คลิปนี้เป็นเวอร์ชั่นยาว ซึ่งไม่ค่อยเปิดในทีวี มีผมขึ้น intro ด้วย และตามด้วยน้องนัท @iNattt ปลาทอง @pLajazz และคุณอ้อม @Aomkhim ส่วนเวอร์ชั่นออกทีวีมีแบบสั้น ปลาทองกับคุณอ้อมจะโดนตัดออกครับ

เพลงนี้ดัดแปลงมากจากเพลงน้ำท่วม คำร้อง/ทำนอง โดยไพบูลย์ บุตรขัน และ ศรคีรี ศรีประจวบเป็นคนขับร้องครับ หลังจากนั้นก็มี คุณอ๊อด โอภาสทศพร ร้องต่อมา

บรรยากาศการอัดเสียงของทีมงาน

Producer ของโครงการนี้ คุณอรุณศักดิ์ อ่องลออ ครับ

พี่ตากล้องจอมลุย

หัวใจอุปกรณ์อัดเสียง playingforchange คือ Mac กับ TC Electronic Konnekt 24D และโปรแกรม CuBase

บรรยากาศการอัดเสียง playing for change

ภาพ @iNattt ตีกาฮองกลางน้ำ ซึ่งไม่ได้ออกในคลิป ด้านหลังกระสอบเป็นน้ำสูงมากกว่าเมตรครับ

ผมเล่นคีย์บอร์ดจิ๋วบนเรือของร้านก๋วยเตี๋ยวเรือ ด้านหลังคนกำลังเสริมกระสอบทรายอยู่เลย

วันที่ไปอัด ทั้งผมและน้องนัทไปเล่นงานแต่งงานกลางวันมาก่อน การแต่งตัวเลยเป็นดังภาพ...

หนังสือ Change Agents ผู้นำรุ่นใหม่เพื่อการเปลี่ยนแปลง

ดูรายละเอียดเพิ่มเติมที่ http://www.siamintelligence.com/change-agents-book/

ผมเองได้ส่งเมล์ไปที่ boonrawd@bask1.com เพื่อเจรจาขอให้ติดลิงก์ทดแทนในหน้าแรกเนื่องจากใช้บทความของผมโดยไม่ได้ใส่ที่มา และไม่ได้ใส่ลิงก์ สองครั้งในวันที่ 6 พค และ 10 พค แต่ก็ยังไม่ได้รับการตอบรับแต่อย่างใดครับ

ลิงก์และข้อมูลร้าน Bask1 ในหน้าดังกล่าว

สามารถเข้าดูได้ที่หน้านี้ครับ
http://www.bask1.com/index.php?lay=show&ac=cat_show_pro_detail&cid=1717&pid=189600

Original
http://www.ipattt.com/2011/600d/

รายละเอียดหน้าดังกล่าว

bask1

รายละเอืยด

รายละเอียด

ท้ายบทความ

ข้อคิดด้านนโยบายการทำข้อมูล

ผมเคยคุยกับลูกค้าหลายราย บางครั้งการทำข้อมูลจะใช้พนักงานที่ assign มาทำให้ ในกรณีที่พนักงานทำงานไม่ทันหรือไม่ได้รับคำสั่งชัดเจนให้ทำข้อมูลโดยอ้างอิงที่มา ก็จะเกิดปัญหาเหล่านี้ได้ครับ บางรายต้องแลกกับการลงโฆษณานิตยสารหน้ากลางให้ถึงสี่เดือน ดังนั้นผู้บริหารควรกำหนดนโยบายและความรับผิดชอบให้ผู้ดูแลเว็บอย่างชัดเจน และพร้อมรับผิดชอบหากมีการเรียกร้องครับ

ปล. ขอบคุณน้องวิทย์ครับ

Internet thai อยู่ในกลุ่ม Not-Free

พอมาวันนี้จากทวิตลิงก์ของ @Supinya พบว่าสำหรับเอเชีย ประเทศไทยมีเสรีภาพทางอินเตอร์เน็ทในระดับเดียวกับกลุ่มประเทศคอมมิวนิสต์เลยทีเดียวครับ นั่นคือไม่เสรีนั่นเอง ( Not Free ) ซึ่งเป็นผลมาจากหลายๆอย่างโดยเฉพาะด้านการเมืองและการประกาศพรก.ฉุกเฉินเมื่อปี 2010

สีเขียวคือประเทศที่ internet สภาวะ Free ,สีเหลือง Partly Free, สีม่วง Not Free

เสรีภาพอินเตอร์เน็ทไทย อยู่ในกลุ่มเกือบบ๊วยของเอเชีย

thai internet freedom เอเชียอยู่ในกลุ่มเกือบบ๊วยร่วมกับประเทศคอมมิวนิสต์

ที่มาของภาพ @supinya FREEDOM ON THE NET 2011: GLOBAL GRAPHS
รายงานทุกประเทศ Freedom on the Net 2011

สาเหตที่ไทยได้อันดับไม่ดี

จากเอกสาร Thailand Freedom on the net ของ Freedom House ผมลองสรุปได้ดังนี้

ปัญหาและอุปสรรค

• การเข้าถึงอินเตอร์เน็ทในย่านชนบทไม่ดี รัฐฯไม่สนับสนุนและไม่วาง infrastructure ด้าน ICT
• ค่าอินเตอร์เน็ทความเร็วสูงแพง ถ้าเทียบสัดส่วนรายได้
• TOT และ CAT ถูก Control โดยรัฐฯ
• การแข่งขันด้าน Mobile ไม่เสรี และปัญหา 3G ไม่เกิดเพราะ TOT
• กสท. ไม่ลงตัวตั้งแต่เกิด รัฐประหาร 2006

การบล็อคเว็บไซต์

ตั้งแต่ปี 2007 (หลังรัฐประหาร) เป็นต้นมา Content ถูกบล็อคเป็นจำนวนมาก และเพิ่มขึ้นแบบ Exponential ในปี 2007 ศาลสั่งบล็อค 2 URLs , ปี 2008 บล็อค 2,017 URLs , ปี 2009 บล็อค 28,705 URLs, ปี 2010 บล็อค 43,908 URLs

โดยหลังจากประกาศ พรก.ฉุกเฉินเมื่อ เดือน เมย. 2010 คณะทำงานของรัฐฯสามารถสั่งปิดเว็บไซต์ได้ทันทีโดยไม่ต้องรอคำสั่งศาล จึงเกิดการปิดเว็บฝั่งตรงข้ามรัฐบาลเป็นจำนวนมาก โดยคำสั่งที่ให้ปิดเป็นระดับ IP Address ทำให้เมื่อปิดแล้วจะกระทบเว็บที่อยู่ใน Banned – range เดียวกันที่ไม่เกี่ยวข้องต้องล่มไปด้วยเป็นจำนวนมาก

นอกจากนี้ในเดือน ตค 2009 รัฐยังเปิด Call Center รับแจ้งเว็บไม่เหมาะสม และตั้งโครงการลูกเสือไซเบอร์ในเดือน กค 2010 ขึ้นอีกด้วย จากสถิติทั้งหมดสรุปได้ว่ารัฐฯทำการบล็อกเว็บ 690 URLs ต่อวัน

• เว็บที่ถูกบล็อคจะเกี่ยวกับ Porn , การพนัน ( มีสัดส่วนจำนวนที่น้อย )
• เว็บการเมืองและเว็บต่อต้านรัฐประหาร
• เว็บเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพทางภาคใต้
• เว็บที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ ( มีผู้ถูกจับกุมสูงสุด )
• เว็บเสื้อแดง

ลิงก์ที่น่าสนใจ เกี่ยวกับการลงนามยับยั้ง พ.ร.บ.คอมพ์ใหม่

RT @Fringer: ถ้าร่าง พ.ร.บ. คอมพ์ ฉบับใหม่ที่ก.ไอซีทีเสนอผ่าน ครม. พุธนี้ เราทุกคนอาจกลายเป็น “อาชญากร” โดยไม่รู้ตัว เชิญลงนาม

RT @Supinya วันอังคารนี้ @thainetizen & @ilawclub จะไปยื่นหนังสือที่รัฐสภาคัดค้านร่างแก้ไข พรบ.คอมพ์ นำโดย @fringer & @theniw

ลิงก์ Blog เก่า ไทยเป็นประชาธิปไตยเพียงใดในระดับโลก

สำหรับกลยุทธในการหลอกคือ ทำเรื่องสักเรื่องให้เป็นจริงหรือเล่นกลบางอย่างได้ผลอย่างมหัศจรรย์และใช้ความ Amazing ของคนที่ถูกเล่นกลด้วยมาสร้างความเชื่อให้บริจาคเงินมาให้ตนเอง ( คล้ายๆตอนไปเมืองจีนแล้วมีหมอแมะมาจับแขนและบอกให้ซื้อยามูลค่านับหมื่น )

ตุ๋นฉบับคลาสสิค โดยพี่ตี้ @iteety

เมื่อประมาณบ่าย 3 โมงกว่าๆที่ผ่านมานี้ หน้าเมเจอร์ เอกมัย ขณะที่ผมยืนดื่มน้ำและกำลังครุ่นคิดว่าจะดูหนังสักเรื่องดีมั๊ย อยู่ดีๆก็มีแขกโพกหัวคนนึงเดินตรงเข้ามาหาผม แล้วทักผมว่า “คุณเป็นคนLucky นะเป็นคนชอบทำบุญ คนอื่นมองว่าคุณรวย แต่คุณไม่รวย ไม่จน” อาบังคนนี้ สูงประมาณ 170 ซม. รูปร่างท้วมหน้าตาเป็นมิตร แต่งตัวสะอาดในวูบแรก ผมก็ยังไม่ได้คิดอะไรในแง่ร้าย ก็เลยยิ้มแห้งๆ รับคำไป ครับๆๆๆ ..

จังหวะที่ผมทำหน้ามึนๆ(หน้าตาผมตามปกตินั่นแหละ) พี่แกก็พูดต่อ ว่าจริงๆผมต้องรวยต้องเป็นแบบว่า เจ้าของกิจการ แต่ตอนนี้ยัง รู้มั๊ยเพราะอะไร? ผมได้แต่คิดในใจ “กูจะไปรู้เรอะ ถ้ารู้กูก็รวยแล้วสิฟ๊ะ” แต่ด้วยความเป็นสุนัขใจดี ก็เลยบอกไปว่า ไม่รู้ครับ ซึ่งเหมือนกับเข้าล็อคของอาบังโดยพลัน

“เพราะคุณเคยทำบาปใหญ่ไว้”

พี่แกยิงกดไซด์ก้อยมาทันที ผมก็เลยทำหน้าหมาสงสัยแล้วถามไปว่า คืออะไรเหรอครับ อาบังจึงบอกว่า

“ขอโทษนะ พูดตรงๆ ไม่ว่ากันนะ คุณเคยทำผู้หญิงท้อง แต่ไม่พร้อมจะเลี้ยงเด็ก เลยต้องพาแฟนไปทำแท้ง”

เฮ่ย ใช่เรอะ แฟนสักคน ผมยังไม่เคยมีเลย ประโยคนี้ ผมถือว่าผมพลาดอย่างแรงที่หลุดปากออกไป ทำให้อาบังคิดแก้ลำได้อย่างรวดเร็ว

“ไม่ใช่ชาตินี้ เป็นเรื่องจากชาติที่แล้ว นี่ผมเห็นเด็กตามคุณอยู่ ไม่มีเสื้อผ้าใส่ เค้าโกรธคุณมาก”

โป๊ะเช้ะ กูโดนหละเว้ยยยย แต่ไหนๆวันนี้ว่างๆ ขอดูวิชาแขกหน่อยเถอะว๊ะ จะเนียนแค่ไหน หลังจากนั้นอาบังแกก็ถามผมว่า มีเวลาสัก 10 นาทีมั๊ย ไปคุยกันใน KFC ผมอยากช่วยคุณ คุณเป็นคนใจบุญ

เมื่อเข้ามานั่งใน KFC เรียบร้อยแล้ว อาบังก็ขอน้ำดื่มเย็นๆจากผมทันที ผมก็ไปเข้าคิวซื้อน้ำ ซึ่งรอยาวนานเอาเรื่อง เพราะช่วงบ่ายๆเค้าเปิดแค่เคาน์เตอร์เดียว ผมซื้อน้ำอัดลมกินเองแก้วนึง แล้วก็เอาน้ำแข็งเปล่าเติมน้ำฟรีไปให้แก ขอโทษแกไม่กิน บอกขอน้ำเป็นขวด กินน้ำแข็งไม่ได้ เจ็บคอ เริ่มออกสเต็ปโชว์ลีลาแล้วใช่มั๊ย พ่อหมอจอมปลอม ไหนว่าอยากได้น้ำเย็นๆ ได้ น้ำขวดเดียว จัดไปครับพี่น้อง

เอาหละ เริ่มพิธีกันได้สักที อาบังอ้างว่าตัวเองเป็นพราหมณ์ มาจากสิงห์บุรี แกให้ผมท่อง นะโม 3 จบ จากนั้น ก็เริ่มโชว์ชุดแรกแกขีดเขียนอะไรไม่รู้ลงบนกระดาษเล็กๆขนาด 3×5 ซม.โดยประมาณ แน่นอนผมไม่เห็นข้อความใดๆในนั้นจากนั้นก็ขยำให้กลมๆ บอกให้ผมกำเอาไว้ในมือซ้าย หลังจากนั้นก็เริ่มถามผม อายุเท่าไหร่ เกิดวันที่เท่าไหร่ วันอะไร (อาทิตย์ถึงเสาร์) มีพี่น้องกี่คน ชายกี่คน หญิงกี่คน ชอบเลขอะไรบ้าง เลขโดดๆ 3 ตัว ซึ่งแกก็จดทุกอย่างลงบนกระดาษที่วางอยู่หน้าแกขนาดใหญ่กว่าที่ผมกำอยู่นิดหน่อย เมื่อครบดังนี้ แกก็บอกว่า มีOptions ให้เลือกทำบุญ3เลเวล แต่คิดเป็นUS Dollar นะ

โห ทำบุญเป็นดอลลาห์ เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอนี่หละขอรับ ซึ่งในจุดนี้ ผมเริ่มเดาทางออกแล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นใกล้ถึงจุดสุดยอดของโชว์แรกแล้วครับ การทำบุญ3ระดับ ขึ้นอยู่กับฐานะทางการเงิน จน 30 เหรียญ ปานกลาง 60 เหรียญรวย 90 เหรียญ ในเมื่อพี่แกบอกว่า ผมไม่รวย ไม่จน ก็ต้องโดน 60 เหรียญ คิดเป็นเงินไทยแบบx30 เท่ากับ1,800 บาท

เล่นแรงเหมือนกันน๊ะ เงื่อนไขว่าจะต้องทำบุญหรือไม่ คือ กระดาษในมือผม กับข้อมูลของผมที่แกเขียนใส่กระดาษออกมาตรงกัน แสดงว่า อาบังพูดจริง ผมจะต้องทำบุญกับแก 60 เหรียญ จะช่วยให้เด็กที่ตามผมตามที่อาบังกล่าวอ้าง ได้ขึ้นสวรรค์ หลังจากนั้นก็สร้างความวิตกให้ผมเพิ่มขึ้น โดยการเชื่อมโยงกับตอนแรกโน่นว่า ประมาณเดือน กค. ผมจะได้ลาภใหญ่ ผมจะรวย แต่ หากเด็กยังตามผมอยู่ เค้าจะทำให้ผมประสบเคราะห์กรรมครั้งใหญ่ ในช่วงเดือน เม ย.- พ ค. ผมจะประสบอุบัติเหตุ รถชน ต้องผ่าตัดสมอง ไม่รู้จะรอดหรือเปล่า อย่างต่ำต้องนอนโรงพยาบาล 5 เดือน. . . ไอ้เวร นี่มึงแช่งกูนี่หว่า แต่ถ้าเลขในมือผม ไม่ตรงกับที่แกเขียน แสดงว่า ผมไม่ต้องเจอเคราะห์ดังข้างต้น เป็นอันว่า เราไม่ต้องทำบุญ

เอาหละ ได้เวลาคลี่กระดาษในมือผมแล้ว ก่อนจะเปิดดูก็ต้องมีพิธีซ๊ะหน่อย แกให้ผมเป่ามือซ้ายที่กำกระดาษ 3 ที ท่าทางอาบังจะดูหนังผีไทยเยอะ ทำอย่างกะให้ผมกำข้าวสารเสก เอ้าๆๆๆ เป่าก็เป่า จากนั้นก็ให้ตั้งจิตสงบอะไรไม่รู้อีกนิดหน่อย ได้เปิดกระดาษดูซ๊ะที แน่นอนขอรับพี่น้อง มันออกมาตรงกันเด๊ะ ซ้ำตำแหน่งต่างๆก็ตรงกันเหมือนเขียนจากกระดาษก๊อปปี้เด๊ะๆ

โววว Amazing!!!!! กลชุดแรกประสบความสำเร็จอย่างสวยงาม โอ๊ะ นี่ผมต้องสังเวยเงิน 1,800 ร้อยบาทจริงๆเหรอนี่ ไม่น๊ะ. . . .

หลังจากจบกลชุดทายใจ อาบังก็คงหัวเราะร่าอยู่ในใจว่า 1,800 บาทเหนาะหละวู๊ยยย แต่เสียใจด้วยขอรับ คนใจหมาอย่างกระผม มีเรอะจะยอมเสียตังค์ง่ายๆ ผมเลยบอกอาบังว่า เงินไม่พออะครับ ลดหน่อยได้มั๊ย อาบังหันขวับ แล้วบอกว่า “ก็ไปกดเงินมาสิ” โอเค งั้นไปกดเลยน๊ะครับ ระหว่างเดินไปที่ตู้ATMนั่นเอง ผมก็คิดแผนที่กระบือที่สุดในโลกออกมาได้ขอรับ ในขณะที่ผมมีเงินติดตัว 7ร้อยกว่าบาท ผมชักใบ 500 พับแล้วซ่อนหลังซอง iPhone โอว้าววว มันแนบติดหลังโทรศัพท์ ดูเหมือนไม่มีอะไรซ่อนอยู่เลยทีเดียวจากนั้นผมก็กะว่าจะแอบไปซุกบัตรATM ตอนเข้าห้องน้ำ เดชะบุญ ห้องน้ำชั้นล่างปิดขอรับ ต้องขึ้นไปชั้น3 ผมไม่รีรอ ขึ้นไปชั้น3 ซุกATM แล้วก็จัดแจงล้างหน้าให้เปียกชุ่ม เอาน้ำถูแขนด้วย เดี๋ยวไม่เนียน เรียบร้อยแล้วก็ลงไปหาอาบัง พร้อมปฏิบัติการ กระบือหลอกงูพิษ ในทันที. . .

ขณะนี้ผมเผชิญหน้ากับอาบัง ด้วยหน้าตา “ล่ก” สุดชีวิต ( เท่าที่ความสามารถด้านActingจะอำนวย ) พร้อมกับบอกไปว่า ผมจำรหัสบัตรATMไม่ได้ครับอาจารย์ บัตรโดนตู้ดูดเข้าไปแล้วครับ ( สุดยอดมุขควาย ) แน่นอน อาบังทำหน้าแบบปั้นไม่ถูก ( คงคาดไม่ถึงว่าจะเจอมุขควายขนาดนี้ ) แต่ยังพยายามคุมเชิง

“คุณอย่าโกหกผมน๊ะ ผมรู้ทุกอย่าง โกหกไม่ดีน๊ะ”

ช่วงเวลาคับขัน แต่ผมยังไม่อยากเฉลย ทำไงดีว้าาาา ตามทฤษฎีผู้ร้ายปากแข็ง ผมควรยืนยันคำเดิมสิ อาาาห์ ใช่แล้ว ATMของผมโดนยึด ย้ำไปเลย อ๊ะ ได้ผล เล่นเอา อาบังครุ่นคิดอยู่หลายวินาที หลังจากนั้นก็ถามผมว่า ในบัญชีมีกี่หมื่น (ชอบกลมั๊ยหละ) ก็หลายหมื่นอยู่ครับ หลังจากนั้นผมก็ได้เห็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ของอาบังเป็นครั้งแรก แม้เพียงแว๊บเดียว แต่ชัดมาก

อาบังบอกให้ผมไปเบิกเงินสดมาจากธนาคารเลยสิ ผมค้านไปว่า 4 โมงกว่าธนาคารปิดแล้ว ดอกต่อมานี่โหดมาก อาบังถามว่า มีมือถือกี่เครื่อง และตอกย้ำมาว่า “อย่าโกหกน๊ะ ผมรู้หมดทุกอย่าง” อันนี้เล่นซื่อๆได้ ” มี 2 เครื่องครับ “ อาบังไม่รีรอ บอกให้ผมหยิบขึ้นมาให้ดู เพื่อความสมจริง หยิบให้ดูก็ได้ว๊ะ อาบังเห็น iPhone ก็ตาลุกวาวทันที ส่วนอีกเครื่องที่ใช้โทรเข้าออกคือ Sony รุ่นเก๋ากึ่ก “งั้นเอามือถือให้อาจารย์ได้มั๊ย มือถืออาจารย์พังแล้ว น้ำเข้าจอ” แล้วบังอสรพิษก็หยิบมือถือขึ้นมา พร้อมกับจิ้มจอเขี่ยน้ำในจอกลิ้งไปกลิ้งมาให้ผมดู(ช็อตนี้ผมแทบหงาย จิกขากลั้นหัวเราะกันเลย) ผมก็ว่าไปตามจริง(จริงๆเท็จๆ เท็จๆ จริงๆ ตามสไตล์คนบ้าหนังกำลังภายใน) iPhone มันแพงน๊ะครับ ส่วนอีกเครื่องเบอร์ติดต่อเพียบ ถ้าเอาไปนี่ ชีวิตผมจบเลยน๊ะครับ และแล้วก็รอดจากการเสียมือถือ เฮ้ออออ. . . ..

ดูเหมือน อาบังยังมิสิ้นหวัง เริ่มเอาเรื่องเคราะห์ร้ายมากดดันผมต่อ โอยยยย มึงจะแช่งกูไปถึงไหน ย้ำทางเดิม อุบัติเหตุ รถชน ผ่าสมอง นอนโรงพยาบาล เสียเงินเป็นแสนๆ ยังไงคุณต้องส่งลูกคุณขึ้นสวรรค์น๊ะ ว่าแล้วก็หันมาถามเดือนเกิดผมอีก ไหนบอกรู้ทุกอย่างไงฟ๊ะ ก็บอกๆมั่วๆไป เกิดวันอะไร( มีดึงเช็ง) ว่าแล้วอาบังก็ผุดโปรโมชั่นมหาโหดขึ้นมาจนได้ครับ “นี่ทั้งคุณทั้งผม ต้องทำบุญให้เค้านะ คุณคนเดียวบุญไปไม่ถึง ผมทำคนเดียว บุญก็ไม่ถึง ต้องช่วยกันทั้ง 2 ฝ่าย” ว่าแล้วก็หยิบกระดาษให้ผม 1 แผ่น เล็กๆ ให้จดว่าต้องทำอะไร

1. วันเสาร์ ห้ามตัดผม ตัดเล็บ ซักผ้า
2. อย่าให้ญาติหรือคนรู้จักยืมตังค์ เพราะจะไม่ได้คืน
3. ไปต่างประเทศห้ามฝากกระเป๋าเอกสารไว้กับผู้อื่น
4. ห้ามค้ำประกัน
5. อ่านเอกสารก่อนเซ็นชื่อทุกครั้ง

ทุกวันจันทร์ ก่อนเที่ยง 5จันทร์ติดกัน ต้องปล่อย เต่า 5 ตัว กบ 5 ตัว ปลาไหล 5 ตัว นก 5 ตัว ก่อนปล่อย ต้องเลี้ยงดูให้อาหารก่อนสัก 10 นาที. . . (ยาวมาก หลักๆประมาณนี้แล) ส่วนตัวอาบัง จะสวดมนต์ และทำบุญให้ผม 35 วัน (ตามอายุผม) วันละ 2 รอบ เช้าเย็น โดยทุกครั้งต้องมีของ 5 อย่าง ธูปแขก เทียน มะพร้าว ผ้าแดง อีกอันผมลืม ซึ่งค่าใช้จ่าย ตกวันละ 20 US แม่เจ้า เถื่อนนรก 700 US ขนาดคูณ30 ก็โดนไป 21,000 บาท รวมกับของเก่าเมื่อตอนแรกอีก1,800 บาท เท่ากับ 22,800 บาท

มึงปล้นกูเลยเถอะไอ้เวร. . . .

แล้วก็ถึงเวลาของโชว์ที่2 อาบังก็หยิบด้ายดำออกจากกระเป๋าเสื้อ ดึงออกมาประมาณฟุตเศษๆ แล้วก็ให้ผมดึงให้ขาดเป็น 3 ส่วน แล้วขยุ้มๆ แล้วกำไว้ในมือซ้าย แน่นอน ต้องว่า นะโม 3 จบแต่ไม่มีบทอื่นต่อ จากนั้นอาบังก็ เล่าเรื่องคู่ที่เพิ่งมาสะเด๊าะเขราะห์ว่า เป็น 2 สามีภรรยา ทำบุญกัน คนละ90 US(แบบรวย) กลับไปก็สบายใจ เจริญรุ่งเรือง แต่ของคุณถ้าเด็กไม่ยอมกลับสวรรค์ คุณตาย แม่มขู่จนผมเริ่มชาชิน จากนั้นก็บอกCondition ของโชว์ชุดที่2 ถ้าคลี่ด้ายออกมา แล้วยังเป็น 3 เส้นแสดงว่า เด็กจะไปเอง คุณไม่ต้องเสียเงิน แต่ถ้าคลี่ด้ายออกมาแล้วกลายเป็นเส้นเดียว หมายความว่าคุณต้องสะเดาะเคราะห์ นี่ไม่ใช่ผมพูดหรือคุณพูด นี่เทวดาบอกมาน๊ะ(กูก็เห็นมึงพูดอยู่ปาวๆ)

และแล้ว วินาทีตัดสินก็มาถึง ก่อนจะคลี่ด้าย อาบังให้ผมเป่าใส่มือ 3 ครั้งเหมือนคราวที่แล้วและเอามือที่กำด้ายวางบนรูปพระพิคเณศ จากนั้นจึงค่อยคลี่ด้ายดำในมือ แต่น แตน แต๊นนนน. . . ด้ายกลายเป็นเส้นเดียวกันครับพี่น้อง

อาบังดูดีใจอย่างกับถูกหวยรางวัลที่1 รวบมือผม แล้วให้ผม พูดว่า สาธุ เป็นอันว่า ยอดรวมที่ผมต้องจ่ายทำบุญให้อาบังคือ 22,800 บาท หลังจากนั้นก็ถามผมว่าโอนเงิน เย็นนี้เลยได้มั๊ย จะไปทันได้ไงว๊ะ บัตรโดนตู้ยึดน๊ะเว้ยยยย ผมเลยถามกลับไปว่า “พรุ่งนี้เย็นๆทันมั๊ย” อาบังบอก ไม่ทัน ต้องพรุ่งนี้เช้า ผมก็ว่า ไม่ทันอีกนั่นแหละ ต้องไปแจ้งความ ทำเรื่องที่ธนาคารเจ้าของบัญชี ตอนเย็นนั่นแหละครับ จนอาบังจนใจ

“งั้นโอนแล้วโทรบอกอาจารย์ด้วย”

พร้อมบอก ชื่อ และเบอร์บัญชี ให้ผมจด และก็ขอเบอร์โทรผมไปด้วย 2 เครื่องเลย(แน่นอนเบอร์มั่ว)

บัญชี Arora Kuldeep Singh

บัญชี arora kuldeep singh

สุดท้ายอาบังยังกำชับผมว่า เวลาทำบุญ ไม่ต้องไปบอกใคร เข้าใจมั๊ย เก็บไว้เป็นความลับ แน่นอน ผมเหยียบสนั่นอยู่แล้ว แล้วอาบังก็รีบไล่ผมไปธนาคารเพื่อทำเรื่องATM ผมหยิบน้ำมาดื่มยังไม่ได้ ผมเดินออกจาก KFC อย่างรวดเร็ว ทำทีเหมือนจะไปขึ้นรถไฟฟ้า แล้วก็มองหาตำรวจ เจอจราจรคนนึงอยู่หน้าโรงพยาบาลสุขุมวิท เลยเข้าไปสอบถาม ว่าผมจะทำอะไรได้บ้างในกรณีนี้ คุณตำรวจถามแค่ว่าคุณโดนอะไรไปมั่ง ให้ชื่อไปมั๊ย ก็บอกว่าไม่โดนอะไร คุณตำรวจก็บอกว่า ไม่โดนอะไรก็ดีแล้ว ไม่ต้องสนใจอนิจจา แล้วถ้าคนจิตอ่อนๆ หรือคนที่เชื่อคนง่ายๆ มาโดนหลอก จะทำไงว๊ะ ตำรวจมีไว้ทำถ้วยไรว๊ะ

แต่ที่แน่ๆ ป่านนี้ อาบังคงฝันเห็นเงิน 22,800 บาทอยู่หละขอรับ เบอร์บัญชีที่ได้มาก็ไม่รู้ว่าเป็นของอาบังจริงๆหรือไม่ หรือจะเป็นแบบ ปิดบัญชีทิ้งก็ไม่ทราบได้ เนื่องจากดูรีบผิดวิสัยยังไงก็ดูแลตัวเองกันดีๆน๊ะขอรับ อย่าให้โดนผมหลอกเยี่ยงอาบัง คริ คริ. . . .

ผมคิดว่านี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เราจะช่วยเหลือญี่ปุ่น หรือประเทศอื่นๆในกรณีเกิดภัยพิบัติได้ดีครับ เพราะการบริจาคผ่านองค์กรของไทยทำให้ต้องมีค่าการจัดการในการรวบรวมเงิน มีค่าการโอนเงิน และที่สำคัญที่สุดคือ กว่าเงินจะไปถึงมือคนญี่ปุ่นอาจไม่ทันการ ( บางรายรอนับเงินสรุปรวบยอดให้ได้เยอะๆด้วยทำให้ยิ่งช้าลง ) Google ได้จัดทำ Solution ตรงนี้มาดีมาก

ขั้นตอนการบริจาคด้วย Google Crisis Response และ Google Checkout

สำหรับท่านที่ต้องการบริจาคสามารถเข้าไปได้ที่หน้า Google Crisis response japanquake

การบริจาคนั้นง่ายมาก เพียงคุณมี Google Checkout account อยู่แล้วจะยิ่งง่ายสุดๆ ( ผมมีอยู่แล้วเนื่องจากจ่ายเงินค่า inbox 200G ให้ Gmail อยู่ปีละสามพันกว่าบาท ) สำหรับผู้ที่ยังไม่มี Google Checkout account ขอเพียงมีบัตรเครดิตและ account Gmail ก็บริจาคสู่ญี่ปุ่นได้ทันที

Google Crisis Response เข้ามาจะพบกับช่องให้บริจาค

อันนี้หนึ่งในสมาชิกวง #iHear คุณ @plajazz และผมบริจาคผ่าน Google Checkout ครับ เนื่องจากค่าตัวของเรา 1,600 บาท จึงนำไปแปลงเป็น Yen ที่เว็บไซต์นี้ ได้ทั้งหมด 4281 Yen ทำการกรอกในช่องแล้วกด Donate

ระบบจะเข้ามาที่หน้า Google Checkout แล้วให้ใส่ password Gmail

จากนั้นจะมาที่หน้ายืนยันให้เรากด confirm ปุ่ม Place your order now ด้านล่าง

จากนั้นจะมาที่หน้ายืนยันให้เรากด confirm ปุ่ม Place your order now ด้านล่าง

จ่ายเรียบร้อยแล้วจ้า ง่ายมาก

หน้าคอมเฟิร์มว่าจ่ายแล้วของ Google Checkout

ภาพกิจกรรมการสอนผู้ชม #iHear บริจาค ณ ร้านกาแฟวาวีเอกมัย

ในวันอาทิตย์ที่ผ่านมามีคนมาเข้าร่วมฟังดนตรีและบริจาคกันอย่างอบอุ่น วง #iHear ต้องขอขอบคุณสมาชิก #iHear ทุกท่านสําหรับงาน #Prayforjapan ที่ เล่นไม่เอาค่าตัว @iPoup2e @Plajazz @iChattt @sexdrum @MuzikBank และขอขอบคุณผู้บริจาครายใหญ่ #Prayforjapan @Hongsyok @jitara และรายเล็กน่ารัก @TonOrJajaa_iZ @AmyStudio @OiiLz @i_mamui @Racheal_lin @WhoInWonderland และขอขอบคุณ ครอบครัว @Gd_AB ที่มาไกลจากศรีนครินทร์และอีกหลายท่านที่ผมไม่รู้จัก account twitter ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

ครอบครัวมือกลองวง iHear น้องนะโมกำลังเซ็ทกลอง !

บรรยากาศตอนเริ่มเล่นที่ร้าน วาวีเอกมัย

@ipoup2e @sexdrum ยามโพล้เพล้

พี่หงส์มาพร้อมน้องๆ

กำลังสอน Google Checkout ให้น้องๆบริจาคกันเอง ภาพโดย @gd_ab

น้องๆกำลังบริจาค online กัน ส่วนใครไม่มีบัตรเครดิตก็สามารถฝากเพื่อนบริจาคได้

ภาพบนน้องๆกำลังบริจาค online กัน ส่วนใครไม่มีบัตรเครดิตก็สามารถฝากเพื่อนบริจาคได้ ริมภาพพี่ @Jitara กำลังพยายามบริจาคผ่าน Google Checkout ในมือถืออยู่

Macbook Air 11 serial C02DM5SWDDQX หายไป

บังเอิญ #iHear ได้ไปเล่นดนตรีในงานของสมาคมนักข่าวนักหนังสือพิมพ์ที่โรงแรม Centara Grand (CTW) มาครับ และผมเองเจอ Jackpot วางกระเป๋าโน้ตบุ๊คไว้หลังเวทีซึ่งเป็นที่ๆมีทีมของเวทีอยู่เต็มไปหมด เมื่องานเลิกขณะกำลังช่วยกันขนของของนักดนตรี (ซึ่งมีอุปกรณ์เยอะมาก) ในช่วงนี้เป้ซึ่งใส่ Macbook Air 11” ของผมได้หายไปซะแล้ว

เนื่องจากห้องได้ปิดไฟมืดและผมดูครั้งสุดท้ายที่เวทีแล้วไม่มีและได้โทรหาน้องตี๋ซึ่งเป็นน้องที่ช่วยยกของในวงก็ไม่เห็นเป้ตั้งแต่ตอนยกแล้ว จึงได้ขับรถออกมาเพราะมีธุระต้องไปอัดเพลงให้ Jetset’er ต่อ ผมจึงโทรบอกโรงแรม Centara ไว้ว่าให้พนักงานที่เก็บได้ช่วยแจ้งหน่อย แต่พอตื่นมาตอนเช้าก็พบกับความผิดหวังเพราะพนักงานโทรมาบอกว่าไม่เจอ +_+ ต่อมาคุณมนต์ชัยซึ่งเป็น Assistance Security Manager ก็โทรมาช่วยเหลืออย่างดีด้วยการเช็คทั้ง Banquet, Lost & Found, Counter ให้หมด และพบว่าไม่เจอ คุณมนต์ชัยบอกว่าโดยปกติพนักงานโรงแรมจะถูกตรวจในช่วงเลิกงานทุกคน ดังนั้นปัญหาอาจไม่ได้มาจากพนักงาน และคุณมนต์ชัยบอกว่าคนที่เอาไปคงไม่ได้ตั้งใจจะนำมาคืน

ระหว่างนี้ก็มีหลายคนโทรมาให้กำลังใจครับ ทั้ง @chavarong @mrnaling และเพื่อนๆ รวมทั้ง @inattt ก็มีการติดต่อกับ Organizer ผู้จัดงานให้ด้วย

โดยปกติ เมื่อซื้อ Product ของ Apple แล้วให้ไป Register Serial ไว้ที่ เว็บ Apple ก่อนได้ครับ และถ้าเกิดเครื่องคอมพิวเตอร์หาย ให้นำใบแจ้งความไปแจ้งที่ศูนย์แม็คใหญ่ๆ และอาจลงประกาศ Serial Number ไว้ตามเว็บบอร์ดผู้ใช้แม็คได้ครับ ถ้าเกิดมีคนนำเครื่องแม็คเครื่องนั้นไปเข้าศูนย์ ศูนย์จะโทรหาให้เราไปดูเครื่องทันที และผู้ซื้อ Mac มือสองก็อย่าลืม Search Serial Number ใน google กันก่อนนะครับ และอาจลงโปรแกรมค้นหา Mac หายในเครื่องของท่านไว้ก่อนตั้งแต่แกะกล่อง

รู้อย่างนี้แล้วอย่าขโมย Mac เลยนะครับ

ทุกคนสรุปว่าต้องดูที่ CCTV เนื่องจากผู้ที่เอาไป ไม่ได้ต้องการส่งคืนแน่

เมื่อทุกคนบอกให้ผมดู CCTV คุณมนต์ชัยได้แจ้งว่า ตามระเบียบการดู CCTV ต้องไปแจ้งความก่อน เช่นเดียวกับการแจ้งข้อมูลเครืองหายเข้า database ของศูนย์แม็คอินทอชทั่วไปก็ต้องการใบแจ้งความเช่นกัน ผมจึงไปแจ้งความที่ สน ปทุมวัน ซึ่งเป็นพื้นที่รับผิดชอบครอบคลุม Centralworld ( ตำรวจยังถามว่าดู CCTV รึยัง +_+ นี่มันที่พึ่งสุดท้ายของมนุษยชาติจริงๆ )

สำหรับจากแจ้งให้ยึดเครื่องหากมีคนนำ Mac มาซ่อม ต้องไปแจ้ง Serial Number ที่ศูนย์ Mac ให้ครอบคลุมทุกเจ้าของศูนย์ ( เช่น SPV, Copperwire, Com7 ฯลฯ ดูที่ iStudio.in.th ) เพราะ database ในการรับเครื่องเข้าซ่อมเป็นคนละตัวกัน และเนื่องจากพอมีคนรู้จักที่ Apple Thailand เนื่องจากผมเคยไปเทรนให้พนักงาน Apple อยู่บ่อยๆ เลยไปฝากความให้ช่วยกระจายไปศูนย์ต่างๆนิดนึงครับ (ขอบคุณมา ณ ที่นี้)

การดู CCTV ไม่ง่ายอย่างที่คิด

กล้องมีหลายตำแหน่ง ต้องตั้งสมมติฐานเพื่อดูแต่ละตำแหน่ง หากดูทั้งหมดจะมั่ว

CCTV ของ Centara มีหลายตัวโดยครอบคลุมบริเวณทางเข้าออก และในลิฟต์ การดูค่อนข้างดูยากเล็กน้อยโดยเราต้องกำหนด สโคปเวลาที่น่าจะถูกขโมยเสียก่อนแล้วจึงค่อยๆดู ( ลองนึกถึงว่าถ้ามี CCTV 10 ตัว และลิฟต์ 8 ตัว ถ้าต้องดูในช่วงเกิดเหตุ 3 ชั่วโมงทุกตัวคงเป็นลมก่อน ) จากนั้นต้องคิดบวกมั่นใจว่าจะเจอเพราะไม่งั้นจะมึนหัวง่วงและไม่มีสมาธิไปเสียก่อน

เจ้าหน้าที่กำลังเซ็ทการดู CCTV และแบ่ง TL ตาม request เพื่อให้ตรวจสอบได้ง่ายขึ้น CCTV จะเก็บข้อมูลไว้ 30 วันเท่านั้น

CCTV ที่อยู่ในลิฟต์ จะ close up นิ่งและสว่างทำให้ดูง่ายสุด แต่ลิฟต์มีหลายตัว จึงต้องลิงก์เวลากับ CCTV หน้าลิฟต์ก่อน

สำหรับหน้างาน CCTV ของ Centara Grand เป็นแบบส่ายไปมาให้ครอบคลุมบริเวณ 180 องศา ทำให้การดูถึงขั้นเวียนหัวคลื่นใส้ได้เลยทีเดียว และเนื่องจากเพดานสูง ทำให้มองหน้าคนไม่ค่อยชัด ดูแล้วเป้แต่ละคนเป็นสีดำๆตุ่นๆไปหมด แถมยังระบุทีมไม่ได้ เช่น สมมติว่าเราเห็นคนถือเป้ของเราจริงๆ ถ้าเค้าเดินมาคนเดียว เราก็จะไม่รู้ว่าเค้าเป็นใคร และต้องตามที่ไหนอยู่ดีเพราะแขกในงานมีหลายร้อยคนและแต่ละคนแต่งตัวใส่สูทเหมือนกันหมด แต่ถ้าเดินเป็นกลุ่ม ยังพอจะ iDentify ได้ว่ากลุ่มไหน เช่นกลุ่มตากล้อง หรือกลุ่มผู้สื่อข่าวซึ่งเราสามารถให้คนในกลุ่มมายืนยันตัวตนอีกทีได้

เมื่อพบสิ่งน่าสงสัยใน CCTV จะมาลิสต์เวลาเพื่อนที่จะหากล้องตัวต่อไปที่ลิงก์เหตการณ์ดังรูป จะเห็นว่ามีจุดที่น่าสงสัยอยู่นับ 10 จุดและผมใช้เวลานานมากจนกระทั่งลิงก์มาเจอคลิปดังกล่าว

หลังจากสรุป Timeline จากกล้องหมายเลขต่างๆได้แล้ว เจ้าหน้าที่จะช่วยดึงคลิปตามเวลาที่ request ออกมาให้

แต่เนื่องจากผมเองมั่นใจว่าคนเอาไปต้องเป็นทีมคนทำเวทีแน่นอน เพราะเป็นกลุ่มที่รู้ว่าเป้ดังกล่าวเป็นเป้ของผมและผมเล่นดนตรีอยู่ ( คนทั่วไปที่มาเจอสิ่งของวางในครั้งแรก จะไม่ค่อยกล้าเอาไปเนื่องจากไม่แน่ใจว่ามีเจ้าของจับจ้องอยู่บริเวณนั้นหรือไม่ ) จึงสามารถสโคปไปที่กล้องในส่วนของหน้าลิฟส่งของ ซึ่งโชคดีที่มีฟังก์ชั่นดับอัตโนมัติเวลาภาพๆนั้นไม่มีความเคลื่อนไหวอีกด้วย จึงประหยัดเวลาในการ Scan CCTV จากการสแกนดูกล้องตัวดังกล่าวตั้งแต่เวลา 21:00 ก็ไปพบว่าคนที่ถือเป้ของผมเดินออกมานั้น มาในเวลา 23:50 น.เลยทีเดียว แถมเดินเร็ว ถ้าสแกนช็อตนั้นพลาดเลยไปก็จะไม่พบเป้แน่นอนครับ

สิ่งนี้ทำให้เห็นความสำคัญของการใช้สิ่งของที่มีสีเด่นๆ สดๆ เพราะ CCTV ส่วนใหญ่จะตั้งให้มีขนาดไฟล์ไม่กินพื้นที่ HDD มากเกินไป (ต้องเก็บวีดีโอไว้เป็นเดือน) ทำให้ภาพไม่ละเอียดและสีตุ่นๆ ผมเองใช้เป้สีเทาและมีขอบสีชมพู-ม่วง ยังพอสังเกตได้บ้างครับ ทั้งที่ก่อนหน้านี้มีผู้น่าสงสัยที่ถือเป้มาถึง 7 รายแต่เป็นสีออกดำๆทั้งหมด

Macbook เป็น โน้ตบุคที่ identify ง่ายใน CCTV เพราะแวววาวและมีจุดสว่างตรา Apple ด้านหลัง

พอชายกางเกงขอสั้นคนนี้เดินออกมา เราก็ mapping เวลา กับ CCTV ในจุดอื่นเช่นในลิฟต์ซึ่งจะ close up ได้ชัดเจนกว่า และเมื่อตามออกมาจนถึงจุดโหลดของด้านล่างก็ Bingo ทันทีว่าเป็นทีม Stage แน่นอนเพราะเค้ายังมาช่วยเพื่อนขนของขึ้นรถต่อ ( แถมเพื่อนยังรู้เห็นและควัก MBA ออกมาเล่นอีก ) ดังนั้นจึงสามารถขอไฟล์คลิปทั้งหมดมาทำการตัดต่อตามเวลา และสามารถ identify ติดต่อไปทางทีมงานผู้รับผิดชอบได้ครับ

ผมขอขอบคุณฝ่าย Security โรงแรม Centara Grand ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับที่เป็นกำลังใจให้

update วันที่ 9 มีค เวลา 15:00 น. ได้เครื่องคืนแล้วครับ

เจ้าของบริษัทออกาไนเซอร์เป็นคนนำมาคืนเองครับ และผมได้รับค่ารถ+เสียเวลาอีก 3000 บาทจากออกาไนเซอร์ ขอขอบคุณครับและผมจะนำไปทำบุญต่อไป

ได้ Macbook Air คืนแล้ว ภาพโดย @muenue

มีคนนำไปโพสที่ Pantown ดูเหมือนความผิดจะย้อนกลับมาที่ผมเอง

เมื่อคลิปแพร่ออกไป เมื่อคืนนี้มีคนโทรมาหาผมถึง 4 คน โดยทุกคนพยายามบอกว่าตนไม่ผิดและไม่เจตนาขโมยครับ ความจริงถ้าทุกคนจริงใจและเห็นใจในการช่วยผมตั้งแต่วันแรกคงจะดี ผมเองไม่ได้ติดใจเอาเรื่อง ( ถึงแม้ว่าออกาไนเซอร์จะบอกว่าเขาจะเอาผิดทางอาญากับ Supplier ก็ตาม )

http://www.pantown.com/board.php?id=4818

ในกระทู้ข้างบน คนที่โพสกำลังอธิบายว่า เหตผลที่คนทั้งหมดพยายามบอกผมคือทุกคนไม่ได้ตั้งใจขโมย แต่เก็บได้และรอเจ้าของ… ( แต่ไม่ยอมคืนยามที่โรงแรมเพราะ “ไม่ไว้ใจโรงแรม” ) และจริงๆเจตนาดี และยังเห็นว่าผมควรจะออกมาขอโทษด้วย…

คำถามย้อนกลับมาที่คุณ ” ถ้าคุณเก็บของได้ในสถานที่แห่งหนึ่ง ปกติคุณจะทำอย่างไรหรือครับ ? ”

อย่างไรขอขอบคุณทุกคนครับที่ให้กำลังใจ ผมเองจะระวังกว่านี้ด้วยครับ

Update 10 มีค

มีเจ้าหน้าที่หลายคนมากที่โทรมาหาผมโดยให้เหตผลว่า คนที่เอาไปไม่ได้ตั้งใจขโมย แต่ได้ทำการเก็บไว้และไม่ได้ฝากไว้กับยามที่โรงแรมเนื่องจากเป็นข้อกำหนดของออกาไนเซอร์ว่า ” ถ้าพบสิ่งของให้เก็บมาส่งที่ออกาไนเซอร์ ” และน้องคนที่หยิบของไปไม่ได้ตั้งใจขโมย แต่ได้นำเป้ของผมไปฝากไว้กับ เจ้าของบริษัทเครื่องเสียง และสาเหตที่บริษัทเครื่องเสียงแจ้งผมช้าเป็นเพราะว่า ” บริษัทบังเอิญมีงานต่างจังหวัดพอดี ทำให้ไม่ได้ติดต่อหาคนคืน “

ดังนั้นหากเป็นด้วย สาเหตของการตั้งใจดี และส่งของให้คืนล่าช้าจริงๆ ผมก็ไม่ติดใจอะไรและต้องขอโทษทางผู้ที่เก็บของที่ผมจำเป็นต้องรีบประกาศว่าโน้ตบุคถูกขโมยไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

ข้อเสนอแนะต่อทางออกาไนเซอร์

1. เนื่องจากบุคคลธรรมดาทั่วไปจะไม่ทราบโครงสร้างของงานแน่นอนว่ามีทีมไหนทำอะไรบ้าง และน่าจะไม่ทราบว่าจะติดต่อออกาไนเซอร์หรือผู้เกี่ยวข้องได้อย่างไร ดังนั้นควรยกเลิกกฏที่ว่า หากพบของให้นำคืนออกาไนเซอร์ และควรนำส่งที่ๆแรกที่คนจะต้องติดต่อ นั่นคือเคาเตอร์หรือ Lost and found ของโรงแรม
2. ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องไม่ควรปล่อยเวลาให้เนิ่นนานเนื่องจากผู้ที่ของหายร้อนใจมากในทุกๆนาที (อาจถึงขั้นนอนไม่หลับถ้ามีงานสำคัญต้องส่ง) ยิ่งเวลาผ่านไปนาน โอกาสได้คืนยิ่งลดลงเพราะมีความเป็นไปได้ที่คนเอาไปจะนำไปขาย ดังนั้้นทุกฝ่ายควรรีบแสดงความจริงใจด้วยการตรวจสอบฝ่ายที่รับผิดชอบของตัวเองและแจ้งความคืบหน้าเป็นส่วนๆก่อนจะแนะนำให้ผู้เสียหายต้องไปแจ้งความและไปหาหลักฐานที่ CCTV เพราะความพยายามในการช่วยเหลือหลังจากพบหลักฐานนั้นอาจพูดได้ยากว่าเรามีความจริงใจในการช่วยเหลือจริงๆครับ

สรุป Timeline

• วันเสาร์ที่ 5 มีค : ผมกลับมาที่เวทีพบว่าเป้ไม่อยู่ จึงได้แจ้งทางโรงแรมให้ค้นหา
• วันอาทิตย์ที่ 6 มีค : เช้า Assistance Security ของ Centara ได้โทรแจ้งว่าเช็คทุกฝ่ายแล้วไม่พบของ บ่าย ผมประกาศใน twitter ว่าโน้ตบุ๊คหาย เย็น คุณนัทคุยกับเจ้าของออกาไนเซอร์ และเจ้าของบอกว่าจะช่วยหาและอาจจะเข้ามาช่วยดู CCTV ด้วย
• วันจันทร์ที่ 7 มีค : ผมแจ้งความและแจ้ง Mac หายที่ Apple Thailand และเข้าไปดู CCTV ตั้งแต่บ่ายโมงจนถึงหนึ่งทุ่ม ได้คลิปมาเรียบร้อย และกลับมาเขียนบล็อก publish ประมาณเที่ยงคืนและส่งให้เจ้าของออกาไนเซอร์
• วันอังคารที่ 8 มีค : กลางดึกมีหลายฝ่ายโทรมาหาผม ส่วนใหญ่จะบอกว่าไม่ได้ตั้งใจจะเอากระเป๋าไป
• วันพุธที่ 9 มีค : เจ้าของบริษัทออกาไนเซอร์นำกระเป๋ามาคืนที่ Starbucks ตรงข้าม ธ. กรุงไทย

ขอบคุณครับ ขอยืมรูปจาก kapook ก่อนนะครับพี่เอ๋อ

ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณทุกๆท่านที่ช่วยโหวตด้วยนะครับ ผมติด 1 ใน 3 ของบล็อกในหมวด Business และน่าจะไปร่วมลุ้นรางวัลได้ที่งานประกาศผลรางวัล Thailand Blog Awards 2010 ณ ลานน้ำพุ ชั้น G ห้างเซ็นทรัลพลาซ่า ลาดพร้าว วันที่ 26 สิงหาคม 2553 ตั้งแต่เวลา 18.00 น. เป็นต้นไปครับ หรือดูที่ กำหนดการละเอียด

คลิกที่นี่เพื่อดูรายละเอียดผู้ได้รับรางวัลทั้งหมดแบบไม่เรียงลำดับ

หมวด Business ที่ติดอันดับ Thailandblogawards

Butthun – Online Digital media
พัชร patchara
Pawawit Stock-Comment

สำหรับคนใน twitter ที่ผมรู้จักและได้รางวัลก็มีหลายคนนะครับ ขอแสดงความยินดีกับ @framekung @kajeaw @krapalm @ibehindu @phuphu @mor_maew @failinth @sarapuk ด้วยครับ

Drama กำลังก่อตัว ณ Thailandblogawards

อย่างที่ทราบครับ ถ้าดูโพสด้านล่างจะเห็นคนไม่เห็นด้วยกับผลคะแนนมากมายออกมา (คนที่เห็นด้วยก็คงไม่ออกมา) นอกจากนี้จำนวน Like ของหน้า facebook ยังลดลงอย่างฮวบฮาบ ( และคนที่ได้รางวัลก็อาจโดนเพ่งเล็งไปด้วยก็เป็นได้ ) โดยจุดอ่อนที่น่าจะถูกโจมตีอยู่ตรงมีข้อกำหนดที่ขัดกันอยู่ดังนี้

วิธีและกติกาการส่ง Blog เข้าการประกวด

2.หากเนื้อหาของ blog ไม่ตรงกับสาขาที่เสนอ ทางคณะกรรมการจะขอตัดสิทธิ์ blog ในสาขานั้นๆ
3.คณะกรรมการขอสงวนสิทธิ์ ในการตัดสิทธิ์ blog ที่เห็นว่าไม่สมควรในการเข้าประกวด เช่น blog ที่ขัดต่อกฏหมาย หรือ มีเนื้อหารุนแรง เป็นต้น

วิธีการตัดสิน Blog แบ่งขั้นตอนการตัดสิน

2.Blog ที่ได้รับคะแนนมากที่สุด 10 อันดับแรกของแต่ละสาขาจากการโหวต จะได้รับสิทธิ์เข้าสู่รอบสุดท้ายเพื่อให้คณะกรรมการตัดสินต่อไป

ดังนั้นหากกรรมการเอาวิธีการตัดสิน Blog โดยเอาบล็อก 10 อันดับแรกมาขึ้น การการตัดสินบล็อกจะไม่ยุติธรรมเพราะมีบางบล็อกที่มีอันดับมากกว่า 10 เข้ารอบมาด้วย แต่ถ้าพิจารณาจากการเรียงลำดับโดยเอากติกาขึ้นก่อนวิธีก็จะเป็นไปตามที่กรรมการเสนอมาครับ

อย่างไรก็ตามต้องขอชมเชยคนที่คิดริเริ่มโครงการทั้งหมดขึ้นมาด้วยครับ การประกวดในครั้งแรกผู้จัดอาจคาดไม่ถึงว่าบางจุดจะกลายเป็นจุดสำคัญอย่างมาก เพราะเมื่อการประกวดใกล้งวดเข้ามา ผมเข้าใจเลยว่าหลายคนต้องทุ่มเทเวลาเพื่อให้ได้คะแนนโหวตกันอย่างสุดความสามารถจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันก็มีมันจึงมีความคาดหวังอยู่เต็มเปี่ยมทีเดียว…

การโหวตบล็อก สะท้อนสังคมได้แง่หนึ่ง

เมื่อเรื่องเนื้อหา อาจเป็นสิ่งที่เราไม่สามารถพูดได้ว่าบล็อกไหนดีกว่าบล็อกไหน (หรืออาจจะพูดได้เพียงลับหลัง) ดังนั้นคะแนนโหวตจะมาจากหลายแหล่งครับ ซึ่งได้แก่

1. fanclub ประจำบล็อก ทั้งที่ชื่นชอบตัวเจ้าของบล็อก หรือชื่นชอบการปฎิสัมพันธ์ หรือชื่นชอบเนื้อหาของบล็อก
2.เพื่อนๆของเจ้าของบล็อกที่อยู่ทั้ง offline (ส่งเมล์ให้ช่วยโหวต) และตาม social media อย่าง facebook twitter หรือ blog เพื่อนๆที่อยู่ในเครือเดียวกันอย่าง exteen,oknation,bloggang
3. ขาจรที่บังเอิญเข้ามาอ่านและชอบเลยโหวตให้ ( บล็อกของผมคะแนนส่วนใหญ่มาจากข้อนี้ )
4. การแลกคะแนนกันในบล็อกต่างประเภทในระหว่างการประกวด

ซึ่งทั้งหมดเป็นกลไกการตัดสินตามแบบของประชาธิปไตยอย่างย่อที่เอื้อผลประโยชน์ซึ่งกันและกัน

แต่เมื่อผลสรุปรวบยอดทั้งหมดต้องมาตัดสินโดยคณะกรรมการ ซึ่งเปรียบได้กับ “ศาล” นั่นเอง ดังนั้นถ้า ศาล มีศักดิ์และสิทธิ์น้อยกว่าพลังมวลชน หรือกฎในการประกวด (เปรียบได้กับกฎหมาย) ยังต้องการการตีความเพิ่มเติมอยู่ เมื่อนั้นคณะกรรมการก็จะตกที่นั่งลำบากครับ เป็นบทเรียนธุรกิจและการเมืองอย่างย่อให้เราได้พิจารณากันไว้ปรับปรุงในครั้งหน้า ( เช่น พิจารณาบล็อกก่อนส่งเข้าประกวด หรือกำหนดกฏให้ชัดเจนว่า ตัดสิทธิ์ ก่อน เลือกจากภายใน 10 อันดับเป็นต้น )

คุณภาพของเนื้อหา Blog กับการได้รับความนิยม ไม่เชิงเป็นเรื่องเดียวกันเท่าไหร่

ถึงแม้เราจะพิจารณาที่เนื้อหากันจริงๆ ผมเองเชื่อว่า คนที่เขียนอะไรลึกซึ้งนั้น บล็อกของเขาจะเข้าใจยากขึ้นอีกระดับและไม่ได้ถึงกับดังมากเท่าไหร่และคีย์เวิร์ดก็เจอยาก ซึ่งเจ้าของบล็อกเหล่านี้มีอีกเป็นจำนวนมากที่ไม่ได้ลงประกวด เท่าที่ผมรู้จักก็มี @fringer @imenn @warong @siu_thailand @blognone @markpeak @simplywit ฯลฯ ดังนั้น ขอให้กำลังใจ Blogger ชาวไทยทุกท่านอีกครั้งนะครับ

follower evolution ภาค 1

สืบเนื่องจาก @inattt เข้าไปในม็อบเสื้อแดงที่ราชประสงค์และทวีตรูปพร้อมความรู้สึกส่วนตัวประมาณครึ่งวัน และตอนท้ายๆมีคนจับได้คือ @dumbbellism ทำให้ต้องหลบออกมาอย่างตื่นเต้นครับ มีคนดังใน twitter หลายคนสนใจและ mention ถึงอย่างเป็นห่วงด้วยเช่นกัน เช่น @dc_danai @iwhale @macroart เมื่อมีคนสนใจ follower เลยเพิ่มขึ้นโดยที่ @inattt เองก็ไม่ได้คาดคิดเหมือนกัน

จำนวน follower ของ @inattt เพิ่มขึ้นเป็นพันภายในเวลาไม่กี่วัน

เหตการณ์ลักษณะนี้ไม่เคยมีมาก่อนเพราะส่วนใหญ่คนที่เคยเข้าไปในกลุ่มม็อบ (เช่นโดยผมจาก blog นี้เมื่อเดือนก่อน) มักจะรายงาน fact ไม่ได้พูดความรู้สึกของตนเองออกไปนั่นเอง และ @inattt เองก็ทวิตมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอ่านสนุก นี่อาจเป็นสเน่ห์ของ twitter ที่ต่างจากการนำเสนอข่าวโดยนักข่าวครับ

รวม tweet @inattt ในช่วงอยู่ที่ราชประสงค์โดย @iannnnn

อย่างไรก็ตามสามารถพิจารณาดู timeline ทั้งหมดของ @inattt ได้ที่เว็บซึ่ง @iannnnn ได้รวบรวมมาไว้ก่อนหน้าผมแล้ว คลิกที่ลิงก์ด้านล่างครับ

http://www.lab.in.th/23/mention-inattt-2010-04-16

ช่วง follower เพิ่มมาก : capture ตอนถูกจับได้

timeline @inattt

timeline @dumbbellism

อย่างไรก็ตาม ทุกคำใน twitter จะเป็นสิ่งที่ทำให้เราต้องรับผลของมันในอนาคต และการสร้างศัตรูที่มี Profile น้อยกว่านั้นก็ต้องคิดให้ดีเช่นกันเพราะผู้ที่มี Profile เยอะกว่า (เช่นมี Avatar เห็นหน้าชัดเจน ต้องไปร่วม Event ในที่และเวลาชัดเจน) เปรียบเหมือนคนที่อยู่ในที่แจ้งนั่นเอง

หนังสือลง @inattt ทวืตติดขอบเวทีเสื้อแดง ภาพโดย @keptsatang

follower evolution ภาค 2

หลังจากนั้น @inattt ได้รายงานข่าวอีกครั้งหนึ่งในเหตการณ์ผู้ชุมนุมในช่วงที่เริ่มเผายางและมีประกาศตัดน้ำไฟ และมีบรรยากาศในการรายงานที่ตื่นเต้นมากเพราะเหมือนอยู่ในเหตการณ์จริงๆ ทำให้จำนวนผู้สนใจติดตามมีมากขึ้น เนื่องจากสื่อส่วนใหญ่จะรายงานข่าวได้ช้าเพราะต้องการการกรองเล็กน้อย และคนต้องการข่าวที่มี “ทิศทาง”ตรงกับจริตของตน และต้องการความด่วน ถึงแม้ว่าจะมีผู้ที่อยู่ในบริเวณที่ชุมนุมหลายคนแต่ส่วนใหญ่ไม่ได้รายงานในลักษณะเดียวกับ @inattt เพราะบางครั้งอาจเป็นกลุ่มผู้ชุมนุมรายงานซะเอง

ในช่วงวันที่ 14 พค follower เพิ่มขึ้นเนื่องจากการรายงานข่าวอีกครั้ง

อย่างไรก็ตาม การรายงานลักษณะดังกล่าวเป็นที่น่าเป็นห่วงต่อสวัสดิภาพของ @inattt เช่นเดียวกันเนื่องจาก นัทไม่ได้สังกัดสื่อใดและมีการใส่ความคิดเห็นและอารมณ์ลงไปในสิ่งที่รายงานแบบเฉพาะตัวจึงมีผลกระทบต่อคนบางกลุ่มค่อนข้างมากและไม่มีคนสนับสนุนด้านหลัง มีโทรศัพท์เตือนจากผู้หวังดีให้นัทระวังตัวไว้เช่นกันเพราะถูกจับตามองอยู่ ซึ่งผมก็ได้เตือนไปต่อยัง @inattt เพื่อที่จะพิจารณาเรื่องดังกล่าวไว้โดยบอกว่า @inattt นั้นอยู่ในโลก Social Media ซึ่งเป็นที่แจ้งในขณะที่คนที่อยู่ในที่มืดเรามองไม่เห็นจึงน่ากลัวต่อสวัสดิภาพตนเอง

ภาพรวมในระยะเวลา 3 เดือนของ @inattt การเพิ่มของ follower ภาค 1 อยู่วันที่ 18-4-10 ภาค2 วันที่ 14-5-10

หลังจากการเตือน นัทได้เปลี่ยน Avatar ซึ่งเป็นรูปตนเองออกและใส่รูป Graphic เข้าไปแทน นำลิงก์เว็บไซต์ของตนเองออกเพราะมีการอ้างอิง และเพื่อไม่ให้กระทบต่อวงดนตรีจึงนำคำว่า #iHear Vocalist ออกไปด้วย เป็นการลด identify ของตนเองเพื่อความปลอดภัยนอกจากนั้นยังเปลี่ยนวิธีการรายงานจากใช้คำพูดของตนเอง เป็นการรายงานจากวิทยุสื่อสารของหน่วยกู้ภัย ซึ่งให้ข่าวสารที่รวดเร็วและเป็นกลางมากกว่าเช่นกัน ในสถานการณ์ดังกล่าวโทรทัศน์ไม่สามารถเสนอข่าวด้านเหตด่วนเหตร้ายได้ทันท่วงทีทำให้การรายงานของ @inattt มีประโยชน์มากทั้งการเตือนภัย (เช่นรถน้ำมัน”อาจ”โดนยึด ซึ่งข่าวจริงเสนอไม่ได้เพราะยังไม่ได้เกิดขึ้น) และเป็นช่องทางที่คนธรรมดาไม่ทราบ อย่างไรก็ตามการรายงานยังน่าสนใจและน่าตื่นเต้นเช่นกัน หลายคนคิดว่า @inattt อยู่หน่วยกู้ภัยด้วย โดยเฉพาะวันที่ 14 – 19 พค นั้นเป็นช่วงที่มีการกดดันและปราบปรามผู้ชุมนุม follower @inattt เพิ่มขึ้นถึง 6,000 คนจากความต้องการข่าวสาร ! ซึ่งแซง @iannnnn @macroart @sugree รวมถึงนักข่าวอย่าง @jin_nation และกำลังจะแซง @iwhale และ @Neaw_NBC ในไม่ช้า

จำนวน mention ในวันที่ 19 นั้น @inattt รับอยู่ 3,438 mention แซงนักข่าวหลายคน

จำนวน mention ของ @inattt ขึ้นถึง อันดับหนึ่งในวันที่ 17 พค แซงแม้กระทั่ง @suthichai แต่ผมไม่ได้ capture ในวันดังกล่าวไว้ครับ สำหรับในวันที่ 19 เป็นอันดับ 4 ดังภาพด้านบนโดยมี 3,438 mentions และในวันนี้ ( 22-5-10 ) followers ของ @inattt มากกว่า 9,000 คนแล้ว

มุมมองด้านสื่อ กับกรณีศึกษา @inattt

1. twitter ทำให้ความฉับไวกลายเป็น ทรัพย์สิน

การรายงานที่ฉับไวที่สุดกลายเป็นทรัพย์สิน เพราะว่าการ retweet หรือ mention จะขึ้นอยู่กับว่าข่าวนั้นใหม่เพียงไร โดยผู้ที่นำเสนอข่าวได้ใหม่ที่สุดจะมีสิทธิถูก mention มากที่สุด ดังนั้นสำนักข่าวจะเสียเปรียบ นักข่าวอิสสระ ในกรณีความฉับไวอย่างแน่นอนเพราะสำนักข่าวแบกความรับผิดชอบของการนำเสนอข่าวผิดไว้ ทำให้ต้องใช้เวลาหาแหล่งข่าวเพื่อกรองก่อน สำหรับกรณีนี้ @suthichai ยังยอมลดเครดิตความถูกต้องของข่าวแลกกับความเร็วด้วยการ RT นักข่าวในสังกัดอย่าง @jin_nation ซึ่งนำเสนอข่าวเร็วมากแต่มีผิดพลาดด้วย เช่นกรณีจับแกนนำได้แต่ความจริงจับไม่ได้ หรือกรณีระเบิดต่างๆ

2. twitter ทำให้ Branding ของสำนักข่าวลดลงไป

นักข่าวอิสระ บางครั้งมีการรายงานเร็วกว่านักข่าวภาคสนามตัวจริง และ twitter ยังมีการเปรียบเทียบข่าวจากสำนักข่าวต่างๆทั้งด้านความน่าเชื่อถือและความเร็ว ทำให้ผู้ที่รวบรวมข่าว อาจมี Branding มากกว่าสำนักข่าวก็เป็นได้ (กรณี @js100radio กับ @thaishortnews) และสำหรับเครือเนชั่นเอง @suthichai มีการ RT และ follow @inattt ทั้งๆที่ไม่ใช่นักข่าวในสังกัดสำนักข่าวตนเอง

@markpeak เคยวิเคราะห์ไว้ว่า ถ้าเค้าอยู่ในฐานะผู้ถือหุ้นของ Nation การใช้ twitter อย่างหนักหน่วงของเครือ Nation ในขณะนี้อาจเป็นการทำลายอนาคตของ value ในการทำรายได้ของสำนักข่าวก็เป็นได้ ผมเองคิดว่ามันเป็นการถ่ายเท Value ของสำนักข่าว มาสู่ตนเองแบบปัจเจก ทำให้สำนักข่าวอาจหารายได้แบบเดิมๆไม่ได้อีกต่อไป

3. การสร้าง Value ของสำนักข่าวในอนาคต การเลือกข้างอาจเป็นภัย

น่าจะเป็นการ balance ระหว่างความน่าเชื่อถือกับความเร็วและ Bias โดยสำนักข่าว จะทำหน้าที่เป็นคน Approve ความถูกต้องของข่าวอย่างเที่ยงตรง สำนักข่าวอาจรายงานโดยมีอคติ Bias หรือความรู้สึกส่วนตัวได้ (เลือกข้างให้เข้ากับ Niche market) แต่จากกรณี @inattt จะเห็นว่า สำนักข่าว เช่น @suthichai สมมติว่าแม้มีความรู้สึกส่วนตัวในการรายงานเพียงใดก็ไม่สามารถใส่ความรู้สึก”ส่วนตัว”ที่ถูกจริตผู้เสพข่าวลงไปได้เทียบเท่ากับการรายงานข่าวจากนักข่าวอิสระอย่าง @inattt ดังนั้น การนำเสนอข่าวจึงมีข้อจำกัดในกรณีที่ผู้เสพข่าวต้องการข่าวที่ “ถูกจริต” ตนเอง ดังนั้น value ที่สามารถทำได้คือการนำเสนอข่าวอย่างเป็นกลางเพื่อเป็น reference ให้กับเหล่าผู้เสพ Social Media นั่นเอง

ตัวอย่างเช่น การรายงานโดยใช้คำว่า “เหยดดด กูเดี้ยงแน่ จะระเบิดแล้ว” หรือ “พวกนี้มันรักในหลวงจริงหรือเปล่า ทำไมทำชั่วช้าอย่างนี้” สำนักข่าวไม่สามารถทำได้ แต่นักข่าวอิสระสามารถทำได้ และผู้เสพข่าวก็ต้องการซะด้วย

follower @inattt ณ วันที่ 22 พค 2010 มีจำนวน 9,006 คน

ยินดีต้อนรับ @inattt นักข่าวอิสระชื่อดังคนใหม่ของไทย กับกรณีศึกษาที่ตัวแทนสำนักข่าวทุกท่านต้องจับตามองครับ

ผมเคยบรรยายหลายที่เกี่ยวกับข้อดีของการพัฒนาความคิดพื้นฐานของคนให้เปิดข้อมูลสู่โลกกว้าง แต่ในขณะเดียวกัน Security Mindset ที่เปิดของผม (กรอบความคิดเกี่ยวกับการป้องกันและปกปิดตัวเอง) ได้ก่อให้เกิด Cost มากขึ้นเรื่อยๆ ล่าสุดคือการถูกเชิดเอาเงินไป ผมจะมาแชร์ความงี่เง่าของผมให้ทุกคนฟังครับ ดูๆแล้วทุกท่านอาจจะงงมันไม่น่าเกิดขึ้นได้จริงๆ …

1. น้องที่ออฟฟิศเก่าผมคนหนึ่ง สมมติชื่อ A มายืมเงินผมจำนวนหนึ่ง และพาเพื่อนที่เป็นคนค้ำประกันมาด้วยชื่อน้อง B

2.ผมตกลงให้ยืมเงินน้อง A และมีการพิมพ์ สัญญากู้ยืมตามปกติ มีการถ่ายสำเนาบัตรประชาชนน้อง A ไว้และ ถ่ายสำเนาบัตรประชาชนของน้อง B ไว้ด้วยในฐานะพยาน ผมได้รู้จักน้อง B ในฐานะเพื่อนของรุ่นน้อง (ซึ่งจัดว่าผิวเผินมาก)

3. ผมมีธุรกรรมทางดนตรีบางอย่างที่ออกเงินไปก่อน และเงินที่จะเข้ามาอยากให้ผ่านน้อง B เลยให้ลูกค้าออกเช็คเป็นชื่อน้อง B และบอกว่าให้น้อง B ช่วยโอนต่อมาให้ผมหน่อย (อันนี้ผมงี่เง่าเอง เรียกว่า ขี้เหนียวภาษีไม่เข้าเรื่อง) พูดง่ายๆคือ ฝากให้เงินผ่านบัญชีน้อง B โดยที่ผมไม่เข้าใจตัวเองว่าการให้เงินผ่านบัญชีคนที่ไม่สนิทนั้นไม่ต่างอะไรกับการกู้ยืม ผมกลับรู้สึกว่าน้องเป็นผู้ที่มี”ตัวตน” รับผิดชอบได้เหมือนผม ผมทำได้ยังไงเนี่ย !

4.หลังจากเช็คเคลียริ่ง น้อง B ก็หายไปติดต่อไม่ได้ … พร้อมเงินกว่า 6หมื่นบาท

แนวคิดของผมต่อเรื่อง Security

อันที่จริงแนวคิด Security นั้นสำหรับผมเป็นไปในทางเศรษฐศาสตร์นั่นเอง ครับ นั่นคือ เรามีต้นทุนในการระมัดระวังและรักษาความปลอดภัย กับต้นทุนที่เกิดจากของหาย/เสียหายด้วยนั่นเองที่คานกันอยู่ คนทั่วไปอาจจะมองเห็นต้นทุนเฉพาะ”ของหาย” นั่นเอง ทำให้การใช้ชีวิตต้องมีต้นทุนความปลอดภัยอยู่เยอะ

ยกตัวอย่างเช่น การทำรั้วบ้านให้สูงโดยลงทุนหลายแสน แลกกับการลดความเสี่ยงที่โจรเข้ามาขโมยของ หรือการลงทุนกับบริษัทกำจัดปลวกจ่ายรายปีแลกกับราคาบ้านที่จะพัง การติดระบบกันขโมยรถยนต์ การซื้อประกันต่างๆมากมาย การซื้อ Apple Care ( Product ที่กำไรสูงที่สุดของ Apple สูงถึง 95%) หรือเรื่องทั่วไปก็คือเรื่องของ “เวลา” เพราะการทำงานให้ปลอดภัยนั้นต้องใช้เวลามากกว่าปกติเช่นจะออกไปนอกบ้านต้องตรวจตราปิดประตูลงกลอนหน้าต่างกันให้หมดทุกชั้น

ผมเองเลยมีแนวความคิดที่ค่อนข้างเปิด

ผมยังเป็นคนที่ไม่มีศัตรูโดยธรรมชาติ ดังนั้นผมจึงมี Security ที่หย่อนยานกว่าคนในครอบครัวอยู่มากทีเดียว เช่นการลืมปิดประตูบ้านหรือการสตาร์ทรถทิ้งแล้ววิ่งกลับมาเอาของในบ้าน (อาจรวมถึงการใช้ foursqure) ซึ่งในบางกรณีถ้าคิดทางเศรษฐศาสตร์มันก็อาจจะเริ่มไม่คุ้มแล้ว แต่ผมเองดันชาชินเกินไปครับ ซึ่งการได้บทเรียนในแต่ละครั้งก็จะมาแก้ปัญหาได้ แต่อย่างไร Level Security ผมก็คงไม่ต่ำเท่าคุณเม่นที่จอดรถเต่าไว้หน้า IT Mall โดยไม่ล้อครถเป็นเวลานานและมีของจำนวนมากในรถ

ปรากฏการณ์นี้ได้ทำให้ผมมองข้ามความปลอดภัยที่่ง่ายที่สุดไปอย่างไม่น่าเชื่อ แต่ปรากฏว่าเมื่อผมอธิบายเรื่องแนวคิดของผมในทำนอง”แก้ตัว”ให้น้องสาวผมฟัง เธอก็สาธยายอดีตของผมที่มีความหละหลวมในเรื่อง Security ให้ฟังมาหลายเหตุการณ์ ผมก็เริ่มสำนึกไปด้วยเช่นกัน…

กาลเวลาคงทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ และสุดโต่งน้อยลงได้บ้าง ^__^ อย่างน้อยเรื่องเงินๆทองๆผมก็จะไม่พลาดละ

คำปลอบใจที่เยี่ยมยอดจากคุณจ๋ง

ไม่น่าเชื่อว่า คุณจ๋งปลอบใจผมได้ดีมาก (เพราะเค้ากึ่งปลอบกึ่งชมนั่นเอง) จ๋งบอกว่าคนที่จะก้าวไปอีกระดับในสังคมได้ก็จะมีคุณสมบัติบางอย่างเช่น การให้ความไว้เนื้อเชื่อใจคน และคนที่เชื่อใจคนมากๆเข้าก็จะมีหน้าปัทม์แห่งความซวยและหน้าปัทม์แห่งความโชคดีผ่านเข้ามาในชีวิต ดังนี้สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ผมจะต้องจ่ายให้มันอยู่แล้วครับ