลงทุนตูมเดียวก้อนใหญ่ในครั้งแรก เพราะถ้า resource ไม่จำกัด model business ที่ถูกต้องจะไม่เกิด

สำหรับไทเกอร์ไอเดียนั้น มีให้บริการการทำงานสำหรับโปรเจ็คใหญ่ๆอยู่สองแบบครับคือ Design & CSS editting ซึ่งขั้นตอนนี้ทางทีมงานจะวิเคราะห์ Business Model ก่อนหาระบบและ System Architecture ที่เหมาะสมให้พร้อมทั้ง Design โดยใช้ประสบการณ์ของ Art Director อย่าง @iMenn เป็นผู้ design first draft ก่อนจะแจกจ่ายให้ Designer และให้ @rabbitinblack ซึ่งเป็นผู้เชียวชาญ CSS editting เป็นผู้ทำงานต่อจาก phase design ก่อนจะประสานงานกับ Programmer ฝั่งลูกค้าในการติดตั้งและ implementation ปรับปรุงต่อไปด้วยตนเองได้ ลองดูงานที่ผ่านมาใน http://www.ipattt.com/tag/tigeridea/
และ rate ราคาแบบ manday ของไทเกอร์ไอเดีย
อย่างไรก็ตาม ผู้เชี่ยวชาญด้าน Information Architecture ในไทยนั้นมีน้อยมากครับ ผมแนะนำ @malimali หรือที่ blog http://iamia.wordpress.com/

ตัวอย่างขั้นตอนการทำงานโครงการเว็บไซต์ขนาดใหญ่

1. Website WireFrame โดย @malimali team ร่วมกับลูกค้าเจ้าของไอเดีย
2. Web Design โดย TiGERiDEA
3. CSS Editing โดย TiGERiDEA
4. Systems Integration โดย in house ของลูกค้าเอง (ภายใต้การให้คำปรึกษาของไทเกอร์ไอเดีย)
5. Review and Improvement

สำหรับเว็บไซต์ที่ลูกค้าล้วนมี in house programmer อยู่แล้วและเคยทำงานร่วมกับ TiGERiDEA ได้แก่ Thailand YellowPages, Prakard Property , One2Car , digital2home และ painaidii

เว็บ whitehouse เป็นเว็บที่ทั้งรัฐบาลประชาธิปัตย์และรัฐบาลเพื่อไทยพยายามใช้เป็นแบบอย่างในการดีไซน์

ไม่มีใครเข้าเว็บรวมลิงก์กันแล้ว ทุกคนใช้เซิร์ทเอาหมด

เว็บรัฐบาลในหลายประเทศนิยมทำเป็นเว็บ portal ตั้งแต่ยุดดอตคอมบูมเมื่อปี 1990 จนกระทั่งเว็บรวมลิงก์แบบนี้เริ่มล้มหายตายจากไปหมดแล้ว แต่ผ่านมา 20 ปีตอนนี้ประเทศไทยองค์กรต่างๆโดยเฉพาะราชการก็ยังนิยมทำเว็บ portal รวมลิงก์กันอยู่เลยครับ ทุกครั้งที่ผมเข้าไปประขุมเพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ของหน่วยงานต่างๆก็จะพบว่าแต่ละคนยากมากที่จะหาอะไรใน website องค์กรตัวเองเจอ พอมาถามว่าปกติเราเข้าเว็บด้วยวิธีผ่าน portal หรือไม่ ทุกคนก็ตอบว่าใช้การ Search เกือบทั้งหมดครับ (ยกเว้นมัน Search ไม่เจอเอาซะจริงๆ)

ดังนั้นการดีไซน์เว็บสมัยนี้คือทำเว็บให้เรียบง่ายด้วย landing page ในเนื้อหาที่ต้องการนำเสนอ และพิจารณา keywords ให้ถูกต้องตามหลักการ แล้วก็ใช้ระบบ Search ของ google นี่แหละในการหาเอาครับ จะติดตั้ง googles search ในเว็บไซต์ก็ได้ ยังจะช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือให้ผลเซิร์ทแถมถ้าผู้เข้าชมพิมพ์ผิด Googles ก็ยังคงหาผลลัพท์ให้ได้อีกด้วย

ติดตั้ง google custom search ในเว็บไซต์ของเราได้

web portal ยุคใหม่เน้นระบบ Search แทน

ลองดูต้นแบบเว็บ portal อย่างเว็บรัฐฯของอเมริกา USA.gov จะเห็นว่าตอนนี้เรียบง่ายมากๆและไปเน้นที่ระบบ Search แทน ลองใส่คำว่า Job ไปในช่วง Search จะเห็นว่ามี hint ผลการค้นหาออกมาเป็นจำนวนมากครับ

หรือเว็บที่รกขึ้นมานิดนึงก็ลองดูเว็บรัฐบาลของออสเตรเลีย ก็ยังเน้นระบบ Search และช่อง search อันโดดเด่นอยู่ดี

เว็บรวมข้อมูลและ community ด้านสุขภาพที่เคยเป็นหนึ่งในโครงการที่ไทเกอร์ไอเดียทำร่วมกับบริษัทในซิลิกอนวัลเลย์อย่าง Wellsphere ก็ยังเหลือแค่ช่อง Search เท่านั้น

ทีนี้ลองมาดูเว็บรัฐบาลไทยสิครับ ตอนนี้ข้อมูลด้านในๆยังไม่อัพเดทเท่าไหร่เลย แม้แต่รัฐบาลประชาธิปปัตย์ที่ผ่านมายังไม่กล้าไปแตะต้องและต้องทำเว็บไซต์นายกรัฐมนตรีต่างหากออกมาเอง และผมก็ไม่เคยเห็นเว็บรัฐบาลประเทศไหนมีหน้าคนอยู่เยอะขนาดนี้ด้วยครับ

ปล. คุณลองหาทางกดเข้าเว็บไซต์ดู กดปุ่ม “เข้าสู่เว็บไซต์”พบว่ามันวนอยู่แค่หน้าแรก …

การประชุมจะเกิดการ Compromise ขึ้นเสมอ

หลายๆครั้งที่เข้าไปรับงานด้านเว็บไซต์จากองค์กรใหญ่ๆและองค์กรราชการต่างๆ การประชุมมักจะเริ่มอย่างเป็นสเต็ปแบบนี้ครับ

1. ประชุมจับผิด เว็บเดิมยุ่งยาก หาอะไรไม่เจอ ดูเชยและแย่มาก
2. คณะกรรมการจะพูดว่าอยากได้เว็บใหม่ที่ดูดี Clean และมี Look เป็นเว็บสมัยใหม่ กันเสียเกือบ 100%
3. ประชุมเพื่อพัฒนา requirement ให้หน้าเว็บต่างๆสมบูรณ์ขึ้น
4. ยังคงขอเพิ่มสิ่งต่างๆอยู่ทุกครั้งที่มีการประชุม (เริ่มหลงทาง ครั้งที่ 1)
5. มีหน่วยงานต่างๆเข้ามาร่วมประชุม ทุกหน่วยงานอยากมีชื่อตนเองขึ้นหน้าแรก อย่างน้อยก็เป็นแบนเนอร์ ( หลงทาง 2)
6. เกิดการ Compromise ระหว่างหน่วยงานต่างๆมีชื่อขึ้นเว็บ (หลงทาง 3)
7. เกิด Variety ของการป้อนข้อมูลโดยทีมงานที่ไม่ยอมทำตามข้อตกลง ทำให้โครงสร้างที่ออกแบบไว้พัง ล้น หรือไม่สวย
8. เกิดการ Compromise โครงสร้างเว็บสำหรับการใส่ข้อมูลแบบ Variety (หลงทาง 4)
9. แก้ bug เกิดการ Compromise กับ Browser แบบต่างๆและ Server ขององค์กร (หลงทาง 5)
10. ในที่สุด Website ก็ออกมาเหมือนเดิม ไม่ได้ต่างจากเดิมครับ

ลองดูบทความเก่า การประชุม ส่วนสำคัญที่ทำให้เว็บไม่น่าใช้

เพิ่มวาระการประชุมเพื่อตัดออก

ดังนั้นเมื่อลูกค้าต้องการเว็บไซต์ที่ใช้ง่าย และดูเป็นเว็บสมัยใหม่ สิ่งที่ควร make sure กันก่อนคือต้องมีวาระ “การประชุมเพื่อตัดออก” อยู่ด้วย เพื่อให้ได้เว็บที่ Clean ที่สุด และเมื่อเซ็ทเป็นการประชุมแล้ว มันจะสามารถช่วยดึงวิธีคิดของผู้เข้าประชุมให้คิดถึง Usability มากขึ้นครับ

วิธีโน้มน้าวคือให้ดูเว็บรัฐบาลของต่างประเทศเช่น http://www.whitehouse.gov/ หรือ http://www.london.gov.uk/ ซึ่งเป็นเว็บรัฐบาลยุคใหม่เหมือนกัน และจะเห็นได้ว่าเค้าไม่จำเป็นจะต้องใส่ลิงก์ของหน่วยงานอื่น จากนั้นลองดู sitemap ของเราเปรียบเทียบจำนวนลิงก์เพื่อตัดส่วนที่ไม่จำเป็นออกครับ

1. อย่าสับสนกับ “กฏสามคลิก”

เว็บที่ถูกคลิก ยิ่งมาก ยิ่งแสดงว่าผู้ดูสนใจมาก และมีแนวโน้มที่ผู้ดูเว็บจะทำตามจุดประสงค์ที่เว็บนั้นออกแบบมา ตัวอย่างง่ายๆเช่นเวลาเราจะซื้อของ เราจะคลิกเปรียบเทียบและดูข้อมูลหน้านั้นหน้านี้อยู่ตลอดเวลา ดังนั้นการทำเว็บให้น่าคลิกเพื่อค้นข้อมูลได้ง่าย และเมื่อคนคลิกเยอะจะประสบความสำเร็จสูงกว่าครับ ความเห็นผมเองคือการคลิกจะเหมือนเค้าอยู่ในเกมส์ที่เรากำหนด และเค้าสนุกกับมันนั่นเอง

ส่วนกฎสามคลิกที่พูดถึงนั้นมีความหมาย”คนละแบบกัน” คือถ้า User ไม่สามารถค้นหาข้อมูลได้เข้าใจภายในสามคลิก เขาจะละทิ้งเว็บนั้นไปเลย ดังนั้นอย่าเข้าใจผิดและพยายามทำให้คลิกน้อยแต่ทำให้การใช้งานง่ายและน่าคลิกหาสิ่งที่น่าสนใจจะตรงประเด็นมากกว่า

จำนวนคลิกที่มาก ไม่ได้มีความสัมพันธ์กับความที่ผู้ใช้สามารถพบสิ่งที่เค้าต้องการ

ที่มา user interface engineer

2. สร้างคอนเท้นท์ที่น่าอ่านในรูปแบบตัวอักษร F

จากผลการวิจัยวิธีอ่านของผู้ใช้เว็บ 50 คน พบว่า จุดที่ผู้ใช้เว็บสนใจมากที่สุดอยู่ที่มุมบนด้านซ้าย และกวาดตาเป็นรูปตัวอักษร F ดังนั้นเป็นสิ่งสำคัญที่ต้องรู้สำหรับ Copy writer และผู้วางคอนเท้นท์ที่สำคัญที่จะทำให้สื่อสารได้เร็วที่สุด

F shape pattern บริเวณสีแดงคือบริเวณที่ตาของผู้ใช้กวาดไปและให้ความสำคัญมากที่สุด

ผลการทดลองจาก AlertBox

google golden triangle

ผลการทดลองจาก Nielsen’s independent research

3. เร่งความเร็วเว็บไซต์ อย่าให้ผู้ใช้ต้องรอ

ผู้ใช้เว็บปัจจุบันเกลียดการรอคอยเนื่องจากมีทางเลือกเยอะแยะ มีผลการทดสอบด้านประสิทธิผลของเว็บกับเวลาในการรอคอยการแสดงผลด้วยเช่นกัน

Bing ได้ทำการทดสอบและพบว่า ถ้าเว็บไซต์แสดงผลช้าขึ้นเพียง 2วินาที จะทำให้ ความพึงพอใจผู้ใช้ลด 3.8% และทำให้สูญเสียรายได้ (revenue per user) 4.3% และลดการคลิกลง 4.3% ซึ่งในฐานะบริษัทอย่างไมโครซอฟท์ 4.5% หมายถึงกำไรหายไปหลายล้านดอลล่าห์เลยทีเดียว

ผลการทดลอง bing เวลาที่เพิ่มขึ้นทำให้กำไรหดหายชัดเจน

นอกจากนี้ Google ยังให้ความสำคัญกับ speed และอันดับของเว็บด้วยตามลิงก์ Google now factors page speed in their search ranking

สำหรับเรื่องความเร็วลองดู 15 เครื่องมือที่ทำให้พัฒนาหน้าเว็บที่เร็วขึ้น และลองใช้ CSS Sprites เพื่อทำให้ความเร็วมากขึ้น

4. ทำให้คอนเท้นท์อ่านง่าย มีตัวอักษรเท่าที่จำเป็น

มีผลการทดลองว่า คนส่วนใหญ่อ่านตัวอักษรบนหน้าเว็บเพียง 28% เท่านั้น และจะยิ่งอ่านน้อยลงไปอีกถ้ามีตัวอักษรมากกว่านั้น

เปอร์เซ็นของการอ่าน กับจำนวนตัวอักษร

ที่มา การทดลองโดย Dr Nielsen

ดังนั้น ถ้าอยากให้ผู้ชมเว็บอ่านทุกอย่างในเว็บ ต้องทำให้อ่านง่าย ไฮไลท์คีย์เวิร์ด ใช้ heading เขียนย่อหน้าให้สั้น และปรับปรุงลิสต์

5. การ scroll ไม่ได้ทำให้ผู้ใช้รำคาญการอ่านเว็บ

ลูกค้าหลายคนอาจกังวลว่าการออกแบบเว็บที่ยาวจนต้อง scroll down ลงมา อาจทำให้ผู้ชมไม่ชอบ แต่จากผลการวิจัยพบว่าไม่มีความสัมพันธ์กันระหว่างเว็บที่ต้อง scroll หรือไม่ต้อง scroll

เปอร์เซ็นของการ scroll web ต่อความสูงของเว็บเป็น pixel จะเห็นว่าไม่มีความสัมพันธ์กัน

นอกจากนี้ยังมีผลการวิจัยอีกว่า ถ้าหน้าเพจด้านบนมี content อยู่น้อย จะสามารถดึงดูดให้ผู้ใช้ scroll เว็บลงมาด้านล่างเพื่อดูคอนเท้นท์อื่นๆได้ด้วย

ถ้าด้านบนของเว็บมีคอนเท้นท์น้อย จะสามารถดึงดูดให้ผู้ใช้เลื่อนลงมาดูด้านล่างได้

ที่มา Why we don’t worry about the fold : CXpartner

สิ่งที่จะสื่อในเรื่องนี้คือ ไม่จำเป็นต้องอัดสิ่งที่น่าสนใจไว้ด้านบนของเว็บทั้งหมดนั้นเอง

6. เอาของสำคัญไว้ด้านซ้าย

อันนี้ก็คล้ายๆกับ F shape ข้างต้นครับ มีผลการทดลองว่าคนจะใช้เวลาดูคอนเท้นท์ด้านซ้าย 69% ของการใช้เวลาทั้งหมด

บริเวณจำนวน pixel ที่ 300-400 นับจากด้านซ้ายของเว็บเพจจะใช้เวลาดูมากสุด

ที่มา Jakob Nielsen s Alertbox

อย่างไรก็ตาม ผลนี้ขึ้นอยู่กับภาษาที่ใช้ แต่ภาษาส่วนใหญ่ในโลกก็อ่านจากด้านซ้ายจึงเป็นการดีที่จะคำนึงด้านซ้ายไว้ก่อนครับ

7. พื้นที่ว่าง มีผลต่อการอ่านตัวอักษรและเวลาในการรับรู้ข้อความนั้น

การเว้นพื้นที่ว่างรอบๆตัวอักษรทำให้ดึงดูดสายตามากขึ้น มีผลวิจัยโดยให้อาสาสมัครอ่านข้อความที่มีระยะห่างรอบๆ รวมถึงระยะระหว่างบรรทัดต่างๆกัน โดยถ้าระยะห่างระหว่างคำมีน้อย จะใช้เวลาอ่านได้เร็ว แต่ถ้ามีระยะห่างมาก ประโยคนั้นจะทำให้คนอ่านจับใจความและได้ความเข้าใจมากกว่า

ระยะวรรคและช่องไฟ มีผลต่อการอ่านได้เร็ว กับอ่านได้เข้าใจและรู้ประเด็น

ที่มา Software Usability Research Laboratory

ผลการวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่า ทุกยอ่างที่ประกอบกันเป็นเว็บ ทั้งระยะห่าง สีตัวอักษร เล้น มีผลต่อประสบการณ์การใช้งานของผู้ใช้ทั้งสิ้น บทความที่น่าสนใจเพิ่มเติมเช่นการเลือกใช้ฟ้อนท์ และการจัดการพื้นที่ว่างของเว็บที่ไม่ดี

8. รายละเอียดเล็กๆน้อย อาจสร้างความแตกต่างในการใช้งานได่้มาก

ในการทำเว็บใหญ่ๆ เรามักจะละเลยสิ่งเล็กน้อยในการใช้งานไป

มีเคสของการนำปุ่มออก และใส่คำอธิบายเกี่ยวกับ error ให้ชัดเจน เพื่อป้องกันปัญหา user error ในขั้นตอนเช็คเอ้าท์ ปรากฎว่าเว็บสามารถทำรายได้เพิ่มขึ้นถึง $300 ล้าน ซึ่งเพิ่มขึ้นถึง 45% จากยอดขายปกติในเดือนแรกที่มีการเปลี่ยนแปลง

แทนที่ error 404 ด้วยคำเช่น Sorry และให้คำแนะนำต่อผู้ใช้

ด้านบนคือผลการปรับปรุงเว็บโดย flowinteractive ซึ่งเปลี่ยนคำว่า Error occured: 404 – not found โดยใส่คำว่า “We’re sorry, we’ve had a problem processing your order. Your card hasn’t been charged yet. Please click checkout to try again.” ผลปรากฎว่า transaction รายเดือนสูงขึ้น

9. navigation ที่ดี สำคัญกว่าระบบ Search ในเว็บมาก

มีการทดสอบให้ทำ task test บนเว็บ และพบว่า 70% ของอาสาสมัครทำการคลิกลิงก์เพื่อทำภารกิจให้ลุล่วง มากกว่าจะไป Search ภายในเว็บ

นอกจากนี้ยังมีผลทดสอบจาก UIE ว่าผู้ใช้เว็บหากไม่สามารถหาลิงก์ไปถึงจุดที่เค้าต้องการในเว็บ เค้าจะไปพึ่ง Search engine ข้างนอกเว็บมากกว่า (และลูกค้ารายนั้นอาจจะหลุดไปเว็บอื่นเลย)

ผลสรุปก็คือ การจัดการคอนเท้นท์ให้ดีและหาง่าย มีโครงสร้างที่ดี ให้ผลที่ดีกว่าการไปพึ่งระบบ Search ภายในเว็บ

10. Homepage ไม่ได้สำคัญอย่างที่คุณคิดนะ

คนที่เข้ามาที่เว็บไซต์ส่วนใหญ่ไม่ได้ชอบที่จะเข้ามาที่ Homepage โดย Search engine เป็นปัจจัยสำคัญที่จะเข้าถึงหน้าที่ให้ข้อมูลโดยตรงเช่นเดียวกับเว็บอื่นๆที่จะลิงก์มาที่คุณโดยตรงเช่นกัน

จากผลการวิเคราะห์ของ Gerry McGovern และ The decline of homepage แสดงให้เห็นว่า การเข้าไปยัง page อื่นของเว็บโดยผ่านหน้าแรกของเว็บนั้นลดลงอย่างมาก ในปี 2003 นั้นคนเข้าเว็บจากหน้าแรก 39% แต่ปัจจุบันเข้าหน้าแรกเพียง 2% ! โดยในปี 2009-2011 ลดลงถึงปีละครึ่งหนึ่ง

ข้อมูลนี้บอกได้ว่าปัจจุบันเรามีทางเข้าถึงข้อมูลโดยตรงมากมายทั้ง Search engine และ Social media ดังนั้นควรไปโฟกัสที่ landing page มากกว่า Home page จะได้ผลตอบแทนที่คุ้มค่ากว่ามากครับ

ช่วงโฆษณา

วงดนตรี งานแต่งงาน

หากเห็นว่าเป็นประโยชน์ โปรดให้กำลังใจด้วยการกด Like ที่หน้า facebook page ผมนะครับ

follow @ipattt

สภาพกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเมื่อโปรเจ็คไม่จบสักทีและไม่มีเงินมาทำต่อ

ทุกวันนี้ ส่วนใหญ่การทำเว็บนั้นไม่ได้ทำครั้งเดียวแล้วจบครับ คนจะสนใจเว็บที่มีชีวิตและมีคอนเท้นท์ที่น่าสนใจออกมาอย่างสม่ำเสมอมากกว่าเว็บที่หยุดนิ่งเหมือนตายแล้ว ดังนั้นวิธีการคิดราคาเว็บไซต์ก็ควรเปลี่ยนไป อีกทั้ง Solution หลายอย่างก็ช่วยให้ต้นทุนการทำเว็บแบบดั้งเดิมลดลงและต้นทุนการทำ Content กลับทวีความสำคัญมากขึ้นเรื่อยๆแทน

อย่างไรก็ตามเว็บองค์กรจะมี Mind set ที่ต้องการทำจบแล้วจบเลยอยู่ แต่เราสามารถนำวิธีคิดเบื้องต้นไป Convince ให้ลูกค้าเปลี่ยนเป็นเว็บรายเดือนแทนครับ ไทเกอร์ไอเดียมีความตั้งใจในการทำเว็บรายเดือนมาระยะหนึ่งจากบล็อก Rate ราคา manday ไทเกอร์ไอเดียที่เขียนมาระยะหนึ่งและเมื่อมีลูกค้ารายใหม่เข้ามา ผมจะส่งให้ลูกค้าดูก่อนเสมอ และตัวอย่างลูกค้าบริษัทใหญ่ (แต่เว็บไม่ใหญ่) อย่าง SCG ได้ทำมาแล้ว

ปัญหาของการทำเว็บแบบเหมาโปรเจ็คคือคาดเวลาจบงานได้ยากในทางปฎิบัติ

ที่ผ่านมาคนที่รับทำเว็บไซต์หรือระบบต่างๆน่าจะเคยประสบปัญหากันคือเรื่อง cash flow หรือกระแสเงินสดครับ เนื่องจากการทำเว็บบางทีไม่สามารถกำหนดวันเสร็จได้อย่างชัดเจนเหมือนกับงานสิ่งพิมพ์หรืองาน presentation เพราะเว็บเปรียบเสมือนองค์กรที่ต้องมีการปรับปรุงแก้ไขให้มีชีวิตอยู่ตลอดเวลา ดังนั้นการวางแผนกระแสเงินสดในบริษัทจะทำใด้ยากและมักมีปัญหาตามมา

ลูกค้าหลายคนตอนเริ่มทำเว็บก็มักไม่มีไอเดีย ซึ่งไอเดียจะมาเกิดต่อเมื่อเห็นหน้าตาเว็บแล้ว ทำให้เค้าอยากจะปรับปรุงไปเรื่อยๆ ซึ่งเป็นเรื่องที่เจอกันอยู่เสมอกับ Product ที่มีความซับซ้อนและต้องมีการ educate ลูกค้าระหว่างการทำเว็บไซต์อยู่เรื่อยๆ ลองอ่าน ปัญหาที่สำคัญในการพัฒนาโปรเจ็คคือความเข้าใจตัวเอง

การทำเว็บรายเดือน สามารถแก้ไขปัญหานี้ได้

เมื่อลูกค้ามีความต้องการมากขึ้นในภายหลัง หรือพูดง่ายๆว่า requirement เพิ่มเติมในภายหลัง หนทางที่ fair ที่สุดในการดีลงานคือเค้าควรจะจ่ายเพิ่มให้เราด้วยเช่นกันครับ ดังนั้นการทำเว็บรายเดือนจึงตอบปัญหาในจุดนี้ได้และการ์ตูนล้อ Web Designer ตัวนี้คงไม่เจ็บปวดขนาดนั้นเพราะ designer อย่างน้อยยังได้เงินตลอด ข้อแลกเปลี่ยนคือ การทำงานของบริษัทที่รับทำเว็บรายเดือน ต้องมีแผนการทำงานที่ชัดเจนและต้องสามารถทำได้ตามแผนนั้น หากลูกค้ามีความต้องการที่จะจ่ายน้อยและงานเสร็จเร็ว ตัวลูกค้าเองต้องมีความชัดเจนตั้งแต่แรก แต่หากลูกค้าไม่ชัดเจน เค้าสามารถจ่ายเพิ่มภายหลังได้เช่นกันเพื่อพัฒนาเว็บจนกว่าเค้าจะพอใจครับ

สำหรับกรณี SCG ทั้งสองเว็บที่ทำอยู่ ลูกค้าเลยเตรียมตัวเรื่องข้อมูลกันดีมากๆเพราะไม่อยากเสียเวลาไปกับการตัดสินใจระหว่างการทำเอง เพราะถ้าลูกค้าตัดสินใจนาน ผลเสียจะตกอยู่ที่ลูกค้าเองตรงที่เวลา Man day นั้นเดินไปเรื่อยๆครับ

ทำอย่างไรลูกค้าจึงจะตัดสินใจเลือกทำเว็บรายเดือน ?

อันดับแรกคือ เว็บรายเดือนมีสิทธิที่จะจบงานได้ด้วยราคาที่ถูก

สาเหตเพราะเราไม่ต้องคิดเผื่อ ต้นทุนความเสี่ยงจากการทำงานที่ไม่เสร็จสักที กับต้นทุนการหมุนกระแสเงินสดครับ ทำให้คิดราคาได้ถูกลงมากโดยสามารถคิดได้จากค่าแรงของพนักงานคูณกับตัวแปรด้านโสหุ้ยตรงๆนั่นเอง สมมติว่าทำเว็บรายเดือนๆละ 30,000 บาท ถ้าสามารถทำให้จบได้ในเดือนเดียวก็จะมีราคาเพียง 30,000 บาทเท่านั้น

ตัวอย่าง (จริงๆ) ที่กำลังทำอยู่ขณะนี้คือลูกค้าบริษัทมหาชนเจ้าหนึ่งต้องการทำเว็บให้องค์กรมหาชนของเขา ซึ่งมีเว็บ cataloque อยู่ด้วย ( เว็บนี้ซับซ้อนกว่าของ SCG ) จึงให้หัวหน้าฝ่าย IT ติดต่อทาง TiGERiDEA เพื่อประเมินราคาร่วมกับบริษัทอื่นๆ ในครั้งแรกผมเองได้เสนอ Solution เว็บรายเดือนไปแต่ทางบริษัทยังยอมรับได้ยากเพราะผู้บริหารใช้เหตผลที่ว่า ” บริษัทของเขาจะแน่ใจได้อย่างไรว่าเราจะทำเสร็จตามกำหนดจริงๆภายใต้คุณภาพที่เขาพอใจ” ดังนั้นผมจึงเสนอไปสองราคาดังนี้ครับ

• Quotation ตัวที่ 1 เสนอราคาเหมาทั้งโปรเจ็คที่ 300,000 บาท ใช้เวลาทำงานไม่เกิน 3 เดือน
• Quotation ตัวที่ 2 เสนอราคารายเดือน เดือนละ 40,000 บาท ใช้เวลาทำงานตาม requirement ประมาณให้ 4 เดือน ( รวมสี่เดือน 160,000 บาท )

จากราคาทำให้ Quotation ตัวที่ 2 มีความโดดเด่นเหนือบริษัทที่มาร่วม pitch งานด้วยกันอย่างมากและราคาถูกกว่า Quotation ตัวที่ 1 ครึ่งหนึ่งเลยทีเดียวครับ ทำให้ทีมงานต้องกลับมาพิจารณา ถึงแม้งานจะยังไม่เสร็จ ก็ไม่น่าจะเลทเกิน 1 เดือนรวมแล้ว 200,000 และเมื่อดูความคุ้มค่าแล้วจึงตัดสินใจทำเว็บด้วย Quotation ตัวที่สอง

อันดับที่สอง ทำอย่างไรจะให้ลูกค้าแน่ใจว่าเราจะทำเสร็จจริงๆ

ตัวอย่างแผนอย่างง่ายที่ @muenue วางให้ลูกค้า

ในขั้นตอนนี้ต้องอยู่ที่การวางแผนในการทำเว็บด้วยเวลาที่เหมาะสมครับ และต้องเผื่อเวลาของการ Approve งานของลูกค้าไว้ตามสมควรด้วยเช่นกัน โดยขั้นตอนที่มีความเสี่ยงต่อการ Revise มากที่สุดคือขั้นตอนการดีไซน์นี่เอง เนื่องจากเป็นเรื่องของรสนิยม ดังนั้นการคุยเรื่อง reference งานก่อน หรือเว็บไซต์ที่ลูกค้าชอบก่อนเป็นเรื่องสำคัญครับ จากนั้นจึงวางแผนการตามลำดับดังนี้

• Wireframe หรือโครงร่างหลักของเว็บ เป็นขั้นตอนการรวบรวมลำดับความสำคัญในการนำเสนอเว็บไซต์ ตัว wireframe จะไม่มีสีสันใดๆมารบกวนทำให้การมองโครงสร้างของเว็บและ User interface นั้นตรงไปตรงมามากขึ้น สำหรับเว็บองค์กรโดยทั่วไปอาจใช้เวลาไม่ถึงเดือน แต่ถ้าเป็นเว็บ e-commerce หรือเว็บ social deal อาจจะใช้เวลานานมากหลายเดือนถ้าลูกค้ายังไม่ชัดเจนเรื่อง function การทำงานในแต่ละหน้า
• Design ทำการ design mood and tone ตาม requirement และ reference ของลุกค้า ผมมีข้อแนะนำว่าอย่าใช้วิธีคิดเชิง Agency มากเกินไปในการดีไซน์เว็บเพราะเว็บมีความ Dynamics มากกว่าสื่อสิ่งพิมพ์หรือ presentation ที่เราสามารถกำหนด environment ได้ โดยของไทเกอร์ไอเดียจะดีไซน์หน้าแรกก่อน เมื่อ Approve แล้วจึงเริ่มดีไซน์หน้าต่อไป
• จากนั้นจึงเป็นขั้นตอน Architecture ตัด CSS , HTML, testing ฯลฯ ตามลำดับซึ่งแล้วแต่นโยบายการเผื่อ Man day ของแต่ละบริษัทครับ

เว็บรายเดือน กับการเผื่อเวลา error และ delay

การวางแผนข้างต้นควรมีเผื่อเวลา Approve กับลูกค้าไว้ด้วยครับ( แล้วแต่ policy ) โดยอาจบอกลูกค้าไว้ก่อนว่าใช้เวลา Approve ไม่เกิน 1 วันและเราทำเสร็จก่อนหน้านั้น ของไทเกอร์ไอเดียเองช่วงเวลาทั้งหมดที่ Plan ไว้กับการดีไซน์จะเผื่อแก้ไขด้วยประมาณ 2-3 revision แต่ถ้าหากลูกค้าจะแก้เกินกว่านั้น ทางเราจะบอกลูกค้าว่าการแก้ไขจะกระทบเวลารวมของโปรเจ็ค และลูกค้าอาจต้องจ่ายเงินซื้อเวลาเพิ่มเติมในเดือนต่อไปครับ

เว็บรายเดือนกับความเข้าใจเรื่อง Man day เป็นเรื่องสำคัญ : กรณีศึกษาที่ล้มเหลว

ในช่วงแรกๆที่ไทเกอร์ทำงานแบบรายเดือน (ประมาณปีก่อน) ก็มีลูกค้าไม่พอใจอยู่บ้างเช่นกันถึงขั้นทางไทเกอร์คืนเงินลูกค้า ซึ่งความผิดพลาดของไทเกอร์คือการวางแผนที่ไม่ได้เผื่อเวลา error และเมื่อมีการแก้ไขทำให้ทำงานไม่ได้ตามแผน นอกจากนี้ Customer support ของไทเกอร์ยังไม่มีมาตรฐานเพียงพอที่จะ Service ได้อย่างใจลูกค้าในขณะนั้น

ในแง่ลูกค้าหากลูกค้าไม่เข้าใจเรื่อง Man day ก็อาจมีปัญหาเช่นกัน ลูกค้าหลายเจ้าอยู่บริษัทใหญ่ที่มี Agency ซึ่งได้ Agency fee หลายแสนหลายล้านบาทต่อเดือนและมีการบริการที่ดีมากเนื่องจาก Agency เหล่านั้นได้บวก Man day ไว้ใน Agency Fee แล้ว แต่พอมาทำเว็บราคาไม่แพงก็ยังต้องการบริการแบบเดียวกันเช่นกันทำให้บางคน โทรศัพท์หา AE ของไทเกอร์ทั้งวัน หรือใช้เวลาตอบเมล์แบบลงดีเทลลึกมากโดย AE ต้องใช้เวลาตอบเมล์นึงถึงครึ่งวัน ดังนั้นหากพบลูกค้าดังกล่าวทางบริษัทควรทำ Package การบริการที่ต่างกันให้เลือกตั้งแต่แรก และการจัด package จะทำให้ลูกค้าเข้าใจโดยธรรมชาติครับ

ตัวอย่างการจัด Package ให้ลูกค้าแบบทำแล้วจบงานเลย

• Package ที่ 1 ทำงานเดือนละ 25,000 ต่อเดือน ตาม requirement เริ่มแรก น่าจะทำเสร็จใน 4 เดือน และโทรศัพท์ติดต่อได้ในวันธรรมดาเวลา 13:00-14:30 เท่านั้น
• Package ที่ 2 ทำงานเดือนละ 40000 บาทต่อเดือน (โปรเจ็คเดียวกัน) ตาม requirement เริ่มแรก น่าจะทำเสร็จใน 2 เดือน โทรศัพท์ติดต่อได้ทั้งวัน เป็นต้น

ซึ่งลูกค้าเห็นราคาแล้วจะเข้าใจทันทีว่า ที่ Package ที่ 1 ราคาถูกกว่าเพราะเราจัด Man day ให้โปรเจ็คน้อยกว่าจึงทำให้เสร็จช้ากว่า

ตัวอย่างการจัด Package ให้ลูกค้าแบบทำเว็บเสร็จบริหาร Content ต่อ

• เดือนที่ 1-2 Wireframe and Design
• เดือนที่ 3 CSS HTML
• เดือนที่ 4 – 12 Blog and Social Media implementation

โปรเจ็คใหญ่มากก็สามารถคิดแบบรายเดือนได้

โปรเจ็คประเภทเว็บ System หรือ Social Commerce ขนาดใหญ่ก็สามารถทำเว็บรายเดือนได้เช่นกัน โดยเป็นลักษณะการจัดสรร Resource ตาม Rate Card ที่ลูกค้าซื้อครับ ลองดูที่ Rate ราคา manday ไทเกอร์ไอเดีย ด้านล่างสมมติว่าลูกค้าซื้อเวลาทั้งหมด 60000 บาทต่อเดือน จะสามารถจัดสรร System Analyst, Programmer, Art Director ลงไปได้ตามส่วนครับ และเดือนต่อๆไปก็สามารถนำเวลาทั้ง 60000 บาทไปลงกับ Content Copywriter แทนได้เช่นกัน

ทำไมผมถึงนำวิธีการทำเว็บรายเดือนมาแชร์ ?

เพราะว่าผมเองคิดว่า วิธีการทำงานแบบนี้มีประสิทธิภาพที่สูงกว่า และเป็นธรรมกับทุกฝ่ายทั้งลูกค้าและบริษัททำเว็บครับ Business การทำเว็บและการบริหารข้อมูล เป็น Business แบบพิเศษจริงๆ การทำงานแบบดั้งเดิมเองผมคิดว่าเป็นวิธีที่ไม่ค่อยเหมาะสมกับงานที่ Dynamics และต้องก้าวไปข้างหน้าตลอดเวลาของเว็บไซต์ เลยอยากให้เพื่อนๆบริษัททำเว็บและฟรีแลนส์ ลองพิจารณาดูเพื่อร่วมสร้างมาตรฐานใหม่กันครับ

การทำเว็บไซต์กลุ่มผลิตภัณฑ์กระดาษของ SCG ถือว่าเป็นมิติใหม่ของการทำเว็บองค์กร

เว็บไซต์ SCG TUPI คลิกที่รูปเข้าชมเว็บ

ที่ต้องยก case study เรื่องนี้มาเพราะว่าต้องถือว่าการดีลทำเว็บไซต์ที่ไม่ซับซ้อนให้แก่องค์กรขนาดใหญ่ที่มีมาตรฐานสูงอย่าง SCG ด้วยโปรเจ็ครายเดือน และราคาที่ถือว่า “ต่ำมากสำหรับเว็บในองค์กรระดับนี้” ( ประมาณ 80,000 บาท ) และยังถือว่า “ทำเสร็จได้เร็ว” ต้องถือว่าเป็นมิติใหม่จริงๆในหลายเรื่องครับ ต้องยอมรับทีมงานและผู้บริหารที่เปิดกว้างในเรื่องนี้อย่างมากในหลายเรื่องเช่นกัน

• มีการเตรียมความพร้อมด้านเนื้อหาอย่างสมบูรณ์มากก่อน Kick off project ทีมงานแบ่ง text และรูปลง folder ที่ตั้งชื่อตามเมนูของ site map อย่างชัดเจนก่อนส่งให้ TiGERiDEA
• ด้านการดีไซน์ มีการดีไซน์คร่าวๆผ่าน powerpoint เพื่อให้ผู้บริหารอนุมัติ mood and tone ก่อน 1 ครั้ง ก่อนที่จะส่งให้ TIGERiDEA ดีไซน์
• เปิดโอกาสให้ TIGERiDEA ได้ใช้ hosting นอกองค์กรที่มีสเป็คที่เปิดกว้างกว่า และใช้ WordPress ในการบริหารข้อมูลทั้งหมด

ลูกค้าประทับใจในวิธีการทำงานแบบเว็บรายเดือน

ขออนุญาต โฆษณาบริษัทเล็กน้อยด้วยคลิปรีวิวนี้ครับ

ขณะนี้ทาง SCG สนใจที่จะทำเว็บไซต์ลักษณะนี้ขึ้นมากและทางไทเกอร์กำลังทำเว็บของบริษัทย่อย SCG อยู่หลายโปรเจ็คเช่นกัน ต้องขอบคุณคุณมดที่แนะนำต่อให้บริษัทในเครืออื่นๆรู้จักด้วยครับ

@Mink_TPBS รอสัมภาษณ์

ประเด็นราคาเว็บการเมือง

เว็บเป็นส่วนสำคัญในการ Archive สื่อ Social Media เก็บไว้ และเป็นตัวที่บอกว่าสื่อ Social Media ตัวไหนเป็น Official ของพรรคนี้หรือคนนี้ครับ ผมได้แบ่งค่าใช้จ่ายใหญ่ๆในการทำโครงการเว็บไซต์และสื่อ Social เป็นสามส่วน

1. Creative and Super Vision

พูดได้ง่ายๆคือค่าที่ปรึกษาว่าคุณควรทำเว็บแบบไหน ทำ Social Media ชนิดใด และการวางกลยุทธ ผมได้เคยเขียนบล็อกไปแล้วอย่างละเอียดเรื่อง Super Vision ในธุรกิจทำเว็บ ต้นทุนที่สูงและอธิบายได้ยากที่สุด

ซึ่งทางคุณ @Mink_TPBS ได้ให้ผมประมาณราคาคร่าวๆของ Creative and Super Vision ผมจึงบอกว่ามันน่าจะอยู่ประมาณ 1xx,xxx – 3xx,xxx บาทครับ

2. Web Development

ขั้นนี้ก็คือการทำเว็บนั่นเอง ซึ่งเราสามารถใช้ CMS ในการทำเว็บยุคปัจจุบันซึ่งเป็นเว็บการเมืองได้เป็นอย่างดี เพราะมี Security ที่ได้รับการ update ตลอดเวลา การทำเว็บยังรวมไปถึงการจัดการข้อมูลต่างๆเพื่อเอาขึ้นอีกด้วย ซึ่งผมเคยเขียนไว้นานแล้วที่ การคิดราคาเว็บ : ว่าด้วยความหมายใน Quotation/เปรียบเว็บกับบ้าน และในส่วนนี้จะไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆหากทำโดยใช้ Social Tools เช่น facebook fanpage แต่จะไปเพิ่มในข้อต่อไปแทน

ประมาณราคาคร่าวๆในจุดนี้สำหรับเว็บไซต์ผมคิดว่า 6x,xxx – 2xx,xxx น่าจะเป็นตัวเลขที่เหมาะสมสำหรับสเกลระดับพรรคการเมือง ส่วนการใช้ Social media นั้นถ้าเป็น facebook twitter youtube ก็ฟรีครับ แต่ถ้าเป็นบางตัวเช่น flickr จะอยู่แค่หลักร้อยบาทต่อปี

3. Content Management

ส่วนนี้คือส่วน critical ที่แพงที่สุด เนื่องการผู้ที่จะนำ Content online ต้องทำตัวคล้ายนักข่าวประจำตัวนักการเมือง ผมยกตัวอย่างเช่นการทวีตหรือโพส facebook ในนามของพรรคการเมืองนั้นมีความรับผิดชอบที่สูงมาก โดนโจมตีง่ายมาก ไม่ใช่ใครจะมาเป็นทีมงานทำได้ง่ายๆ ท้งนี้ต้องการแผนการตลาด รวมถึงกิมมิค และตอบโต้ข้อกล่าวหาได้ทันท่วงทีด้วย ดังนั้นค่าตัวไม่ถูกแน่นอน

ประมาณราคาคร่าวๆในส่วนนี้ผมว่าแตะล้าน 1,xxx,xxx แล้วครับ

ประเด็นสำคัญไม่ใช่เงินทำเว็บ

แต่ควรตีความเป็นอย่างอื่นเช่น manday ของจำนวนสมาชิก ในทางปฎิบัต กกต จะเข้าในค่าใช้จ่ายในจุดนี้ยากมาก เพราะพรรคบางพรรค ก็มี campaign ระดมคนรุ่นใหม่มาช่วย ซึ่งทุกคนช่วยฟรีจึงไม่แน่ใจว่าจะคิดเงินได้อย่างไร และ กกต. ยังต้องมีวิธีรับมือและประเมินกับ fanclub ด้วย ซึ่งผมคิดว่าในยุค web 2.0 user generate content เองได้ดังนั้นจึงไม่สามารถที่จะคิด cost ได้ง่ายนักครับ

ดังนั้นถ้า กกต จะตรวจสอบจริง ทางพรรคก็จะต้องทำรายการด้านโครงสร้างของผู้จัดการสื่ออย่างละเอียด และค่อยแปลงเวลาเป็นเงิน หรือ Man-Day ในภายหลังครับ

update ล่าสุด กสทช. บอกว่าคิดแค่ค่าเน็ต

RT @mxint: “คิดเฉพาะค่าเน็ต” กสทช. ยันหยิบโซเชียลฯ หาเสียงเลือกตั้งได้ http://bit.ly/jL1mVy แบบนี้ Agency รวยแน่ครับ

คุณเข้าใจตัวเองหรือไม่

เมื่อลูกค้าต้องการทำโครงการมักจะคิดเรื่องราคาเว็บนี้เท่าไหร่ดีถึงจะประสบความสำเร็จ ซึ่งคุณเม่นได้แจกแจงรายละเอียดไว้เป็นอย่างดีใน ระดมสมองคิดว่าเว็บน่าจะราคาเท่าไร่ดี แต่คุณเม่นกับคุณจ๋งเองหลังจากทำงานมาระยะหนึ่งก็พบกว่าปัญหาที่สำคัญที่สุดอันเป็นอุปสรรคที่ทำให้โปรเจ็คไม่สำเร็จและยืดเยื้อเป็นเรื่องความเข้าใจตัวเองของลูกค้าครับ

1.ถ้าลูกค้าเข้าใจตัวเอง ไม่เข้าใจเรื่อง IT

( รู้ว่าจะสร้างถนนไปที่ไหน แต่ไม่รู้ว่าถนนสร้างยังไง )

กรณีนี้ทีม Develop ก็ยังต้องพยายามทำความเข้าใจให้ตรงกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่ต้องใช้ประสบการณ์ของทีม Developer ด้วยเช่นกันในการเจอลูกค้าหรือธุรกิจมาหลายประเภท เช่นคุณเม่นเคยทำงาน Consult ระบบมาก่อน ผมเคยทำงานด้านระบบคุณภาพและการพัฒนาผลิตภัณฑ์สู่ตลาดมาก่อน และ ไทเกอร์ไอเดียเคยทำงานด้าน Organizer มาก่อน จึงจะพอเข้าใจลูกค้าและแนะนำระบบที่เหมาะสมให้ลูกค้าได้ครับ หรือถ้าลูกค้ามีความไว้วางใจและชัดเจนเรื่อง Reference หรือ Best Practice ในตลาด เมื่อส่งให้ Developer ทีมเก่งๆทีมไหนก็สามารถทำได้เช่นกัน

กรณีนี้ลูกค้าถ้าต้องการจ้างงานเป็น Project ต้องมี Cost ด้าน Systems Analyst, Information Architecture และ Super vision และทีม Project Development หรืออาจจ้างงานแบบ Man -hour แทนก็ได้ครับ

2. ลูกค้าเข้าใจตัวเอง และเข้าใจเรื่อง IT ด้วย

( รู้ว่าสร้างถนนไปที่ไหน และรู้ว่าสร้างถนนยังไง )

ลูกค้าเหล่านี้มีไม่เยอะมากเพราะส่วนใหญ่ลูกค้าอาจจะอยากทำโครงการนี้เสียเอง เว้นแต่โปรเจ็คเยอะและไม่มีเวลาก็สามารถมาจ้างทีม Developer ได้ครับ ที่คนพูดกันว่าเว็บราคา 2-3 หมื่นเกิดได้ ต้องมีลูกค้าแบบนี้เท่านั้น ลูกค้าแนวนี้จะเป็นลูกค้าที่เข้าใจ Business ของทีม Developer ด้วยดังนั้นการทำงานจะแฟร์ทั้งสองฝ่ายและคุยกันได้ เด็กจบใหม่ถ้าต้องการทำเว็บต้องเจอกับลูกค้าแบบนี้งานถึงจะจบครับ

กรณีนี้ลูกค้ามี Cost ด้าน Developer เท่านั้น

การสร้างถนนมีความยากในตัวมัน แต่จะแย่กว่าหากไม่รู้แม้แต่จุดหมายหรือวัตถุประสงค์ในการสร้างที่ชัด

3. ลูกค้าไม่เข้าใจตัวเอง และไม่เข้าใจ IT ด้วย

( ต้องการถนน ไม่รู้ว่าจะสร้างถนนไปที่ไหน และไม่รู้วิธีสร้าง )

อันนี้มีมากในผู้ที่ต้องการลงทุนทำอะไรสักอย่างเมื่อมีเงินเก็บมาระยะหนึ่ง ดังนั้นอาจเกิดการทดลองทำงานไปเรื่อยๆเนื่องจากตนเองยังไม่เข้าใจว่าผลลัพท์ที่ออกมานั้นจะมีประโยชน์ต่อ Business Model อย่างไร หรือผลลัพท์ที่คิดคร่าวๆในหัวนั้นมีความสัมพันธ์กับ Business Model อย่างไร หรือบางคนไม่มีแม้แต่ Business Model ( เช่น ช่วยทำเว็บแบบ facebook หรือ ebay ให้หน่อย แล้วผมจะขายแบนเน่อร์นะ หรือช่วยทำเว็บรถมือสองให้คนเข้ามาโพสแล้วผมจะเก็บส่วนต่างซึ่งแรงจูงใจในการโพสยังไม่มี ) และเมื่อ Systems Analyst คิดระบบมาให้ ก็ไม่สามารถตัดสินใจโด้ โดยมากต้องขอให้ “ลองทำก่อน”

( แต่ที่ร้ายกว่านั้นคืองานราชการทั่วไปที่ต้องมีการเขียนโครงการประจำปี บางทีงานนั้นไม่มีคนเข้าใจอะไรสักอย่าง และยังไม่ต้องการผลสัมฤทธิ์ที่เป็นประโยชน์อีกด้วย เปรียบเหมือน ” ไม่รู้ว่าจะสร้างถนนไปไหน ไม่รู้ว่าสร้างอย่างไร และความจริงแล้วสิ่งที่ต้องการไม่ใช่ถนน ” )

กรณีนี้โปรเจ็คจะสำเร็จได้ยากมาก สิ่งที่ลูกค้าต้องการคือ Partner ด้านปฎิบัติการ หรือเป็น Venture Capital ให้คนที่กำลังพัฒนาระบบด้านที่ตัวลูกค้าเองสนใจอยู่จะสำเร็จได้มากกว่าครับ หรือไม่ก็ต้องจ้าง Business Analyst มาประกบด้วยเพื่อวิเคราะห์ธุรกิจก่อนส่งต่อให้ System Analyst คือต้องมีตัวแทนฝ่ายลูกค้าเองด้วยมิเช่นนั้นจะไม่สามารถตัดสินงานได้ว่าเสร็จหรือไม่

4. ลูกค้าไม่เข้าใจตัวเอง แต่เข้าใจ IT

( ไม่รู้ว่าสร้างถนนไปที่ไหน แต่รู้ว่าสร้างถนนอย่างไร )

กรณีนี้อาจทำให้เกิดการลองทำงานก่อนโดยไกด์แนวที่ตนเองคิดว่าผลลัพท์น่าจะใช่สู่ทีม Developer พอทำแล้วก็จะพบว่าต้องมีฟังก์ชั่นนู่นนี่เพิ่มหรือระบบไม่ก่อให้เกิดรายได้จึงต้องการสิ่งปลีกย่อยเพิ่มเติมไปเรื่อยๆ หรือรื้อระบบทำใหม่กลางคันอยู่เรื่อยๆ อย่างไรก็ตามการทำงานยังสามารถอธิบายถึงผลลัพท์ได้ก่อนที่ผลลัพท์จริงจะเสร็จอยู่ และลูกค้าน่าจะเข้าใจโครงสร้างราคาของโครงการอยู่

ส่วนคำว่า “เข้าใจ IT” ถ้าไม่ถ่องแท้จริงๆอาจทำให้เกิดปัญหาได้มากมายเช่นกัน เช่นการไปกำหนดวิธีพัฒนาให้ Developer เพราะตนเองคิดว่าใช้ระบบนี้แล้วดี ในขณะที่ Developer ถนัดอีกแบบหนึ่งซึ่งอาจให้ผลลัพท์เหมือนกันก็ได้

กรณีนี้ลูกค้าควรดีลกับทีมงาน Developer แบบ Man – Hour คือจ้างทำงานไปเรื่อยๆแบบ trial and error และต้องมีค่าตอบแทนที่จูงใจ Developer ในระยะยาวด้วยเช่นกันเนื่องจากงานจะค่อนข้างไม่ท้าทายถ้าเวลาผ่านไปแล้วโปรเจ็คยังไม่สามารถก่อให้เกิดรายได้ได้ นอกจากนั้นยังอาจต้องการ Business Partner ที่ชัดเจน

สรุป

ในข้อเท็จจริงคือ เมื่อคุณต้องการสร้างโปรเจ็คขนาดใหญ่ที่ใช้เวลานาน Requirement นั้นอาจจะยืดหยุ่นไปเรื่อยๆตามสภาพธุรกิจ IT ในตอนนั้น ดังนั้นยากที่จะมีใครเข้าใจปลายทางอย่างถ่องแท้ แต่อย่างน้อยก็ต้องเข้าใจทิศทางในการสร้าง และสิ่งที่ผู้ลงทุนต้องการคือ Partner เท่านั้นครับ ผมเองยังไม่เห็นใครที่สร้างโปรเจ็คใหญ่ด้าน IT สำเร็จโดยไม่มีส่วนในการทำด้วยตนเองหรือ developer ไม่มีส่วนในการเป็นเจ้าของเลยสักราย !

บทความอื่นที่น่าสนใจลองดูในหมวด ธุรกิจทำเว็บ

เจอมาครับ ของ INCquity ดีทีเดียว

ไม่มีประโยชน์อันใดเลยที่จะนำเสนอสิ่งแปลกใหม่ตามความต้องการของตนเองตราบใดที่ผู้บริโภคคือผู้ตัดสินใจในขั้นตอนสุดท้าย เพราะที่สุดแล้วการออกแบบเว็บไซต์ให้ประสบความสำเร็จนั้นคณะกรรมการผู้ชี้ขาดบนเวทีก็ยังคงเป็น “ผู้บริโภค” อยู่วันยังค่ำในที่สุด

ผู้บริโภคอยากได้อะไรจากเว็บไซต์ของกิจการ

ที่ยากก็คือ ส่วนใหญ่ถ้าเจ้าของกิจการอยากทำเว็บไซต์ถ้าไม่ไว้วางใจผู้ทำเว็บไซต์จริงๆ จะทำให้กลายเป็น “เจ้าของเว็บไซต์อยากได้อะไรจากเว็บไซต์ของกิจการ” มากกว่าที่ผู้บริโภคจะได้ครับ

คนอ่าน อยากดูเพียงสาระสำคัญ

ยกตัวอย่างสิ่งที่แตกต่างกันระหว่างความต้องการของเจ้าของเว็บกับผู้บริโภค

1.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้แบบ “ครบครัน” ในขณะที่ผู้บริโภคอยากได้แค่ “สาระสำคัญ”
2.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้แบบ “หวือหวา” ในขณะที่ผู้บริโภคอยากได้แค่ “โหลดเร็ว”
3.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้แบบ “ปลอดภัยมาก” ในขณะที่ผู้บริโภค “ไม่มีแรงจูงใจให้โจมตี”
4.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้ “flash” ในขณะที่ผู้บริโภคเป้าหมายบางคนใช้ “iPad”
5.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากให้ “register ยาววว” ในขณะที่ผู้บริโภค “ไม่มีแรงจูงใจให้กรอก”
ุ6.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้ “webboard” ในขณะที่ผู้บริโภค “ไม่มีแรงจูงใจให้เข้าร่วม”ึ
7.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้ “Gallery กิจกรรม” ในขณะที่ผู้บริโภค “ไม่รู้จะดูทำไม”
8.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้ “โครงสร้างองค์กร” ในขณะที่ผู้บริโภค “ไม่รู้จะดูทำไม”
9.ผู้เป็นเจ้าของเว็บไซต์อยากได้ ” e-catalog” ในขณะที่ผู้บริโภค “อยากดูของจริงก่อน”

ฯลฯ

แนะนำโพส การประชุม : ส่วนสำคัญที่ทำให้เว็บไม่น่าใช้