google scholar

ก่อนอื่นลองอ่านคำจำกัดความ Google Scholar คือ อะไร
จาก http://scholar.google.co.th/intl/th/scholar/about.html

Google Scholar เป็นวิธีที่ง่ายๆ ในการค้นหางานเขียนทางวิชาการได้อย่างกว้างขวาง เราสามารถค้นหาในสาขาวิชาและแหล่งข้อมูลต่างๆ มากมายได้จากจุดเดียว: บทความ peer-reviewed วิทยานิพนธ์ หนังสือ บทคัดย่อ และบทความจากสำนักพิมพ์ทางวิชาการ แวดวงวิชาชีพ ที่เก็บร่างบทความ มหาวิทยาลัย และองค์กรด้านการศึกษาอื่นๆ Google Scholar ช่วยให้คุณสามารถระบุการค้นคว้าที่เกี่ยวข้องมากที่สุดในโลกแห่งการค้นคว้าวิจัยทางวิชาการ

Google Scholar มุ่งมั่นที่จะจำแนกบทความแบบนักวิจัย โดยวัดน้ำหนักจากข้อความทั้งหมดของแต่ละบทความ ผู้เขียน สิ่งตีพิมพ์ที่บทความนั้นปรากฏ และความถี่ที่มีการอ้างอิงบทความนั้นในงานเขียนทางวิชาการอื่น ผลลัพธ์ที่เกี่ยวข้องมากที่สุดจะปรากฏบนหน้าแรกเสมอ

เรื่องเกี่ยวกับ Google Scholar และความรู้ทางอินเตอร์เน็ททางมหาวิทยาลัยมหิดลได้จัดการเสวนาไปตั้งแต่เมื่อปี 2549 แล้วครับ ซึ่งทำให้เหล่ามหาลัยในไทยต้องศึกษาเรื่อง Google Scholar กันมากขึ้นเพราะมีการประเมินโดยนำผลจาก Google Scholar มาใช้ด้วย

สิ่งที่น่าสนใจเรือง Content บนเว็บไซต์มหาวิทยาลัย

UCL most popular university online

Barry Taylor, Bristol’s Director of Communications, said: “The web is such a fundamental communications tool, especially for young people, that we are paying more and more attention to it. We have six million web pages of our own getting and the weekly statistics for usage have been going up consistently.”

ข้อสังเกตที่น่าสนใจคือ คนที่เรียนทาง Online มีแนวโน้มประสิทธิผลสูงกว่าคนที่เข้าเรียนใน Class เว็บเรียน online ที่ดังระดับโลกคือ MIT open courseware และที่เป็น talk of the town เมื่อหลายปีก่อนคือ Stanford on iTunes U

http://www.timesonline.co.uk/tol/life_and_style/education/article6869552.ece?token=null&offset=24&page=3

ของไทยเราก็พยายามมีอยู่ เช่น หนังสือเสียงม.ราม แต่ส่วนใหญ่จะเป็นนำสื่อ online ขึ้นไปเฉยๆมากกว่า

ตัวอย่างการใช้ Google Scholar

พลาดไม่ได้กับ Work Shop Ukulele สำหรับทุกท่านที่สนใจด้านเทคนิคและสนใจ Ukulele มาเจอกันที่ CDC วันพุธนี้ ( 22 มิ.ย.) ตั้งแต่ 16:30 เป็นต้นไป ปิดท้ายด้วยมินิ Concert จาก #iHear และคัทโตะ+แทน ลิปตาครับ

ukulele workshop โดยขนุน @ukucafe

ความเป็นมา WedClub

iHear ได้ร่วมกิจกรรมกับ Wednesday Club มาครั้งนี้เป็นครั้งที่สี่แล้วครับ โดยงานจัดเป็นประจำที่ CDC ทุกวันพุธสุดท้ายของเดือน งซึ่งเกิดจากการผลักดันของหลายฝ่ายโดย ริเริ่มผลักดันโดยคุณ อริยพงษ์ วงศ์วริศรา มีจุดประสงค์เพื่อถ่ายทอดแนวคิดและจัดกิจกรรมดีๆให้แก่เด็กๆและประชาชนทั่วไป โดยมีการระดมทุนในบางโอกาศสำหรับทำกิจกรรมต่างๆ ผู้สนับสนุนหลักๆก็มีหลายกลุ่มครับโดยเฉพาะกลุ่มร้านค้าและตัว CDC เองด้วย ซึ่ง iHear ต้องขอขอบคุณทาง @etc_Production ที่ชวนเรามาร่วมกิจกรรมครับ

ลองดู Link Official จาก CDC

Wednesday Club คืออะไร

Wednesday Club ชมรมของเหล่านักออกแบบหัวใจสร้างสรรค์ ที่มารวมตัวกันจากหลากหลายสาขาวิชาชีพ ทั้งสถาปนิก มัณฑนากร ศิลปิน และนักออกแบบชั้นแนวหน้าที่มีผลงานระดับประเทศ ร่วมจัดแสดงงานศิลปะชิ้นโบว์แดงและงานที่หาชมได้ยาก และร่วมกันแชร์ความรู้และประสบการ์ผ่านกิจกรรม เวิร์คชอปเพื่อถ่ายทอดศิลปะให้แก่สาธารณชนและร่วมพัฒนาจรรโลงสังคมให้น่าอยู่ด้วยศิลปะ โดยคลับนี้จะนัดพบกันเป็นประจำทุกวันพุธสุดท้ายของเดือนที่คริสตัล ดีไซน์ เซ็นเตอร์ และจะมีศิลปินผลัดเปลี่ยนมาทำกิจกรรมดีๆร่วมกัน

รวมภาพกิจกรรมที่ Wednesday Club คลิกที่รูปเข้าชมรูปที่ twitpic ครับ

กิจกรรมที่เคยทำมาในเดือนก่อนๆครับ

ขอเก็บไว้ที่นี่ละกันครับ

สอนถ่ายรูปด้วยกล้อง Compact หรือมือถือครับ

รับจำนวนจำกัดแค่ 30 คนนะครับ สอนแบบเบสิคสุดๆ ฟังง่ายไม่มีศัพท์เทคนิกอะไร ถ้าสนใจก็เชิญได้ครับมี ลงทะเบียนเป็นค่าขนมที่นำมาแจกในงานนิดหน่อยคนละ 100 บาท และหลังจากผมสอนเสร็จแล้วก็เชิญเพลิดเพลินกับวง iHear ต่อด้วย คุ้มสุดๆจริงๆ

ผมสอนถ่ายรูปครับวันพุธนี้

กำหนดการ WedClub ครั้งที่ 4

• 15:00 ลงทะเบียน
• 15:30 คุณคุณสิปปกร แย้มกสิกร ช่างภาพอาวุโสพูดคุยและร่วมชมการแสดงภาพจาก “หน้าพระลาน โฟโต้คลับ”
• 16:00 – 18:00 ผมสอนถ่ายรูปแบบง่ายๆ สำหรับกล้องหรือมือถือแบบง่ายๆ ระหว่างนี้จะมีออกไปถ่ายรูปเล่นและมีขนมนมเนยเตรียมไว้ให้รับประทานกันด้วยครับ และหลังจากถ่ายรูปกันแล้วเราก็จะนำภาพแต่ละคนมาวิเคราะห์กันอย่างสนุกสนาน
• 18:00 คั่นเวลากันด้วยกิจกรรมร่วมทำบุญประมูลภาพจากชมรมภาพถ่ายหน้าพระลาน โดยรายได้จาการจัดกิจกรรมทั้งหมดจะมอบให้กับผู้ประสบภัยภาคใต้
• 18:30 – 20:00 สนุกกับวง iHear ต่อกันเลยครับ

ตัวอย่างกิจกรรม iHear

เล่นดนตรีให้น้องๆจากโรงเรียนโสตฯครับ น้องๆเหล่านี้หูไม่ค่อยได้ยินหรือบางคนไม่ได้ยินเลย แต่ active ต่อเสียงมากและยังสนุกกับดนตรีมากครับ น่าสนใจมากทีเดียว ส่วนวีดีโออันนี้เป็นฮูลาฮูปประกอบเพลง

แต่การให้ความสำคัญนั้นยังอยู่ในระดับองค์กรอยู่ครับ หลายท่านยังติดปัญหาที่การ implement Social Media เฉพาะตัวผู้บริหารสู่องค์กรกันอยู่

ห้องประชุมกรรมการและผู้บริหาร ปตท.สำนักงานใหญ่

แทรก Agenda เรื่อง Social Media เล็กน้อย ผู้บริหารให้ความสนใจ

สังเกตเห็นคุณประเสริฐ บุญสัมพันธ์ กรรมการผู้จัดการใหญ่ ใส่เสื้อสีขาวแสงลงพอดี

ประชุมเสร็จ

พอประชุมเสร็จก็ ต่อด้วยสมาคมศิษฐ์เก่าวิศวกรรมศาสตร์พอดีเลยครับ

CTW กำลังไหม้ พร้อมธงไทยที่ขาดวิ่น ภาพจาก Boston pictures

รูปจากด้านบนนำมาจากชุดรูปข่าวที่อธิบายเหตการณ์ในวันที่ 19 พค 2553 ได้ดีที่สุด คือที่ Boston Big Pictures ครับ

ผมขออนุญาติเล่าประวัติของ โรงเรียนสอน Mac ของเราจนกระทั่งโรงหนังสยามที่เป็นที่ตั้งได้ถูกเผาไปนะครับ ต้องขอโทษที่รบกวนทุกท่านด้วย …

กลางปี 2007 เริ่มต้นที่สุทธิสาร

โรงเรียนนั้นตั้งมาในช่วงปี 2007 ในช่วงที่ TiGERiDEA ประสบปัญหาด้านธุรกิจพอดี ด้วยความคิดริเริ่มของเม่น อัค และผมครับ แนวคิดเกิดจากการทำงานกับ Freelance ทางด้านครีเอทีฟกันมามาก ทำให้เรารู้สึกว่าคนทำงานดีๆหายากจึงตัดสินใจเปิดโรงเรียนขึ้นมาโดยมีจุดเริ่มต้นส่วนหนึ่งจากการได้รับความชื่นชอบจาก Apple Thailand เนื่องจากเม่นและผมไปช่วยกันพรีเซ้นท์โปรแกรมของ Mac บ่อยๆนั่นเอง ในภายหลังเม่นถอนตัวไปทำ Small Valley และผมดูแลไทเกอร์ไอเดียเป็นหลักแต่ถือหุ้นโรงเรียนส่วนอัคและกิฟ(ภรรยาของอัค) เป็นผู้บริหารของโรงเรียนนี้ รายละเอียดดูที่ บล็อกเม่น

ในระยะแรก เราพยายามทำหลายอย่างทั้งการโปรโมทด้วยการทำเว็บเพียงอย่างเดียวเนื่องจากไม่มีเงินทุน เราสามคนไม่ใช่ลูกเจ้าของนักธุรกิจร่ำรวยจึงต้องพยายามใช้เงินให้เกิดประโยชน์ที่สุด เราใช้ออฟฟิศ TiGERiDEA ที่ตกแต่งไปแล้วด้วยเงินจำนวนหนึ่งย่านสุทธิสารเป็นที่ตั้งโรงเรียนก่อน พยายามดึงลูกค้ามาด้วยวิธีต่างๆ บางครั้งเราไปยืนแจกโบรชัวร์ด้วยตนเองบริเวณใต้สถานนีรถไฟฟ้า พลางมอง รปภ กับ เทศกิจไปพลาง

ปี 2008 ย้ายมาพระราม 4

เมื่อครั้ง meeting freemac.net ที่โรงเรียน

จากนั้นจึงย้ายโรงเรียนมาที่พระราม 4 ช่วงปี 2008 พร้อมเงินลงทุนรวมกันหลักล้านบาท คิดว่าทำเลดีกว่า และตึกสวยเห็นสวนลุมชัดเจน เรามีการจัดกิจกรรมกับ patid.com (ที่ผมรู้จัก) และ freemac.net (ที่เม่นรู้จัก) เพื่อทำให้หลายๆคนที่อยู่รอบๆตัวเราเริ่มบอกต่อกันแต่ยังไม่ประสบผลสำเร็จมากเท่าไหร่เพราะ กลุ่มที่เป็นเว็บบอร์ดส่วนใหญ่เก่งคอมพิวเตอร์และนิยมเรียนด้วยตนเองมากกว่า แต่ได้ประโยชน์ทางด้าน SEO เพราะมีลิงก์คนพูดถึงมากมาย เราอยู่ที่นี่พักใหญ่นักเรียนเริ่มเข้ามาจนเริ่มมีหนี้น้อยลง เมื่อโอกาสมากขึ้นเราก็เริ่มมองหาที่ๆ prime ที่สุดในกรุงเทพ แน่นอนว่าต้องมีค่าใช้จ่ายด้านสถานที่สูงสุด จากเดิมที่ยังไม่มีเครดิตในการบริหารงานโรงเรียนสอนคอมพ์ ทำให้เราเริ่มมี”กำลังเครดิต” ที่จะหาเงินเพิ่มเติมได้ ถ้าถามว่าเสียดายที่เดิมก็เสียดายเงินที่ลงทุนไปและยังเป็นหนี้แต่เมื่อคำนวนคร่าวๆทาง Business พร้อมกับคำแนะนำจากเพื่อนๆที่มีโรงเรียนกันในนั้นก็ทำให้สรุปได้ว่า สยามคือตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการทำโรงเรียน

ปี 2009 สู่สยาม ทำเลที่ดีที่สุด

โรงเรียนที่สยาม

Slide รูปถ่ายที่โรงเรียนซึ่งอยู่ชั้น 2 อาคารโรงหนังสยามเมื่อปีก่อนขณะยังไม่เรียบร้อยดี ก่อนถูกเผาได้ปรับปรุงเพิ่มอีกมาก

ปี 2009 เราตัดสินใจมาอยู่ที่ชั้นสองของโรงหนังสยาม อันเป็นที่ตั้งของโรงเรียนกวดวิชาหลายโรงเรียนที่ดังๆก็คือ Ondemand ,จุดเด่นของพื้นที่คือโรงหนังสยามอยู่ใกล้ทางลงของ BTS สยามมาก ลงทุนตกแต่งไปพอสมควรเนื่องจากของของเดิมเขรอะจากการเป็นร้านทำผม ซื้อ iMac รุ่นใหม่เพื่อมาซับพอร์ตการเรียนเป็นจำนวนมาก และยังมีอุปกรณ์ดนตรี พร้อมSound card พร้อมคีย์บอร์ด USB อีกหลายตัว ทำพาร์ทิชั่นแบ่งห้องให้ชัดเจนและติดแอร์ทั้งสามชั้น ทำห้องน้ำใหม่และทำเคาท์เตอร์รับแขก ลงแว็กซ์ที่พื้น ติดวอลเปเปอร์ที่ผนังทั้งหมด เดินระบบไฟและระบบส่องสว่างใหม่ ให้ผู้เชี่ยวชาญมาตรวจสอบเรื่องความปลอดภัยและบันไดหนีไฟของโรงเรียน ฯลฯ

เราลงทุนไปพอสมควร และเมื่อต้นปี สัญญาณของการชุมนุมก็ชัดเจน ผู้ชุมนุมถูกปิดกั้นจากสื่อจึงเลือกแยกราชประสงค์เพราะเป็นที่ Exposer เยอะ มีคนเห็นเยอะทั้งจากรถไฟฟ้าและตึกต่างๆ ถ้ามีทหารเข้ามาก็จะสามารถเห็นได้ก่อนจากชุมชนโดยรอบ การขยายตัวต่อเนื่องผู้ชุมนุมมาอยู่โดยรอบใต้ BTS ทำให้ผู้เรียนเดินทางมาสยามยากขึ้น ผมเองวิเคราะห์ไว้แต่แรกว่า หากเรายังคงแก้ปัญหาด้วยการเกลียดชังซึ่งกันและกัน ผลร้ายต้องเกิดขึ้นแน่ๆ ความรู้สึกนี้เป็นด้วยกันหมดในผู้เป็นเจ้าของธุรกิจย่านราชประสงค์และสยาม ทำให้แต่ละคนไม่ได้ออกมาเรียกร้องให้ปราบปรามผู้ชุมนุมและเลือกที่จะอยากให้หันหน้าร่วมเจรจากับรัฐบาลมากกว่า เพราะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

ความหวังเริ่มจางหาย

แต่จากบรรยากาศแต่ละอย่างก็ทำให้เจ้าของธุรกิจเศร้าและท้อแท้ใจขึ้นเรื่อยๆ

ความเกลียดชังมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

การด่าทอเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ความรุนแรงมีเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แทบทุกคนบอกว่าแกนนำเป็นต้นเหต ต้องกำจัดแกนนำ ผู้ชุมนุมโดนบังคับมา

ทุกคนกำลังสร้างผู้ก่อการร้ายที่ปราศจากคนคุมตัวจริงขึ้นมา

ในที่สุด โรงหนังสยามที่เป็นที่ตั้งของโรงเรียนก็ถุกเผา

โรงหนังสยามกำลังไหม้ ด้วยไฟที่ลามมาจากใจของเราทุกคน

ภาพ rt โดย @HaeOkay จาก fb ของ Muse Kesornpikul

เมื่อแกนนำประกาศมอบตัวในวันที่ 19 พค ผู้รับผิดชอบก็ไม่อยู่ ผู้ชุมนุมที่คลุ้มคลั่งและไม่มีผู้รับผิดชอบก็ปฎิบัติการเผาทั้งเมืองรวมทั้งโรงหนังสยามและโรงเรียนโดยที่รถดับเพลิงไม่สามารถเข้าไปได้ หัวใจของเจ้าของกิจการหลายคนแหลกสลายจากความหวังที่ถูกทำลายทั้งๆที่มีเค้ารางสันติภาพจากการรับเจรจาโดย สมาชิกวุฒิสภาเมื่อเย็นวันที่ 18 พค ผมเองก็ประมาทเพราะเหตการณ์นี้ด้วยเช่นกัน โรงเรียนพร้อมคอมพิวเตอร์ Macintosh และอุปกรณ์จำนวนมากมอดไหม้ไปกับโรงหนังสยาม ไม่สามารถสร้างขึ้นมาใหม่ได้อีกแล้ว

ปัญหาต่างๆทางธุรกิจ และปัญหาสืบเนื่องด้านกฏหมายยังคงรอการแก้ไขเมื่อนักธุรกิจที่ได้รับผลกระทบทุกคนมีสติกันเพียงพอ อัคและผมกำลังศึกษาอยู่ว่าจะเปิดใหม่ที่ใดยังไม่แน่ใจเรื่องเศรษฐกิจและสถานการณ์จะดีขึ้นเพียงไร เช่นเดียวกับเจ้าของธุรกิจทุกคนที่อยู่ในที่แห่งนี้ที่ต้องดิ้นรนและถูกทอดทิ้งมาโดยตลอด ไม่มีใครมารับผิดชอบผลของมันแน่นอน

การกดดันด้วยการด่าและสร้างความเกลียดชัง ณ นาทีนี้ไม่มีประโยชน์อีกแล้ว เรามาร่วมกันลดความเกลียดและดับไฟในใจคนกันเถอะ

ผมเองไม่ได้สนับสนุนให้ละเลยคนทำผิดครับแต่อยากให้เราหันมองที่จิตใจตัวเองกันก่อนแล้วจึงค่อยออกไปมองด้านนอก ทุกคนร่วมกันแก้ไข โลกถึงจะสงบสุขลงได้

ตึกรามบ้านช่องอาจสร้างใหม่ได้ แต่ชีวิตคนนั้นไม่สามารถเทียบกันได้เลย ของให้ดวงวิญญาณของผู้เสียชีวิตทุกท่านจงไปสู่สุขคติด้วยเถิดครับ

ไฟที่น่าเศร้าใจที่สุด คือไฟในใจของคนไทย

สิ่งที่แย่ที่สุดคือ ทุกคนไม่พยายามเข้าใจซึ่งกันและกันเลย ผู้ชุมนุมไม่ได้ดูสื่ออื่นเลย คนกรุงเทพฯก็พยายามในการเชียร์ให้รัฐบาลสลายโดยเหมือนแกล้งไม่รู้ว่าธุรกิจรอบด้านจะเสียหาย รัฐบาลก็บอกล่วงหน้าว่าผู้ชุมนุมเป็นผู้ก่อการร้าย (ทำให้ไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ) แกนนำหลายคนที่มาจากต่างจังหวัดและไม่ใช่แกนนำสาย”นักเคลื่อนไหว”แต่เป็นแกนนำสาย”นักการเมือง”ก็ปลุกปั่นผู้ชุมนุมให้ฮึกเหิมเพื่อไม่ให้อยากกลับ แนวคิดของแกนนำสวนทางกับแนวทาง จึงสร้างสะสมความรุนแรงให้มากขึ้น คนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องแต่อยากสร้างความรุนแรงก็เข้าร่วมเรื่อยๆ ( แต่ไม่สามารถก่อเหตร้ายได้เพราะแกนนำยังรับผิดชอบอยู่ ) การปิดกั้นสื่อทุกทางทำให้ ผู้ชุมนุมขยายอาณาเขตไปทางสีลม และทำให้เกิดการยั่วยุกับกลุ่มคนสีลม มีการระแวงบุกโรงพยาบาล/BTS ทำให้รัฐออกสื่อ และเกิดความเกลียดชังต่อเนื่อง มีกลุ่มม็อบหลากสีและม็อบพันธมิตรออกมาและได้ออกโทรทัศน์ ทับถมทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ Timeline ของ ทวิตเตอร์และ facebook เต็มไปด้วยข้อความเสียดสี หยาบคาย ดูหมิ่น และอ้างถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอย่างรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ นปช.ที่อยู่ต่างประเทศไม่สนใจ นปช.ในประเทศด้วยการออกสื่อและข้อความที่ล่อแหลมตลอดเวลา ฯลฯ

การเจรจาจะเกิดขึ้นหลายครั้งแต่ก็มีอุปสรรคตลอด,แกนนำยื่นข้อเสนอเพิ่มและไม่จบเรื่อง, M79 ลงคืนที่จะมีการเจรจาทุกครั้ง, นายกฯไม่รับเจรจากับผู้ก่อการร้าย, ม็อบหลากสีไม่เห็นด้วยกับการยุบสภา แสดงถึงความพ่ายแพ้ทางด้านจิตใจของคนไทยและไม่เห็นใจผู้ได้รับผลกระทบอย่างแท้จริงทุกฝ่าย

เราเติมเชื้อไฟเมื่อเอ่ยปากด่าว่า

เราเติมเชื้อไฟเมื่อเราสะใจ

เราเติมเชื้อไฟเมื่อเราเสียดสีส่อเสียด

เราเติมเชื้อไฟเมื่อเชื่อในสิ่งที่ได้ยินทันทีตั้งแต่ครั้งแรก

เราเติมเชื้อไฟจากการถูกชี้นำ

เราเติมเชื่อไฟเมื่อเราดูถูก

เราเติมเชื้อไฟเพราะทำเป็นไม่เห็น ไม่เข้าใจคนที่ไม่เหมือนกัน

จากการเติมเชื้อไฟเข้าไปในหัวใจเรื่อยๆ โดยไม่คิดที่จะดับ หรือถอนออกมาด้วยสติ ไม่คิดถึงกองไฟใหญ่ที่จะเกิดขึ้นและทำร้ายความเป็นมนุษย์ ไฟที่ลุกไหม้โรงหนังสยามและ CTW ทั้งทุกๆที่ คือไฟที่ลามออกมาจากหัวใจของคนทุกคนนั่นเอง

เถ้าถ่านของโรงหนังสยาม โรงเรียน อยู่ทางด้านซ้ายมือข้างในของบันไดเลื่อนนี้

ผมเองในฐานะของผู้ที่มีส่วนในการเติมเชื้อไฟอยู่ด้วยเช่นกัน และตอนนี้ก็ได้รับผลกรรมโดนไฟแผดเผาโดยตรงทั้งข้างในใจ และและยังแผดเผาถึงวัตถุภายนอกด้วย ก็หวังว่าจะเป็นผู้หนึ่งที่ช่วยดับไฟเหล่านี้ให้หมดไป ขอให้เถ้าถ่านของโรงหนังสยามเป็นกำแพงที่ทำให้ไฟรอบข้างได้มอดลง และสถานที่เป็นที่สุดท้ายที่ไหม้ไฟด้วยเถอะครับ

follow @ipattt

ปล.ขอบคุณ จ๋ง สำหรับการ Support
วงดนตรี งานแต่งงาน

บรรยายที่เกริกร่วมกับ ดร.นิพนธ์ นาคสมภพ ผอ. ASTV และ คุณ มานพ โตการค้า TEN TV

เปิดการบรรยายโดยอาจารย์ประจำภาควิชา

นักศึกษาระดับ Executive ที่เข้าร่วมฟังการสัมมนา

นักข่าวสัมภาษณ์หลังบรรยายเสร็จ

เนื้อหาบรรยายที่ เกริก สำหรับ ป.โท ป.เอก

โดยรวมเนื้อหาจะมาจากบล็อกเหล่านี้ที่ผมเคยเขียนมา รวมทั้งบางส่วนก็เปิดข้อมูลจาก Net Future ซึ่งเขียนโดยคุณ MK ขอขอบคุณครับ

Social media คืออะไร
http://www.ipattt.com/2009/social-media/

ทำไมถึงเกิด Social Media เพราะโฆษณามีเยอะมากแล้ว
http://www.slideshare.net/wah17/social-media-35304

ก่อนจะมาเป็น Social Media
http://netfuture.wordpress.com/2009/09/14/evolution-of-consumer-generated-media/

ธุรกิจขนาดเล็กผูกกับ Social Media อย่างไร
http://www.ipattt.com/2009/blog-twitter-small-business/

ตัวอย่างเรื่อง asset online
http://netfuture.wordpress.com/2009/07/30/12-percent-american-buy-virtual-goods/

ผลสำรวจอายุผู้ใช้ twitter
http://netfuture.wordpress.com/2009/11/06/twitter-age-demographics/

ปล. ได้กระเช้าด้วย พร้อมเงินใส่ซองมาอีก 3,000 บาท ขอบคุณครับ ใจดีจัง

Plan ห้องพักในโรงแรมดัดแปลงเป็น Home Studio ที่ร่างขึ้นหลังจากผมไปประชุมด้วยกัน

มหาจักรลงทุนทำโต๊ะและห้องแสดงไว้อย่างดีทีเดียว มีบูทร้องเพลงด้วย แต่ปรากฏว่าการสาธิตการทำเพลงด้วย Mac นั้นแย่งความสนใจไปจากลำโพงมอนิเตอร์รุ่นใหม่ของ JBL กับไมค์ Condensor USB ของ Shure ซะหมด ผมเลยคิดว่าการสาธิตที่ดีก็คือจัด Prop ให้ดูเหมือน Home Studio แล้วเปิด garageband Loop ให้คนเข้ามาดูก็เพียงพอแล้ว

JBL ลําโพงmonitorตัวบน LSR2328 44,900-. ตัวล่าง LSR2325 24,900 เสียงดีมาก

อย่างไรก็ตาม ทักษะการขายเครื่องเสียงบ้านนั้นต่างจากการขายเครื่องมือสตูดิโอมากมายครับ เครื่องเสียงบ้านนั้นใช้อารมณ์เป็นหลักในการขาย ( เช่นเสียงอุ่น แน่น นุ่ม คม เวทีเสียง พริ้วหวาน ฯลฯ ดราม่าทั้งนั้น ) พอทีมของมหาจักรมาขายลำโพง Monitor ที่ใช้ทำเพลงคราวนี้เลยต้องรู้เรื่องเทคนิคมากขึ้นอีก และการขายต้องใช้คนละสกิลกัน

inattt-ipoup2e-ichattt กำลังอัดเสียง

คุณจ๋งไปช่วยพี่ปุ๊ ธนาพลทำพรีเซ้นท์แต่งงาน ลองดูวีดีโอที่คุณจ๋งเพิ่งเคยตัดต่อเป็นครั้งแรกได้ครับ ส่วนผมช่วยถ่ายกับให้คำปรึกษาเรื่องการใส่เสียงประกอบบ้าง คุณจอยพูดเก่งทีเดียวแต่พี่ปุ๊นี่มีลุ้นตอนทำอยู่บ้างเหมือนกัน พี่ปุ๊บอกว่าเอาง่ายๆไม่ตามสูตร ไม่มีพิธีรีตองเลยออกมาอย่างที่เห็น

สำหรับผู้สนใจรายละเอียดงานที่ผ่านมา เข้าไปดูได้ที่ เว็บไซต์ joyandphu ครับ อ้อเว็บนี้ใช้ระบบ vaivaisoft ด้วย

[media id=2 width=600 height=450]

อย่างไรขอแสดงความยินดีกับทั้งคู่ด้วยนะครับ

ภาคผนวก Wedding Presentation

พรีเซ้นท์แต่งงานที่คุณเม่นกับน้องๆเคยทำ (คุณเม่นนี้ตัวจริง) มีเป็นสิบเลย มีพรีเซ้นท์แต่งงานผมด้วยครับ ส่วนใครสนใจสามารถไปเรียนทำพรีเซ้นท์แต่งงานได้ที่ iSchool เรียนเป็นคู่ได้ด้วยครับ #โฆษณา แต่ตอนนี้ทางคุณเม่นไม่รับทำพรีเซ้นท์แต่งงานแล้วนะครับ โปรดอย่าถาม 555

(รอโหลด wedding presentation แป๊ปนึงนะครับ)

iSchool ในปี 2007 ใช้ออฟฟิศร่วมกับ TiGERiDEA แถวย่านสุทธิสาร บ้านตรงข้าม Opendream ในปัจจุบัน

FreeMac.net Meeting ที่ iSchool พระรามสี่ ใกล้อื้อจื่อเหลียงในปี 2008

patid.com Meeting ที่ iSchool พระรามสี่เช่นกันในปี 2008

ในช่วงต้นปี 2009 iSchool ย้ายมาอยู่ที่สยามในจังหวะเศรษฐกิจตกต่ำพอดีทำให้ค่าเช่าไม่แพงมาก โดยอยู่ตรงชั้นสองโรงหนังสยาม ลองดูภาพบรรยากาศครับ

ปัญหาการแยกธุรกิจใหม่ กรณี iSchool – TiGERiDEA

ลองนึกดูนะครับว่าคุณทำธุรกิจหนึ่งๆอยู่กับเพื่อนๆที่เป็นหุ้นส่วน เมื่อเกิดธุรกิจใหม่ที่ดูๆแล้วมีอนาคตมากกว่าในขณะนั้นเราจะทำอย่างไรกัน ? ดูเผินๆก็คงเป็นการแบ่งเวลาไปลุยธุรกิจใหม่ที่อนาคตสดใสกันใช่ไหมครับ และคุยๆกันว่าเราจะแบ่งเวลากับธุรกิจเก่ากันเท่าไหร่ ไม่น่าจะยุ่งยากและอนาคตคงสดใส

ความจริงไม่ง่ายขนาดนั้น มันถึงกับทำให้พวกเราสามเกลอ เม่น อัคร พัชร ที่ไม่เคยขัดแย้งกันเลยถึงกับมีการถกเถียงกันและงอนกัน พร้อมกับมีการตัดสินใจในระบบบริหารใหม่หมด

iSchool นั้นเป็นธุรกิจที่มี Margin สูงมาก เราเริ่มได้ไอเดียมาจากการไปออกงาน Commart ให้กับร้าน Mac ที่่ศูนย์สิริกิติ์และคุณหน่อย ซึ่งเป็นมาร์เก็ตติ้งของ Apple Thailand ได้มาพบ จากนั้นก็มีการคุยอีกหลายครั้งและคุณเม่นมีการลงทุนพิมพ์โบรชัวร์ร่วมกับคุณเบ๊นซ์ซึ่งเป็นเพื่อนอีกคนและคุณอัครคุยกับผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ จนในที่สุดก็ Kick Off เป็น iSchool โดยใช้พื้นที่สอนร่วมกับ TiGERiDEA ที่ขณะนั้นอยู่ที่สุทธิสาร สำหรับกลยุทธที่เหมาะกับเราก็คือการสร้างเว็บ iSchool นั่นเองครับ เพราะไม่มีทุนไปทำ Marketing อย่างอื่น ซึ่งคุณเม่นก็ทำเว็บออกมาได้ดีมาก (สำหรับปี 2007) และ wordpress ก็ทำให้เว็บติดอันดับ Google อย่างรวดเร็ว ในส่วนของมาร์เก็ตติ้งด้านอื่นก็คือ ทาง Apple Thailand ได้เปิดโอกาสให้เราไปร่วมกิจกรรมในฐานะ Partner ด้วยอยู่บ่อยครั้งเช่นการออกบูทฟรีและการพรีเซ้นท์ Garageband ในนาม iSchool

วีดีโอ Present Garageband’06 โดยผมและคุณเม่นที่งาน iStudio Day CentralWorld เมื่อสองปีก่อน ความยาวประมาณ 12 นาที

ธุรกิจไทเกอร์ไอเดียในปี 2007 นั้นความจริงแล้วกำลังอยู่ในภาวะที่เพิ่งฟื้นตัว และยังไม่เสถียร ไทเกอร์เองยังไม่มีจุดเด่นที่ชัดเจนเหมือนอย่างในขณะนี้ ประกอบกับยังมีปัญหาทุจริตของน้อง admin ที่ซ่อนอยู่และเรายังไม่รู้ในขณะนั้น การที่เราค้นพบและมีโอกาสในการทำ iSchool ตอนแรกทำให้พวกเราตื่นเต้นกันมากและกลับละเลยไทเกอร์ไอเดียมากขึ้นเรื่อยๆ ไทเกอร์ไอเดียก็เกิดปัญหาทางการเงินมากขึ้นเรื่อยๆและการแย่ง Resource โดยไม่รู้ตัวเพราะความเป็นคนไทยที่มีความเกรงใจ ส่วนการทุจริตของน้องคนดังกล่าวก็มากขึ้นเรื่ิอยๆ ในที่สุดก็ถึงจุดปะทุครับ

ตัวอย่างการแย่ง resource เช่นการใช้ Manday น้องใน office Tiger ในการทำสื่อต่างๆให้ iSchool , การที่ผู้บริหาร Tiger ใช้เวลาไปกับการออกงานให้ iSchool และสอนหนังสือหรือเตรียมหลักสูตรต่างๆด้วยหวังจะให้เป็นโรงเรียนสอนคอมพิวเตอร์ที่ดี, การที่ธุรกิจใหม่ยังไม่มีรายการเงินเดือนที่ชัดเจน, การมีผู้บริหารรายใหม่ๆมาตัดสินใจด้วยทำให้วัฒนธรรมองค์กรสั่นไหว, ด้านการใช้ Hardware ของไทเกอร์ไอเดียไปกับการสอนเช่นคอมพิวเตอร์ โปรเจ็คเตอร์ แอร์ ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีปัญหาขวัญและกำลังใจของน้องไทเกอร์ที่ไม่รู้ว่าพี่จะเอายังไงกับไทเกอร์แล้วเค้าจะมีอนาคตหรือไม่

ในวันที่ปะทุ การตัดสินใจมาลงที่แต่ละธุรกิจก็ต้องมีคนรับผิดชอบและรักษาผลประโยชน์ของธุรกิจนั่นเอง ผลการแบ่งสรรค์ก็พบว่า คุณอัครและภรรยารับหน้าที่ดู iSchool (ภายหลังเปิดสถาบันภาษา Trinity ด้วย ซึ่งปัจจุบันฮอทมาก) ผมเองดู TiGERiDEA เต็มตัว+คอร์สดนตรีของ iSchool และคุณเม่นนั้นรับเป็น Business Development and Research ครับ โดยคุณเม่นในขณะนั้นตัดสินใจถอนหุ้น iSchool ( ทั้งที่เป็นตัวตั้งตัวตีในตอนแรก และก็รู้ว่าธุรกิจจะไปได้ด้วยดี ) ส่วนผมเองตอนแรกยังพยายามเป็นตัวประสานอยู่ทั้ง iSchool และ TiGERiDEA เพราะรู้สึกว่ามีความสุขที่ได้ทำงานร่วมกันตั้งแต่ไหนแต่ไร อย่างไรก็ตามหลังจากนั้นพอ Business แยกกันก็มีความเคี่ยวและสำนึกในการใช้ Resource กันมากขึ้น เช่นค่าเช่าที่แต่ละธุรกิจก็ต้องออกเงิน มีการลิสต์รายการทรัพย์สินทั้งหมดของไทเกอร์ไอเดียและขายต่อ iSchool ในส่วนที่ต้องใช้งาน ผมเลิกติดยึดกับการต้องทำงานด้วยกันสามคน และพวกเราทุกคนก็เติบโตขึ้นมาอีกหนึ่ง สเต็ปครับ

สรุปง่ายๆคือ ความเกรงใจระหว่างเพื่อนจะทำให้มีปัญหา แก้โดยใช้ Business Deal ครับ

ปัจจุบัน iSchool ค่อนข้างไปได้ดีเพราะเว็บไซต์ที่ทำไว้ดีและโรงเรียนเริ่มมีชื่อเสียงจนย้ายที่ไปสู้ค่าเช่าที่อยู่สยามได้สบาย คุณเม่นยินดีเป็น iCon ให้อย่างเต็มที่และให้คำแนะนำต่างๆไว้ ส่วน TiGERiDEA นั้นก็มีจุดแข็งเกิดขึ้นคือเราเป็นบริษัททำเว็บมีความโดดเด่นด้านดีไซน์และความเข้าใจลูกค้า ส่วนโมเดลธุรกิจใหม่นั้นทำกับคุณจ๋ง @Warong คือ VaiVaiSoft ก็กำลังพัฒนาโปรดักซ์อยู่ครับ

iSchool Presenter

น้องหงษ์ ซึ่งเป็นน้องสาวของเพื่อน เป็น iSchool Presenter ในปี 2008 จากสไลด์น้องกำลังเตรียมถูกถ่ายรูปใช้กับสิ่งพิมพ์ต่างๆ

บรรยากาศการฝึกอบรมที่ Apple Thailand ( ถ่ายจากกล้อง Mac Book )

การ WorkShop แบบกลุ่มเพื่อแก้ปัญหาทาง Signal Flow

นักเรียนต้องหาทางexport เสียงจากเครื่อง Mac เครื่องหนึ่งไปยังอีกเครื่องผ่าน Soundcard สองตัว

มีนักเรียนคนหนึ่งเล่นดนตรีใช้ได้และหน้าเหมือน คุณเม่นด้วย

สลับกันแก้ปัญหา

บรรยากาศการอบรมที่ Apple คราวก่อน

Being teacher @ Apple Thailand on PhotoPeach

ผลงานนักเรียน ใช้ Photobooth ถ่ายด้วยกล้องของโน้ตบุ๊ค ใส่เสียงประกอบด้วย Garageband

อันนี้ทำกันโดยใช้เวลาไม่นานครับ ไม่มีอุปกรณ์อะไรนอกจากโน้ตบุ๊กหนึ่งตัว

แต่ปัจจุบันในยุค “เรียนง่าย จ่ายครบ จบแน่” นั้น ทุกๆคนมีสิทธิเรียนเท่ากัน และฝันว่าจะได้อาจารย์ระดับ ปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดมาสอนตัวเอง โดยหารู้ไม่ว่า ระดับที่แตกต่างกันและความ Perfectionist ของอาจารย์นั้น ไม่สามารถทำให้การสอนสัมฤทธิ์ผลได้ง่ายๆเลยเพราะ Miles Stone ของการเรียนของเด็กนั้นไม่เท่ากัน ถ้าเราเคยเรียนมหาวิทยาลัยกับอาจารย์ในตำนานคงเข้าใจจุดนี้ดี เพราะฉนั้นเด็กๆควรจะเรียนกับ อาจารย์น้อยก่อนเสมอแล้วจึง Workshop กับปรมาจารย์ที่มีค่าตัว Man-day มโหฬารจะเหมาะสมกว่าซึ่งมักเหมาะสมกับธุรกิจโรงเรียนเฉพาะด้านทั่วไปครับ สรุปคือ ในระยะยาวเราไม่ควรให้ปรมาจารย์”สอน”แต่ควรให้ปรมาจารย์”แนะแนว”มากกว่า

รูปแบบการเรียนกับปรมาจารย์นักเรียนต้องอดทนทนและค้นหาความหมายด้วยตัวเอง แต่หากปัจจุบันการสอนแบบ The Karate Kids นั้นคงไม่สามารถทำได้เพราะอาจารย์คงถูกฟ้องก่อนเด็กจะเรียนรู้สำเร็จ

ปัจจุบันที่ iSchool ผมก็พบปัญหานี้บ้างเช่นกัน เด็กๆหลายคนอยากเรียนกับ @imenn และผมแน่นอน ซึ่งเวลาของทั้งสองคนนั้นก็มีจำกัด (แหะๆ ผมไม่ใช่ปรมาจารย์นะ แต่คุณเม่นน่ะไม่แน่) สำหรับผมจะใช้วิธี training อาจารย์น้อยให้ผ่านระดับหนึ่งเสียก่อนแล้วให้อาจารย์เหล่านั้นไปสอนเด็ก หากเด็กคนไหนผ่านระดับเบื้องต้นแล้ว ผมจึงค่อยไปไกด์และ Workshop ให้ซึ่งเป็นวิธีที่ดีกว่าครับ แต่สำหรับคุณเม่นนั้น ทางเรายกให้เป็น iCon ประจำโรงเรียนใช้โชว์เป็นหลัก เพราะคุณเม่นนั้นได้ค้นพบแล้วว่าตนเองเหมาะจะเป็น”เจ้าสำนัก“มากกว่าครูใหญ่โรงเรียนกวดวิชา เนื่องจากปรมาจารย์ WordPress อย่างคุณเม่นคงไม่สามารถรับคำถามที่ว่า “พีคับเวิดเพศคืออะไรคับ ผมยากทัมเวปสวยๆทัมยางงายคับ ?” ได้นั่นเอง ~ แต่คงยินดีเสวนาวงการกับวิเคราะห์บทบาทของเว็บและธุรกิจให้นักเรียนมากกว่า

กำลังรวบรวมคำพูดเขียนบล็อก การตั้งคำถาม 101 กับ การเสนอประเด็น 101 อีกทีครับ